Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 150/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation against denial of farmer's disability pension due to lack of long-term work incapacity.

Numero d'incarto II UKN 150/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Marian K. against the Second Instance Court's refusal to grant him a farmer's disability pension. The lower courts determined that medical examinations showed his injuries did not result in long-term incapacity to work in agriculture. Consequently, the court ruled that the statutory requirement for such a pension was not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 393 § 12 KPC: The Supreme Court dismisses cassation when lower courts have comprehensively evaluated evidence and correctly applied the statutory condition of long-term incapacity to agricultural work required for farmer's disability pensions.

Parole chiave

Generato dall'IA
farmer's disability pension long-term incapacity agricultural work medical expert opinion cassation appeal dismissal social security law work disability assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
nie spełnia przesłanki z art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.
Art. 393 § 12 KPC
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy
Art. 233 § 1 KPC
nie naruszyły wymagań wynikających z przepisów art. 233 § 1 i art.
Art. 328 § 1 KPC
233 § 1 i art. 328 § 1 KPC.
Art. 328 § 2 KPC
naruszenie art. 328 § 2 i 233 § 1 KPC poprzez brak oceny wiarygodności dowodów

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 29 lipca 1998 r.

II UKN 150/98

Warunkiem przyznania inwalidzkiej renty rolniczej jest istnienie długotrwałej niezdolności rolnika do pracy w gospodarstwie rolnym.

Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 1998 r. sprawy z wniosku Mariana K. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w P. o rentę rolniczą wypadkową, na skutek kasacji wnioskodawcy od

wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z

dnia 15 stycznia 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Marian K. odwołał się od decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w P. z dnia 11 grudnia 1996 r. o wstrzymaniu wypłaty

renty rolniczej.

Wyrokiem z dnia 27 marca 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie oddalił odwołanie i ustalił, że wnioskodawca pobierał

rentę rolniczą wypadkową od 15 października 1994 r., przyznaną mu wyrokiem Sądu

Wojewódzkiego z dnia 9 maja 1995 r., jednakże badanie kontrolne wyznaczone na

maj 1996 r. wykazało, iż wnioskodawca nie jest długotrwale niezdolny do pracy w

gospodarstwie rolnym i organ rentowy decyzją z dnia 11 grudnia 1996 r. wstrzymał

wypłatę renty inwalidzkiej. Na podstawie opinii biegłych lekarzy specjalistów chirurga

- ortopedy i neurologa Sąd uznał, że upadki wnioskodawcy z drabiny w dniach 16

sierpnia 1993 r. i 18 kwietnia 1994 r. nie pozostawiły objawów pourazowych w zakresie układu nerwowego, ani uszkodzeń rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych.

Natomiast rozpoznane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i zniekształcenie 3 trzonów nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 1998 r. oddalił apelację wnioskodawcy, po uzupełnieniu postępowania dowodowego opiniami lekarzy specjalistów: chirurga - ortopedy i neurologa - psychiatry. Biegli zapoznali się z dodatkowo złożoną przez wnioskodawcę dokumentacją lekarską z Centrum Rehabilitacji Rolników i ustalili, że upośledzenie narządu ruchu wnioskodawcy nie jest duże i nie powoduje długotrwałej niezdolności do

wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym; nie ma też wskazań do noszenia gorsetu ortopedycznego. W tych warunkach Sąd Apelacyjny przyjął, że wnioskodawca

nie spełnia przesłanki z art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu

społecznym rolników w zakresie niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, zatem nie posiada obecnie prawa do renty.

Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył kasacją powyższy wyrok, zarzucając

naruszenie art. 328 § 2 i 233 § 1 KPC poprzez brak oceny wiarygodności dowodów

oraz brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału i wnosił o uchylenie

wyroków obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom kasacyjnym - Sądy obu instancji

nie naruszyły wymagań wynikających z przepisów art. 233 § 1 i art. 328 § 1 KPC.

Sąd Apelacyjny wszechstronnie rozważył zebrany materiał dowodowy, po uzupełnieniu dodatkowymi opiniami biegłych lekarzy specjalistów, właściwych dla schorzeń

wnioskodawcy oraz prawidłowo ocenił wiarygodność i moc dowodów. Biegli lekarze

wzięli pod uwagę wyniki specjalistycznych badań lekarskich wnioskodawcy, w tym

badanie radiologiczne i rezonans magnetyczny oraz przeprowadzili badania wnioskodawcy w warunkach ambulatoryjnych. Wszystkie te badania wykazały, że upośledzenie funkcji narządów ruchu u wnioskodawcy nie jest duże i nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Uzasadnienie zaskarżonego

wyroku zawiera wskazanie podstawy faktycznej i prawnej, z przytoczeniem przepisu

prawa materialnego. Przedstawione przez wnioskodawcę dowody leczenia nie zostały też pominięte, biegli sądowi ustosunkowali się do nich, nie podzielając stanowis-

ka lekarzy leczących. Zarówno Sąd Wojewódzki, jak i Sąd Apelacyjny niewadliwie

uznały opinie biegłych lekarzy za obiektywne i nie znalazły podstaw do kwestionowania ich rzetelności, jako specjalistów odpowiednich dla schorzeń zgłaszanych

przez wnioskodawcę. Jednoznaczna opinia czterech biegłych lekarzy, że wnioskodawca nie jest długotrwale niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, co stanowi

potwierdzenie badań kontrolnych Obwodowej i Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej do

Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania wnioskodawcy

prawa do inwalidzkiej renty rolniczej. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia

20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z

1993 r. Nr 71, poz. 342) warunkiem przyznania tego prawa jest długotrwała niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

orzekł, jak w sentencji.