Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 240/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retired lawyer's cassation appeal as they failed to prove active practice.

Numero d'incarto II UKN 240/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a retired lawyer on behalf of a social insurance fund. The appellant failed to demonstrate that they continued practicing law in an office or partnership as required by the Lawyers Act. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because the lawyer did not meet the mandatory qualification to file a cassation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 KPC; Art. 8 ust. 2 ustawy o radcach prawnych: A retired lawyer may file a cassation only if they prove they continue practicing law in an office or partnership, otherwise the appeal is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation admissibility retired lawyer qualification lawyers act requirements mandatory practice proof inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 KPC
wokacko-radcowski przewidziany w art. 393 KPC.
Art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
nadal wykonuje ten zawód w kancelarii lub spółce, o których mowa w art. 8

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 25 września 1998 r.

II UKN 240/98

Emerytowany radca prawny może wnieść kasację, jeżeli wykaże, że

nadal wykonuje ten zawód w kancelarii lub spółce, o których mowa w art. 8

ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. Nr 19, poz. 145

ze zm.).

Przewodniczący SSN: Maria Tyszel (sprawozdawca), Sędziowie S.A.: Beata

Gudowska, SN: Jerzy Kuźniar.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 25 września 1998 r. sprawy z wniosku

Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego „A.” S.C. w K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w J. o ustalenie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego pracowników, na skutek kasacji wnioskodawcy od

wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z

dnia 16 stycznia 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wyrokiem z dnia 16 stycznia 1998 r. [...], po rozpoznaniu apelacji Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego „A.” s.c. Zakładu Pracy Chronionej Ireneusza i Mariana W. w K. od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie z dnia 6 października 1997 r. [...], oddalającego odwołanie wnioskodawców od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w J. z dnia 30

sierpnia 1996 r. o ustalenie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego

pracowników, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej żądania wyłączenia An-

drzeja P. z ubezpieczenia społecznego pracowników i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałym zakresie oddalił apelację.

Kasację od tego wyroku w imieniu wnioskodawców wniósł radca prawny. Z

pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 3 kwietnia 1998 r., wynika, że radca

ten od dnia 1 marca 1995 r. jest emerytem i nie powiadomił Izby o aktualnym wykonywaniu zawodu radcy prawnego (w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca

1982 r. o radcach prawnych, Dz.U. Nr 19, poz. 145 ze zm.).

Rozpoznając kasację Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:

Dopuszczalność środka odwoławczego, jakim jest kasacja jest uzależniona od

spełnienia określonych wymogów formalnych. Jednym z nich jest tzw. przymus ad2

wokacko-radcowski przewidziany w art. 393 KPC. Zgodnie z § 1 tego przepisu kasacja powinna być wniesiona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą

prawnym, chyba że stroną jest osoba wymieniona w § 2, tj. adwokat, sędzia, prokurator, radca prawny lub notariusz względnie profesor lub doktor habilitowany nauk

prawnych polskich szkół wyższych. Przytoczony § 2 art. 3932 KPC nie ma zastosowania w sprawie, a więc pełnomocnik wnoszący kasację musi spełniać warunki § 1

tego przepisu. Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach

prawnych (Dz.U. Nr 19, poz. 145 ze zm.) radca prawny może osobom fizycznym

świadczyć pomoc prawną tylko w ramach wykonywania zawodu w kancelarii radcy

prawnego lub w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych

lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci, przy

czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej, bez jednoczesnego pozostawania w stosunku pracy.

Radca prawny, wnoszący kasację w imieniu wnioskodawców nie wykazał, że

będąc emerytem nadal wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii lub w spółce, o

których mowa w przytoczonym przepisie, a więc nie jest osobą uprawnioną do wniesienia kasacji.

Wobec powyższego, skoro kasacja została wniesiona przez osobę nieuprawnioną, nie mogła być rozpoznana merytorycznie i z mocy art. 393 8 w związku z art.

3935 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.