Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 176/97 Generato dall'IA

Military pension and general disability pension benefits cannot be paid simultaneously due to the prohibition of overlapping benefits.

Numero d'incarto II UKN 176/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a veteran seeking additional military disability pension benefits. The veteran argued that the pension bureau failed to increase his military pension, but the court found he was already receiving a higher general disability pension that superseded the lower military rate. The court ruled that Article 53 of the relevant pension law prohibits the simultaneous payment of military and general pension benefits, making the appellant's request for additional military funds legally impossible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7, Art. 53 of the Act on Pension Provision for Soldiers and Their Families; The prohibition of overlapping benefits precludes the simultaneous payment of military pension benefits and general pension benefits, requiring the payment of only the higher of the two.

Parole chiave

Generato dall'IA
military pension benefits general disability pension overlapping benefits prohibition pension valuation rules disability group classification civil procedure code cassation dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7 of the Act on Pension Provision for Soldiers and Their Families
Wyłączony jest zbieg świadczeń wojskowych ze świadczeniami z zaopatrzenia powszechnego (art. 7 i 53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r.
Art. 22 of the Act on Pension Provision for Soldiers and Their Families
i ustalił, że zgodnie z art. 22
Art. 53 of the Act on Pension Provision for Soldiers and Their Families
renta inwalidzka III grupy w związku ze służbą wojskową. Art. 53 ustawy reguluje
Art. 20 of the Act on Pension Provision for Soldiers and Their Families
oraz nie narusza art. 20 i 22 tej ustawy.
Art. 3931-2 of the Code of Civil Procedure
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 10 czerwca 1997 r.

II UKN 176/97

Wyłączony jest zbieg świadczeń wojskowych ze świadczeniami z zaopatrzenia powszechnego (art. 7 i 53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy i ich rodzin - Dz.U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.).

Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Zbigniew Myszka, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 1997 r. sprawy z wniosku

Franciszka M. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w K. o rentę inwalidzką, na

skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6

grudnia 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Franciszek M. odwołał się od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w K. z

dnia 1 marca 1996 r. dotyczącej waloryzacji wojskowej renty inwalidzkiej. Ubezpieczony

zarzucił, iż organ rentowy nie wypłaca mu zwiększonego świadczenia z tytułu

inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą wojskową.

Strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania i wyjaśniła, że ubezpieczony

posiada prawo do renty inwalidzkiej I grupy bez związku ze służbą wojskową i z tego

tytułu pobiera rentę inwalidzką w wysokości 80% podstawy wymiaru. Jest także inwalidą

III grupy z tytułu wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową, jednakże

wypłacane jest świadczenie wyższe, którym jest renta I grupy z ogólnego stanu zdrowia.

Do podstawy wymiaru wliczona jest należność za stopień wojskowy. Ubezpieczony ma

stopień plutonowego.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem

z dnia 27 czerwca 1996 r. oddalił odwołanie Franciszka M. i ustalił, że zgodnie z art. 22

ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.) renta inwalidzka wynosi dla inwalidów zaliczonych do I grupy - 80% podstawy wymiaru. Ubezpieczony

został zaliczony w 1995 r. do III grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową, nie

zgodził się na poddanie badaniom lekarskim dla ewentualnego ustalenia wyższej grupy

inwalidzkiej w związku ze służbą wojskową, zatem przysługiwałoby mu świadczenie w

łącznej wysokości 50% podstawy wymiaru. Z art. 22 ust. 2 ustawy wynika bowiem, że

rentę inwalidzką zwiększa się o 10% podstawy wymiaru inwalidom, których inwalidztwo

powstało między innymi wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą.

Ubezpieczonemu wypłacane jest świadczenie z ogólnego stanu zdrowia z tytułu I grupy,

jako świadczenie wyższe. [...]

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z

dnia 6 grudnia 1996 r. oddalił rewizję ubezpieczonego i podzielił stanowisko Sądu I

instancji, że decyzja organu rentowego o wypłacaniu ubezpieczonemu wyższego

świadczenia według I grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia jest zgodna z

przepisami ustawy z 10 grudnia 1993 r. oraz nie narusza art. 20 i 22 tej ustawy. Również podnoszony przez ubezpieczonego zarzut niewłaściwego obliczenia okresu jego

służby wojskowej jest chybiony, bo gdyby nawet wynosiła ona, jak twierdzi ubezpieczony - 4 lata, a nie, jak wynika z akt wojskowych [...] - 3 lata, 11 miesięcy i 24 dni, to

uwzględniając fakt, że do podstawy wymiaru świadczenia wlicza się, między innymi,

uposażenie za stopień wojskowy, stawka tego uposażenia przy danym stopniu wojskowym wzrasta skokowo w zależności od wysługi do 2 lat, powyżej 2 lat, powyżej 5 lat.

Zatem ubezpieczony zarówno z wysługą 3 lat, 11 miesięcy i 24 dni, jak i 4 lat mieści się

w tej samej grupie (powyżej 2 lat).

Pełnomocnik ubezpieczonego wniósł kasację od powyższego wyroku, zarzucając

naruszenie prawa materialnego - art. 20, 22 i 53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o

zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin oraz prawa procesowego - art. 233 § 1,

328 § 2 i 382 KPC.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia

art. 22, 23 i 53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i

ich rodzin (Dz. U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36 ze zm.), co bardzo starannie uzasadnił Sąd

Apelacyjny w zaskarżonym wyroku, bowiem ubezpieczonemu wypłacane jest

świadczenie korzystniejsze według I grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia niż

renta inwalidzka III grupy w związku ze służbą wojskową. Art. 53 ustawy reguluje

sposób przeliczenia przysługujących dotychczas wojskowych świadczeń rentowych i

emerytalnych według nowych zasad, które zgodnie z art. 7 ustawy nie pozwalają na

zbieg świadczeń wojskowych ze świadczeniami z zaopatrzenia powszechnego. Sąd

Apelacyjny wykazał, że wypłacane ubezpieczonemu świadczenie wynika z prawidłowo

wyliczonej podstawy jego wymiaru. Kasacja zawiera w załączniku wyliczenie strat

ubezpieczonego również z pięciu poprzednich decyzji organu rentowego z lat 19911995, które nie stanowiły przedmiotu rozpoznania w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy podziela stanowisko obu Sądów rozpoznających przedmiotową

sprawę w wyniku odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z dnia 10

grudnia 1993 r., że w sprawie tej nie doszło do naruszenia prawa materialnego.

Naruszenie natomiast przepisów prawa procesowego, zarzucone w kasacji poprzez

wskazanie trzech przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, nie zostało przez ubezpieczonego niczym uzasadnione. Z kasacji nie wynika na czym miałoby polegać to

naruszenie. Samo wskazanie przepisów proceduralnych bez uzasadnienia i powiązania

tych naruszeń z ustalonym przez Sądy stanem faktycznym sprawy, czyni taką kasację

niezrozumiałą i uniemożliwia zbadanie zarzutów. Kasacja ubezpieczonego nie

odpowiada - w tym zakresie - wymaganiom z art. 3933 KPC.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł,

jak w sentencji.