Supreme Court dismissed pension claim as liquidator was an employee of the appointing tax office, not the cooperative.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the applicant's right to early retirement. The applicant argued he was an employee of the liquidated cooperative, but the lower courts found he was actually employed by the Tax Office which appointed him as liquidator. The court ruled that because the employment contract was with the appointing authority and not the liquidated entity, the statutory conditions for early retirement due to factory closure did not apply.
Regesto Legislator
Generato dall'IAUstawa o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości art. 2 ust. 1; ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy art. 1; likwidator wyznaczony przez organ założywczy jest pracownikiem tego organu, a nie likwidowanej spółdzielni.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 30 lipca 1997 r.
II UKN 111/97
Likwidator Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich wyznaczony na
podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji
i działalności spółdzielczości (Dz.U. Nr 6, poz. 37) przez dyrektora izby skarbowej,
działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w sytuacji gdy doszło także do
zawarcia umowy o pracę między izbą skarbową a likwidatorem jest pracownikiem
tej izby, a nie likwidowanego związku.
Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Roman Kuczyński, Jadwiga Skibińska-Adamowicz.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 1997 r. sprawy z wniosku
Zdzisława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o wysokość emerytury, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu ApelacyjnegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 11 grudnia 1996 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Kasacja Zdzisława S. od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Warszawie z dnia 11 grudnia 1996 r. zarzuca naruszenie prawa
materialnego: ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o
zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19) i rozporządzenia Ministra
Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 stycznia 1990 r. w sprawie wcześniejszych emerytur
dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz. U.
Nr 4, poz. 27) oraz przepisów postępowania, które również nie zostały wskazane w
kasacji. Z uzasadnienia kasacji wynika, że skarga dotyczy postępowania sądowego,
którego podłożem była decyzja Oddziału ZUS w W. z dnia 29 czerwca 1995 r.,
odmawiająca Zdzisławowi S. prawa do wcześniejszej emerytury, mimo uprzedniego
przyznania mu takich uprawnień w decyzji z dnia 17 czerwca 1991 r.
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem
z dnia 9 października 1996 r. oddalił odwołanie ubezpieczonego i ustalił, że był on do
dnia 15 marca 1990 r. pracownikiem Ministerstwa Finansów w W., a w dniu 16 marca
1990 r. przeniesiony został do Izby Skarbowej w W. W dniu 15 marca 1990 r. dyrektor
Izby Skarbowej w W. wyznaczył Zdzisława S. na likwidatora Krajowego Związku
Spółdzielni Meblarskich w W. i zawarł z nim umowę o pracę na czas likwidacji tego
Związku. Sąd Wojewódzki ustalił, że umowa o pracę łączyła wnioskodawcę z Izbą
Skarbową w W., a nie likwidowanym Związkiem Spółdzielni.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z
dnia 11 grudnia 1996 r. oddalił apelację ubezpieczonego i podzielił stanowisko Sądu I
instancji, że wnioskodawca nie spełnia warunków do uzyskania wcześniejszej
emerytury przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26
stycznia 1990 r. w sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z
pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 27). Nie był bowiem
pracownikiem likwidowanej jednostki, ale pracownikiem Izby Skarbowej w W. i
podstawą jego powołania na likwidatora Związku Spółdzielni był przepis art. 2 ust. 1
ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości (Dz. U. Nr 6, poz. 37). Sąd Apelacyjny uznał na podstawie znajdujących się w
sprawie dokumentów, że umowa o pracę między wnioskodawcą i Izbą Skarbową nie
uległa rozwiązaniu w dniu 28 lutego 1991 r., a po tej dacie wnioskodawca nadal wykonywał czynności likwidatora. W piśmie następcy prawnego likwidowanego Związku
stwierdzono, że wnioskodawca po zakończeniu zwolnień grupowych i rozdysponowaniu
majątku Związku Spółdzielni zajmował się kontynuacją procesów sądowych, [...] i
innych roszczeń. Zarobki wnioskodawcy pobierane w latach 1992 i 1993 r. z Krajowego
Związku Spółdzielni Meblarskich wskazują, że zgodnie z umową o pracę zawartą z Izbą
Skarbową, wynagrodzenie wnioskodawcy obciążało nadal koszty prowadzenia
likwidacji. Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 października 1991 r.
została oparta na zapisie w świadectwie pracy wydanym przez Krajowy Związek
Spółdzielni Meblarskich w W. i stwierdzającym rozwiązanie z wnioskodawcą stosunku
pracy na warunkach określonych w powołanym rozporządzeniu, co nie odpowiadało
stanowi faktycznemu. Wnioskodawca uzyskiwał świadczenia, mimo że nie spełniał
warunków uzyskania do nich prawa. Warunki do uzyskania prawa do emerytury
wnioskodawca spełnił dopiero w momencie osiągnięcia wieku 60 lat, to jest 17 marca
1993 r.
Sąd Najwyższy rozpoznając kasację ubezpieczonego od powyższego wyroku
zważył, co następuje:
Powołane w kasacji przepisy ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych
zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących
zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.)
oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 stycznia 1990 r. w
sprawie wcześniejszych emerytur dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn
dotyczących zakładów pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 27) nie mają zastosowania w sprawie,
ponieważ Zdzisław S. nie był pracownikiem Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich
w W., a łącząca go umowa o pracę z Izbą Skarbową w W. nie została rozwiązana z
przyczyn dotyczących zakładu pracy. Słusznie powołał Sąd Apelacyjny uchwałę Sądu
Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1994 r., II UZP 19/94 (OSNAPiUS 1994 nr 10 poz.
166), że likwidator przedsiębiorstwa państwowego ustanowiony przez organ
założycielski na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 r. w
sprawie wykonania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 170
ze zm.), z którym zawarto umowę, jest pracownikiem tego organu. Analogiczna sytuacja
prawna występuje w rozpoznawanej sprawie, gdyż działający na podstawie
upoważnienia Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W., wyznaczył Zdzisława
S. na likwidatora Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich w W. (art. 2 ust. 1 ustawy
z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości, Dz.
U. Nr 6, poz. 37) i równocześnie zawarł z nim umowę o pracę od 15 marca 1990 r. na
czas likwidacji. Postanowienie § 6 tej umowy ustalało, że wynagrodzenie likwidatora
obciąża koszty prowadzenia likwidacji.Oznacza to, że Zdzisław S. był pracownikiem
Izby Skarbowej w W., a nie likwidowanego Związku Spółdzielni, nie zaszły zatem
przesłanki do przyznania jemu wcześniejszej emerytury, skoro umowa o pracę, łącząca
go z Izbą Skarbową w W., nie została rozwiązana z przyczyn, o których mowa w art. 1
ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Przedłożone przez skarżącego wyciągi protokołów
zjazdu przedstawicieli Spółdzielni Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich i
zawiadomienie o podjętych uchwałach z dnia 23 kwietnia i 18 września 1990 r. o
zatrudnieniu inż. Zdzisława S. w Krajowym Związku Spółdzielni Meblarskich w
charakterze likwidatora nie zmieniają prawidłowo ustalonego stanu faktycznego przez
Sądy obu instancji, ponieważ są sprzeczne z art. 2 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z
dnia 20 stycznia 1990 r. Przepis ten wyraźnie stanowi, że likwidatora związków
spółdzielni wyznacza Dyrektor Izby Skarbowej. Jak wykazano wyżej, zgodne z prawem
było także zawarcie przez upoważniony organ - Dyrektora Izby Skarbowej z osobą,
którą wyznaczył na likwidatora umowy o pracę na czas wykonywania czynności
likwidacyjnych. Likwidator Krajowego Związku Spółdzielni Meblarskich wyznaczony na
podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i
działalności spółdzielczości przez dyrektora Izby Skarbowej działającego z
upoważnienia Ministra Finansów, w sytuacji, gdy doszło także do zawarcia umowy o
pracę, jest pracownikiem Izby Skarbowej, a nie likwidowanego Związku.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że kasacja nie jest
uzasadniona i na podstawie art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji.