Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 111/97 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed pension claim as liquidator was an employee of the appointing tax office, not the cooperative.

Numero d'incarto II UKN 111/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the applicant's right to early retirement. The applicant argued he was an employee of the liquidated cooperative, but the lower courts found he was actually employed by the Tax Office which appointed him as liquidator. The court ruled that because the employment contract was with the appointing authority and not the liquidated entity, the statutory conditions for early retirement due to factory closure did not apply.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości art. 2 ust. 1; ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy art. 1; likwidator wyznaczony przez organ założywczy jest pracownikiem tego organu, a nie likwidowanej spółdzielni.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement conditions liquidator employment status tax office appointment cooperative liquidation cassation appeal dismissal labor law provisions employer identification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ustawa z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości (Dz.U. Nr 6, poz. 37)
Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19)
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 stycznia 1990 r. w sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 27)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZP 19/94 (OSNAPiUS 1994 nr 10 poz. 166)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 30 lipca 1997 r.

II UKN 111/97

Likwidator Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich wyznaczony na

podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji

i działalności spółdzielczości (Dz.U. Nr 6, poz. 37) przez dyrektora izby skarbowej,

działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w sytuacji gdy doszło także do

zawarcia umowy o pracę między izbą skarbową a likwidatorem jest pracownikiem

tej izby, a nie likwidowanego związku.

Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Roman Kuczyński, Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 1997 r. sprawy z wniosku

Zdzisława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o wysokość emerytury, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu ApelacyjnegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 11 grudnia 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Kasacja Zdzisława S. od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie z dnia 11 grudnia 1996 r. zarzuca naruszenie prawa

materialnego: ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o

zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19) i rozporządzenia Ministra

Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 stycznia 1990 r. w sprawie wcześniejszych emerytur

dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz. U.

Nr 4, poz. 27) oraz przepisów postępowania, które również nie zostały wskazane w

kasacji. Z uzasadnienia kasacji wynika, że skarga dotyczy postępowania sądowego,

którego podłożem była decyzja Oddziału ZUS w W. z dnia 29 czerwca 1995 r.,

odmawiająca Zdzisławowi S. prawa do wcześniejszej emerytury, mimo uprzedniego

przyznania mu takich uprawnień w decyzji z dnia 17 czerwca 1991 r.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem

z dnia 9 października 1996 r. oddalił odwołanie ubezpieczonego i ustalił, że był on do

dnia 15 marca 1990 r. pracownikiem Ministerstwa Finansów w W., a w dniu 16 marca

1990 r. przeniesiony został do Izby Skarbowej w W. W dniu 15 marca 1990 r. dyrektor

Izby Skarbowej w W. wyznaczył Zdzisława S. na likwidatora Krajowego Związku

Spółdzielni Meblarskich w W. i zawarł z nim umowę o pracę na czas likwidacji tego

Związku. Sąd Wojewódzki ustalił, że umowa o pracę łączyła wnioskodawcę z Izbą

Skarbową w W., a nie likwidowanym Związkiem Spółdzielni.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z

dnia 11 grudnia 1996 r. oddalił apelację ubezpieczonego i podzielił stanowisko Sądu I

instancji, że wnioskodawca nie spełnia warunków do uzyskania wcześniejszej

emerytury przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26

stycznia 1990 r. w sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z

pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 27). Nie był bowiem

pracownikiem likwidowanej jednostki, ale pracownikiem Izby Skarbowej w W. i

podstawą jego powołania na likwidatora Związku Spółdzielni był przepis art. 2 ust. 1

ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości (Dz. U. Nr 6, poz. 37). Sąd Apelacyjny uznał na podstawie znajdujących się w

sprawie dokumentów, że umowa o pracę między wnioskodawcą i Izbą Skarbową nie

uległa rozwiązaniu w dniu 28 lutego 1991 r., a po tej dacie wnioskodawca nadal wykonywał czynności likwidatora. W piśmie następcy prawnego likwidowanego Związku

stwierdzono, że wnioskodawca po zakończeniu zwolnień grupowych i rozdysponowaniu

majątku Związku Spółdzielni zajmował się kontynuacją procesów sądowych, [...] i

innych roszczeń. Zarobki wnioskodawcy pobierane w latach 1992 i 1993 r. z Krajowego

Związku Spółdzielni Meblarskich wskazują, że zgodnie z umową o pracę zawartą z Izbą

Skarbową, wynagrodzenie wnioskodawcy obciążało nadal koszty prowadzenia

likwidacji. Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 października 1991 r.

została oparta na zapisie w świadectwie pracy wydanym przez Krajowy Związek

Spółdzielni Meblarskich w W. i stwierdzającym rozwiązanie z wnioskodawcą stosunku

pracy na warunkach określonych w powołanym rozporządzeniu, co nie odpowiadało

stanowi faktycznemu. Wnioskodawca uzyskiwał świadczenia, mimo że nie spełniał

warunków uzyskania do nich prawa. Warunki do uzyskania prawa do emerytury

wnioskodawca spełnił dopiero w momencie osiągnięcia wieku 60 lat, to jest 17 marca

1993 r.

Sąd Najwyższy rozpoznając kasację ubezpieczonego od powyższego wyroku

zważył, co następuje:

Powołane w kasacji przepisy ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych

zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących

zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.)

oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 stycznia 1990 r. w

sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn

dotyczących zakładów pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 27) nie mają zastosowania w sprawie,

ponieważ Zdzisław S. nie był pracownikiem Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich

w W., a łącząca go umowa o pracę z Izbą Skarbową w W. nie została rozwiązana z

przyczyn dotyczących zakładu pracy. Słusznie powołał Sąd Apelacyjny uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1994 r., II UZP 19/94 (OSNAPiUS 1994 nr 10 poz.

166), że likwidator przedsiębiorstwa państwowego ustanowiony przez organ

założycielski na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 r. w

sprawie wykonania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 170

ze zm.), z którym zawarto umowę, jest pracownikiem tego organu. Analogiczna sytuacja

prawna występuje w rozpoznawanej sprawie, gdyż działający na podstawie

upoważnienia Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W., wyznaczył Zdzisława

S. na likwidatora Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich w W. (art. 2 ust. 1 ustawy

z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości, Dz.

U. Nr 6, poz. 37) i równocześnie zawarł z nim umowę o pracę od 15 marca 1990 r. na

czas likwidacji. Postanowienie § 6 tej umowy ustalało, że wynagrodzenie likwidatora

obciąża koszty prowadzenia likwidacji.Oznacza to, że Zdzisław S. był pracownikiem

Izby Skarbowej w W., a nie likwidowanego Związku Spółdzielni, nie zaszły zatem

przesłanki do przyznania jemu wcześniejszej emerytury, skoro umowa o pracę, łącząca

go z Izbą Skarbową w W., nie została rozwiązana z przyczyn, o których mowa w art. 1

ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Przedłożone przez skarżącego wyciągi protokołów

zjazdu przedstawicieli Spółdzielni Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich i

zawiadomienie o podjętych uchwałach z dnia 23 kwietnia i 18 września 1990 r. o

zatrudnieniu inż. Zdzisława S. w Krajowym Związku Spółdzielni Meblarskich w

charakterze likwidatora nie zmieniają prawidłowo ustalonego stanu faktycznego przez

Sądy obu instancji, ponieważ są sprzeczne z art. 2 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z

dnia 20 stycznia 1990 r. Przepis ten wyraźnie stanowi, że likwidatora związków

spółdzielni wyznacza Dyrektor Izby Skarbowej. Jak wykazano wyżej, zgodne z prawem

było także zawarcie przez upoważniony organ - Dyrektora Izby Skarbowej z osobą,

którą wyznaczył na likwidatora umowy o pracę na czas wykonywania czynności

likwidacyjnych. Likwidator Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich wyznaczony na

podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i

działalności spółdzielczości przez dyrektora Izby Skarbowej działającego z

upoważnienia Ministra Finansów, w sytuacji, gdy doszło także do zawarcia umowy o

pracę, jest pracownikiem Izby Skarbowej, a nie likwidowanego Związku.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że kasacja nie jest

uzasadniona i na podstawie art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji.