Supreme Court dismissed cassation as work accident not proven by external cause in medical expert opinion.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a worker claiming a stroke was a work accident. The lower courts conducted thorough evidence gathering, including medical documentation and expert opinions, which concluded that the illness resulted from internal factors rather than external causes like heat or physical exertion. The Court upheld this finding, ruling that without proof of an external triggering factor, the legal definition of a work accident was not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; An event is not a work accident if medical evidence excludes external causes as the decisive factor for the onset of the illness.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 27 maja 1997 r.
II UKN 150/97
Nie stanowi uzasadnionej podstawy kasacji odmowa uznania zdarzenia za
wypadek przy pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r.
(jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.), jeżeli w wyniku
postępowania dowodowego, przeprowadzonego niewadliwie przez sądy obu
instancji nie wykazano, iż zdarzenie to zostało wywołane przyczyną zewnętrzną.
Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Maria Mańkowska, Roman
Kuczyński (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 1997 r. sprawy z powództwa
Romana S. przeciwko Przedsiębiorstwu Remontowo-Montażowemu Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego "P." w B. o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy, na skutek
kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 1996 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Powód Roman S. domagał się w pozwie przeciwko Przedsiębiorstwu Remontowo-Montażowemu Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego "P." w B. ustalenia, że dnia 17
lipca 1992 r. uległ wypadkowi przy pracy, polegającemu na wystąpieniu zawału mózgu
podczas wymiany koła w samochodzie.
Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Bydgoszczy po zgromadzeniu dokumentacji
lekarskiej i zasięgnięciu opinii biegłych z Akademii Medycznej w B. wyrokiem z dnia 25
stycznia 1995 r. oddalił powództwo ustalając, że przyczyną zachorowania w dniu 17
lipca 1992 r. nie była przyczyna zewnętrzna.
Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy zasięgnął opinii biegłych lekarzy z Akademii
Medycznej w P. i wyrokiem z dnia 18 grudnia 1996 r. oddalił rewizję powoda.
W kasacji od powyższego wyroku powód zarzuca naruszenie art. 3 § 2 KPC
przez niewyjaśnienie wpływu temperatury w pojeździe na jego organizm i obrazę art. 6
ust. 1 ustawy z 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i
chorób zawodowych przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Wbrew powołaniu się na art. 3 § 2 KPC kasacja [...] nie wykazuje, na czym
polega naruszenie przez Sąd Wojewódzki tego przepisu. Stanowi to istotną wadę skargi
kasacyjnej, która - gdyby ograniczała się tylko do tego zarzutu, byłaby w świetle
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1997 r., II UKN 65/96
niedopuszczalną, gdyż nie byłoby możliwym przeprowadzenie sądowej kontroli kasacji.
Kasacja powołuje się też na zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12
czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
(jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). Zarzutu tego po 22 latach
obowiązywania wymienionego przepisu i wyjątkowo obszernym orzecznictwie Sądu
Najwyższego nie sposób podzielić, bowiem aktualnie wykładnia i zastosowanie tego
przepisu nie budzi wątpliwości.
Dla przyjęcia, że zdarzenie z dnia 17 lipca 1992 r. jest wypadkiem przy pracy
konieczne było wykazanie, poza jego nagłością i związkiem z pracą - które to elementy
nie budzą w przedmiotowej sprawie wątpliwości - że zostało wywołane przyczyną
zewnętrzną. Na okoliczność tę Sądy obu instancji przeprowadziły wyczerpujące
postępowanie dowodowe gromadząc dokumentację lekarską, a także dotyczącą
warunków meteorologicznych krytycznego dnia i zadając biegłym dociekliwe pytania.
Sąd Wojewódzki zwrócił się do innego Zakładu Medycyny Sądowej i zażądał opinii
uzupełniającej, a w tezie dowodowej wskazał na takie czynniki zewnętrzne, jak znaczny
wysiłek fizyczny i upał oraz nałożenie się przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych. Jeżeli
zatem biegli w opinii uzupełniającej wypowiedzieli się, iż brak jest podstaw do przyjęcia,
że na zachorowanie powoda miały decydujący wpływ czynniki zewnętrzne, a do zawału
mózgu doszło w wyniku mnogich schorzeń samoistnych (przyczyna wewnętrzna) - to
Sądowi Wojewódzkiemu nie można zarzucić ani jakiegokolwiek naruszenia przepisów
postępowania, ani błędnej, naruszającej prawo materialne wykładni. Wyniki
postępowania dowodowego prowadzą bowiem do wniosku, że zdarzenie z dnia 17 lipca
1992 r. pozbawione jest jednego z trzech łącznie wymaganych elementów definicji
wypadku przy pracy, określonych art. 6 ust. 1 ustawy wypadkowej, a mianowicie
przyczyny zewnętrznej. Stanowisko Sądu Wojewódzkiego nie narusza utrwalonej
wykładni art. 6 ustawy wypadkowej ani nie jest sprzeczne z powoływanym w kasacji
orzecznictwem Sądu Najwyższego. Koniecznym warunkiem dla uznania, że powód
uległ wypadkowi byłoby ustalenie w wyniku postępowania dowodowego, że na jego
stan chorobowy nałożył się - w istniejących warunkach (nadmierna temperatura) wysiłek fizyczny jako zewnętrzna, sprawcza przyczyna istotnego pogorszenia stanu
zdrowia. Skoro biegli taką przyczynę zewnętrzną wykluczyli, to zaskarżony wyrok nie
narusza art. 6 ust. 1 ustawy wypadkowej, a zatem kasację należało jako pozbawioną
usprawiedliwionych podstaw oddalić na zasadzie art. 39312 KPC.
Z powyższych motywów orzeczono jak w sentencji.
Notka
Powołane w uzasadnieniu postanowienie z dnia 29 stycznia 1997 r., II UKN 65/96, zostało
opublikowane w OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 174.