Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 61/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social insurance appeal as inadmissible due to value below ten thousand zloty threshold.

Numero d'incarto II UK 61/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by an insured person against a social insurance agency decision regarding pension calculation. The insured argued the appeal value was over 11,000 zloty, while the agency contended it was under 10,000 zloty based on specific periods and arrears. The court determined the appeal value was below the statutory threshold, rendering the cassation inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in social insurance matters is inadmissible if the value of the subject matter is lower than ten thousand zloty, unless the case concerns granting or withholding a pension.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility social insurance value threshold pension calculation dispute Civil Procedure Code subject matter value ricalcolo della rendita di invalidità riduzione dei contributi riduzione delle prestazioni complementari

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
112).Z tego powodu, wobec wyników postępowania sprawdzającego wartość przedmiotu zaskarżenia, na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 24 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Organ rentowy zaskarżoną decyzją przyznał ubezpieczonej emeryturę na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Art. 25b ust. 1b of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., orzeczono jak w sentencji.Jedynie na marginesie odnosząc się do zarzutów skarżącej odnośnie zasadności zaskarżonej decyzji, warto zwrócić uwagę na orzecznictwo rozstrzygające wątpliwości skarżącej dotyczące zakresu zastosowania art. 25b ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 61/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku M. L.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎o wysokość emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 lutego 2018 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 grudnia 2015 r., odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 10 grudnia 2015 r. oddalił apelację ubezpieczonej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 25 września 2014 r. oddalającego odwołanie ubezpieczonej do decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 lutego 2014 r. Organ rentowy zaskarżoną decyzją przyznał ubezpieczonej emeryturę na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych od 1 grudnia 2013 r. Organ rentowy wyliczył wysokość emerytury ubezpieczonej, przyjmując w wyliczeniach podstawę obliczenia emerytury pomniejszoną o kwotę stanowiącą sumę pobranych emerytur.

Organ rentowy nie podjął wypłaty tak wyliczonego świadczenia z uwagi na to, że jego wysokość była niższa od emerytury dotychczas pobieranej przez ubezpieczoną. Ubezpieczona w odwołaniu kwestionowała wysokość przyznanego świadczenia, żądając zmiany decyzji przez ustalenie dla niej prawa do emerytury bez pomniejszenia świadczenia o wypłacone już emerytury wcześniejsze.Wyrok Sądu Apelacyjnego ubezpieczona zaskarżyła w całości. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia pełnomocnik skarżącej pierwotnie wskazał kwotę 20.400 zł, wyjaśniając, że kwota ta została wyliczona jako dwunastokrotność różnicy świadczenia należnego miesięcznie w stosunku do świadczenia otrzymanego po zaokrągleniu do pełnych złotych.

Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił sposób wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, jednocześnie ją korygując (pismo z 8 grudnia 2016 r.). Po ponownym przeliczeniu wartość przedmiotu zaskarżenia określił na kwotę 11.020 zł, wyjaśniając, że kwota ta stanowi dwunastokrotność różnicy świadczenia należnego miesięcznie 4.404,84 zł i świadczenia przyznanego decyzją o wyliczeniu renty z 31 sierpnia 2010 r. w kwocie 3.486,54 zł.Organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia wyliczona przez skarżącą jest zawyżona.

Odwołując się do zasad ustalania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczących zmiany wysokości świadczenia powtarzającego się omówionych w uchwale Sądu Najwyższego z 18 października 2012 r., III UZP 3/12, organ rentowy wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie wynosi 8.887 zł. Wyjaśnił, że kwota emerytury wyliczonej na dzień 1 grudnia 2013 r. bez pomniejszenia o kwotę pobranych wcześniej emerytur wynosiłaby 4.404,84 zł, zaś wysokość przyznanych przez organ rentowych świadczeń w okresie grudzień 2013 - luty 2014 r. wynosiła 3.856,56 zł miesięcznie, po waloryzacji w marcu 2014 r. - 3.918,26 zł miesięcznie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Wyjątkowo, stosowanie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c., skarga kasacyjna w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.Przedmiotem sporu w tej sprawie nie jest przyznanie prawa do emerytury, ale wysokość świadczenia emerytalnego.

Tym samym dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wysokości wartości przedmiotu zaskarżenia i nie ma w tej sprawy zastosowania wyjątek przewidziany w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.Zdaniem pełnomocnika skarżącej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 11.020 zł i stanowi równowartość dwunastokrotności różnicy pomiędzy kwotą hipotetycznego miesięcznego świadczenia emerytalnego, wyliczonego bez pomniejszania podstawy obliczenia emerytury o wypłacone już emerytury wcześniejszej, a wysokością miesięcznego świadczenia przyznanego decyzją o wyliczeniu renty z 31 sierpnia 2010 r.

Z kolei zdaniem organu rentowego wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł i stanowi różnicę pomiędzy kwotą hipotetycznej emerytury wyliczonej odpowiednio za okres 1 grudnia 2013 r. - luty 2013 r. (przed złożeniem odwołania) oraz za okres marzec 2013 r. - marzec 2014 r., a wysokością przyznanych przez organ rentowy świadczeń w okresie grudzień 2013 r. - luty 2014 r. - w odniesieniu do świadczeń zaległych, oraz za okres marzec 2013 - marzec 2014 r. - w odniesieniu do świadczeń przyszłych. W ocenie Sądu Najwyższego wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie jest niższa niż 10.000 zł.

Trafne w tym zakresie jest stanowisko organu rentowego. Stanowisko to uwzględnia przedmiot sporu wyznaczony treścią zaskarżonej decyzji oraz wniesionego odwołania, a także przyjętą w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładnię przepisów postępowania cywilnego odnośnie sposobu wyliczenia wartości przedmiotu sporu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (por. uchwała SN z 18 października 2012 r., III UZP 3/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 112).Z tego powodu, wobec wyników postępowania sprawdzającego wartość przedmiotu zaskarżenia, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., orzeczono jak w sentencji.Jedynie na marginesie odnosząc się do zarzutów skarżącej odnośnie zasadności zaskarżonej decyzji, warto zwrócić uwagę na orzecznictwo rozstrzygające wątpliwości skarżącej dotyczące zakresu zastosowania art. 25b ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (zob. wyrok SN z 6 kwietnia 2016 r., II UK 78/15, OSNP 2017 nr 11, poz. 151, czy wyrok SN z 12 września 2017 r., II UK 381/16, LEX nr 2376896). kc