Supreme Court dismissed cassation appeal as cassation ground was not a legal issue but a factual dispute.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a police officer against a reduced pension base. The applicant argued that a discrepancy existed between pension rights for officers with public records versus those with state secrets, citing a specific cassation ground under the Code of Civil Procedure. The court determined that this argument concerned the factual application of law rather than a genuine legal issue requiring cassation review, thus failing to meet the procedural threshold for admission.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation ground must constitute a genuine legal issue regarding the case's resolution; mere factual disputes or arguments detached from the core legal question do not satisfy the requirement for cassation admission.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 84/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku D. B.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W.o wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 marca 2012 r., ygn.. akt III Aua […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 7 marca 2012 r. oddalił apelację odwołującej się D. B. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 6 lipca 2011 r., którym oddalono jej odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. z 16 listopada 2009 r., zmniejszającej podstawę wymiaru emerytury odwołującej się na podstawie art. 15b ust. 1 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…), dodanym przez ustawę z 23 stycznia 2009 r., wobec służby w poprzednich organach bezpieczeństwa państwa.
Wskaźnik podstawy wymiaru emerytury za okres pracy w organach bezpieczeństwa obniżono z 2,6% do 0,7%. Sąd Okręgowy wskazał, że stanowiący podstawę decyzji przepis nie jest niezgodny z przepisami ustawy zasadniczej – wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2010 r., K 6/09. Dalsze kwestie interpretacyjne zostały rozstrzygnięte również przez Sąd Najwyższy w uchwale z 3 marca 2011 r., II UZP 2/11, stwierdzającej, że za każdy rok pełnienia służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, emerytura wynosi 0,7% podstawy jej wymiaru (art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji …), co oznacza, że wysokość emerytury wyliczanej wyłącznie za okresy pełnienia takiej służby może być niższa od 40% podstawy wymiaru tego świadczenia.
Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu oddalenia apelacji potwierdził okres pracy w organach bezpieczeństwa za który obniżono apelującej podstawę wymiaru emerytury. Nie stwierdził też niezgodności nowej regulacji z porządkiem prawnym (konstytucyjnym) oraz z Konwencją o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. – „czy istnienie rozbieżność w przyznawaniu uprawnień emerytalnych funkcjonariuszom, których akta osobowe są jawne, a funkcjonariuszom, którzy posiadają akta w Instytucie Pamięci Narodowej, które są objęte bezterminową tajemnicą państwową”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie ma zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Odwołuje się do podstawy z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., jednak istotne zagadnienie prawne – które ma na uwadze ten przepis – powinno dotyczyć sprawy, która została rozpoznana przez sąd powszechny. W takim aspekcie istotne zagadnienie prawne nie zostało sformułowane i opracowane. Skarżąca powinna mieć wówczas na uwadze argumenty, które przedstawił Trybunał Konstytucyjny i Sąd Najwyższy w wskazanych wyżej orzeczeniach.
Nie można też pominąć i tego, że również Europejski Trybunał Praw Człowieka 14 maja 2013 r. nie uwzględnił zarzutów skarżących, którym zmniejszono podstawę wymiaru do 0,7 % za okres pracy w organach bezpieczeństwa, a ścisłej uznał za niedopuszczalne i nie przyjął do rozpoznania skarg kierowanych przeciwko Polsce (sprawa Cichopek i innych – 15189/10 i dalsze).Nie wymaga to szerszej argumentacji, gdyż wniosek nie odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. i nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
Na etapie przedsądu nie ocenia się podstaw kasacyjnych, lecz samodzielnie i odrębnie od podstaw kasacyjnych, czy wniosek o przyjęcie skargi wskazuje i wykazuje podstawę przedsądu. Odpowiedź jest tu negatywna, gdyż sformułowane zagadnienie (wyżej in extenso) jest oderwane od zasadniczego przedmiotu sporu, który sprowadza się do wprowadzenia i obowiązywania nowej regulacji w systemie prawa. Wniosek natomiast eksponuje „rozbieżność w przyznawaniu uprawnień emerytalnych funkcjonariuszom …”, co należy do sfery faktycznej i stosowania prawa a nie składa się na istotne zagadnienie prawne.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.aw