Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 23/00 Generato dall'IA

Work accident recognized for doctor attending employer-approved training seminar on paid leave.

Numero d'incarto II UKN 23/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the hospital's cassation appeal, upholding the lower court's finding that the doctor's injury was a work accident. The court confirmed that attending a scientific seminar under paid training leave constituted work-related activity in the employer's interest. Consequently, the incident was classified as a work accident rather than a commute accident, entitling the doctor to workers' compensation benefits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; An injury sustained by an employee attending a training seminar approved by the employer on paid leave constitutes a work accident if the activity serves the employer's interest.

Parole chiave

Generato dall'IA
work accident classification training seminar attendance paid training leave employer interest workers compensation benefits medical professional liability casation appeal dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
udał się za zgodą zatrudniającego go szpitala w ramach płatnego urlopu szkoleniowego, jest wypadkiem przy pracy (art. 6 ust.
Art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
być skierowane przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - zgodnie z art. 41
Art. 393 § 1 KPC

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UR 2/93
pierwszej instancji wyrok z dnia 21 maja 1993 r., II UR 2/93, a także wyrok z 27 lutego 1979 r., III PR 16/79.
J. Brola, Komentarz do przepisów ustawy o świadczeniach rentowych i odszkodowawczych z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych, Zielona Góra 1991

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 6 października 2000 r.

II UKN 23/00

Wypadek, jakiemu uległ lekarz w czasie sympozjum naukowego, na które

udał się za zgodą zatrudniającego go szpitala w ramach płatnego urlopu szkoleniowego, jest wypadkiem przy pracy (art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12

czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).

Przewodniczący SSN Maria Tyszel, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk,

Stefania Szymańska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2000 r. sprawy z powództwa Jadwigi G. przeciwko 1) Szpitalowi Wojewódzkiemu w C., 2) Wojewodzie

M. o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy, na skutek kasacji strony pozwanej Szpitala Wojewódzkiego w C. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 20 września 1999 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Ciechanowie wyrokiem z 14 grudnia 1998 r. uznał zdarzenie

jakiemu uległa powódka Jadwiga G. w dniu 13 czerwca 1997 r. za wypadek przy

pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Jadwiga G. zatrudniona była w Szpitalu Wojewódzkim w C. na stanowisku Ordynatora Oddziału Okulistycznego. Powódka otrzymała zaproszenie na sympozjum naukowe, które miało odbyć się w Centrum

Zdrowia [...] w Ł. Dyrektor Szpitala wyraził zgodę na udział powódki w sympozjum.

Zgodnie z ustaloną w takich przypadkach praktyką Jadwidze G. udzielony został

płatny urlop szkoleniowy. Powódka nie otrzymała natomiast delegacji służbowej. W

dniu 13 czerwca 1997 r. Jadwiga G. wchodząc do budynku Centrum Zdrowia [...] w

Ł. zawadziła o krawężnik i upadła doznając urazu barku. Powódka wnosiła o uznanie

zdarzenia za wypadek przy pracy. Pozwany Szpital Wojewódzki w C. wnosił o odda-

lenie powództwa. O oddalenie powództwa wnosił też przypozwany w trybie art. 194 §

1 KPC Wojewoda C.

Sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego uznał, że stan faktyczny

w sprawie jest bezsporny. Różnica dotyczy natomiast oceny prawnej zdarzenia. Między stronami było bezsporne, że spełnione zostały dwie pierwsze przesłanki z art. 6

ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).

Wymagało natomiast rozstrzygnięcia czy można uznać, że wypadek jakiemu uległa

powódka pozostawał w związku z pracą. Sąd Rejonowy po rozpoznaniu sprawy

udzielił na to odpowiedzi pozytywnej. Sąd stwierdził, że powódka, która pełniła w

Szpitalu odpowiedzialną funkcję Ordynatora Oddziału, wyjechała na sympozjum w

interesie pracodawcy i za jego zgodą. Każde uczestnictwo w tego rodzaju formie dokształcania sprzyja podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, co generalnie należy do

obowiązków każdego lekarza. Wynika to zarówno z przepisów ustawy o zawodzie

lekarza, jak i z obowiązującego w pozwanym szpitalu regulaminu pracy. Brak dokumentu – polecenia wyjazdu służbowego – nie ma żadnego związku z brakiem zgody

pracodawcy na wyjazd szkoleniowy, a tym samym nie może pozbawiać pracownika

uprawnień wynikających z ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i

chorób zawodowych. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które

nastąpiło w związku z pracą, podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności w interesie zakładu pracy, nawet bez polecenia. Sąd powołał się

na orzecznictwo Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 21 maja 1993 r., II UR

2/93, stwierdził: „Podnoszenie przez pracownika – nauczyciela, kwalifikacji na studium podyplomowym za zgodą zakładu pracy, może być rozważane jako wykonywanie czynności w interesie zakładu pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12

czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych”. W niniejszej sprawie zgoda zakładu pracy wyrażona została poprzez udzielenie pracownicy płatnego urlopu szkoleniowego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał powództwo za uzasadnione.

Od wyroku Sądu pierwszej instancji apelację złożył pozwany Szpital Wojewódzki w C. podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną jego

wykładnię, w wyniku czego niewłaściwie zostało ustalone, że zdarzenie jakiemu uległa powódka jest wypadkiem przy pracy. Pozwany twierdził, że powódka uległa wy-

padkowi w drodze na sympozjum naukowe, co należy zakwalifikować jako wypadek

w drodze do pracy.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie uznał, że

apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podkreślił, iż słusznie Sąd

pierwszej instancji podniósł, że powódka udała się na sympozjum naukowe zorganizowane w Łodzi, aby tą drogą nabyć wiedzę o najnowszych wynikach badań i osiągnięciach medycyny. Udział powódki – lekarza i ordynatora – w sympozjum naukowym miał na celu podniesienie przez nią kwalifikacji zawodowych oraz umożliwienie

przekazania pozyskanych informacji podległemu jej personelowi. Powódka pojechała

na sympozjum za zgodą i aprobatą pozwanego, który udzielił jej na ten cel płatnego

urlopu szkoleniowego. Wszystkie te okoliczności wskazują, że wyjazd Jadwigi G. na

sympozjum naukowe należało potraktować jako wykonywanie przez nią czynności w

interesie zakładu pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca

1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Taki

kierunek interpretacji prawa przy podobnych stanach faktycznych, jak w niniejszej

sprawie, prezentuje orzecznictwo Sądu Najwyższego, jak np. powołany przez Sąd

pierwszej instancji wyrok z dnia 21 maja 1993 r., II UR 2/93, a także wyrok z 27 lutego 1979 r., III PR 16/79. Do wypadku doszło poza normalnym miejscem pracy powódki, tj. Szpitalem Wojewódzkim w C. na terenie Centrum Zdrowia [...] w Ł., gdzie

zorganizowane zostało sympozjum naukowe i dokąd udała się powódka w ramach

płatnego urlopu szkoleniowego. Z tych względów Sąd oddalił apelację jako bezzasadną.

W kasacji wniesionej przez Szpital Wojewódzki w C. zarzucono naruszenie

prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu

wypadków przy pracy i chorób zawodowych przez przyjęcie, że zdarzenie jakiemu

uległa powódka jest wypadkiem przy pracy. Z tych powodów kasacja domaga się

zmiany zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od

powódki na rzecz pozwanego ad 1 kosztów procesu, w tym kosztów postępowania

kasacyjnego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zdaniem Szpitala Wojewódzkiego w C. Sąd Okręgowy naruszył prawo materialne przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 6

ust. 1 pkt 2 ustawy wypadkowej z 1975 r. przez to, że przyjął, iż wyjazd Jadwigi G. na

sympozjum naukowe należało potraktować jako wykonywanie przez nią czynności w

interesie zakładu pracy w rozumieniu powołanego przepisu, podczas gdy uległa ona

wypadkowi w drodze na sympozjum naukowe, na czas którego Szpital udzielił jej

urlopu szkoleniowego. W tym stanie rzeczy przedmiotowy wypadek należało zakwalifikować jako wypadek w drodze do pracy, w związku z czym roszczenie jej powinno

być skierowane przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - zgodnie z art. 41

ust. 4 powołanej ustawy wypadkowej. Za takim stanowiskiem przemawia orzecznictwo Sądu Najwyższego przytoczone przez J. Brola w Komentarzu do przepisów

ustawy o świadczeniach rentowych i odszkodowawczych z tytułu wypadku przy pracy

i chorób zawodowych, Zielona Góra 1991, str. 26.

W świetle tak postawionego zarzutu należy przyjąć, iż pozwany Szpital nie

kwestionuje ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku, mianowicie, że udział Jadwigi G. - lekarza i ordynatora - w sympozjum naukowym miał

na celu podniesienie przez nią kwalifikacji zawodowych i umożliwienie przekazania

pozyskanych informacji podległemu jej personelowi oraz że pojechała ona na nie za

zgodą i aprobatą pozwanego Szpitala, który udzielił jej na ten cel płatnego urlopu

szkoleniowego. Nie jest także kwestionowane, że do wypadku doszło poza normalnym miejscem wykonywania pracy przez powódkę, tj. Szpitalem Wojewódzkim w C.,

na terenie Centrum Zdrowia [...] w Ł., a więc w miejscu, w którym zostało zorganizowane sympozjum szkoleniowe.

W świetle tak ustalonego stanu faktycznego sprawy Sądy obu instancji trafnie

przyjęły, że wypadek jakiemu uległa Jadwiga G. należy zakwalifikować jako wypadek

przy pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wypadkowej z 1975 r. Zdarzenie to

wyczerpuje bowiem wszystkie elementy definicji wypadku przy pracy, w tym związek

zdarzenia z pracą. Wyjazd powódki na sympozjum naukowe należy zatem

potraktować jako wykonywanie przez nią czynności w interesie zakładu pracy, a to

stosownie do powołanego wyżej przepisu, co jest także zgodne z powołanym przez

Sądy orzecznictwem Sądu Najwyższego, a szczególnie ze stanowiskiem wyrażonym

w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1993 r., II UR 2/93, z czym zgadza się

skład orzekający w niniejszej sprawie. Dlatego kontynuując ten kierunek orzecznictwa należy, uwzględniając stan faktyczny niniejszej spawy, stwierdzić, iż wypadek,

jakiemu uległ pracownik – lekarz na terenie Centrum Zdrowia [...] w Ł., dokąd udał

się na sympozjum naukowe, za zgodą zatrudniającego go Szpitala w ramach płatnego urlopu szkoleniowego, jest wypadkiem przy pracy (art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wypadkowej z 1975 r.). Powoływane w kasacji orzeczenia Sądu Najwyższego, przytoczone w Komentarzu opracowanym przez J. Brola, nie są adekwatne do stanu faktycznego występującego w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał, iż kasacja pozbawiona jest

usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu na mocy art.

39312 KPC.