Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 567/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on pension rights, ruling vocational school study periods without employment contracts do not count as contributory periods.

Numero d'incarto II UK 567/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a claimant against the Social Insurance Institution regarding his right to a pension. The lower courts held that the claimant's vocational school study period, during which he performed practical training but had no individual employment contract or wages, could not be recognized as a contributory period under the Social Insurance Act. The Supreme Court agreed, determining that the claimant's argument regarding a legal issue was merely an attempt to challenge established facts without raising a genuine legal question requiring interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 10 of the Act on the Development of the Education and Upbringing System; Art. 9 ust. 1 of the Vocational Training Act; The Supreme Court rejects cassation appeals where the alleged legal issue is merely a pretext to challenge undisputed factual findings rather than presenting a novel legal question requiring interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal pension contributory periods vocational school study employment contract requirement social insurance law legal issue significance factual findings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.
Art. 10 of the Act on the Development of the Education and Upbringing System
887 ze zm.).Od powyższego wyroku pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjną, i zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 10 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r.
Art. 9 ust. 1 of the Vocational Training Act
160 ze zm.) oraz art. 9 ust.
Art. 184 ust. 1 of the Social Insurance Act
§ 8 of the Government Ordinance on Retirement Age
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
I PK 306/02
11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, poz.
V CSK 3/05
Cassation appeal dismissed for lack of legal issue; plaintiff's argument was factual, not legal, violating procedural requirements.
I PK 230/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP – wkładka z 2003 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 567/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku S. C. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w P. ‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 września 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…), w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w P., o emeryturę, oddalił apelację wnioskodawcy S. C. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 kwietnia 2014 r., którym oddalono jego odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 30 października 2013 r., odmawiającej prawa do emerytury, wobec nieudowodnienia wymaganych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych (organ rentowy nie zaliczył do stażu pracy wnioskodawcy okresu nauki w Zasadniczej Szkole Zawodowej w K. w latach 1973 - 1976).

Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji jak i ich prawną ocenę, według której okres nauki wnioskodawcy, w czasie której odbywał on praktyki w warsztatach szkolnych ZSZ w K., i z którym nie zawarto indywidualnej umowy o pracę oraz nie wypłacano wynagrodzenia, nie może być uznany za okres składkowy, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 887 ze zm.).Od powyższego wyroku pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjną, i zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 10 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania (Dz.U.

Nr 21, poz. 160 ze zm.) oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudniania młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy (Dz.U. Nr 45, poz. 226 ze zm.), poprzez ich błędną wykładnię, przez przyjęcie, że jedynym warunkiem zaliczenia okresów zatrudniania młodocianego do okresów składkowych było tylko i wyłącznie zawarcie pisemnej umowy o naukę zawodu w celu przygotowania zawodowego lub wstępnego stażu pracy, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy – zgodnie z żądaniem apelacji przez przyznanie wnioskodawcy prawa do emerytury, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniono istnieniem w rozpoznawanej sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości – czy do wymaganych okresów składkowych, nieskładkowych oraz uzupełniających, o którym mowa w art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz. 43 ze zm.), zalicza się okres nauki w Zasadniczej Szkole Zawodowej, gdzie uczeń odbywał praktyczną naukę zawodu jako pracownik młodociany i pomimo niezawarcia z nim indywidualnej umowy odbycia zajęć praktycznych, zostały spełnione przesłanki uprawniające do stwierdzenia, że danego ucznia (wnioskodawcę) łączył z warsztatem, w którym odbywał tzw. praktyki, stosunek pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu cytowanego przepisu uznaje się zagadnienie dotychczas niewyjaśnione w orzecznictwie, a więc cechujące się nowością i którego rozstrzygnięcie może sprzyjać rozwojowi prawa i jego prawidłowego stosowania. W utrwalonym orzecznictwie przyjmuje się, że powołanie się na tę okoliczność wymaga, obok sformułowania zagadnienia prawnego, także przytoczenia jego podstaw (konkretnych przepisów prawnych), wskazania, dlaczego jest ono istotne oraz argumentacji wskazującej na rozbieżne oceny prawne (por. postanowienia: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, poz. 51, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, LEX nr 180841), przy czym podstawa taka nie zachodzi, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii sformułowanego zagadnienia prawnego i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a skarżący nie przytoczył istotnych okoliczności uzasadniających zmianę utrwalonej judykatury (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP – wkładka z 2003 r. nr 13, poz. 5).

Tymczasem wskazywane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienie prawne w istocie jest pozorne i zmierza jedynie do podważenia poczynionych w sprawie ustaleń, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i niezakwestionowanych w skardze kasacyjnej.Tym się kierując, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.