Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 465/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as it concerns factual evaluation of expert opinions, not a legal issue requiring interpretation.

Numero d'incarto II UK 465/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an insured individual against a Social Insurance Fund decision denying rehabilitation benefits. The insured argued that the lower courts incorrectly applied civil procedure rules regarding the evaluation of expert medical opinions, claiming a lack of clear criteria for dismissing erroneous expert reports. The court determined that the appellant's complaint focused solely on the factual assessment of evidence and the evaluation of expert opinions, which falls outside the scope of cassation review under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: The Supreme Court accepts cassation appeals only if they raise a significant legal issue or require interpretation of laws causing serious doubts; complaints regarding the factual evaluation of evidence or expert opinions do not constitute a legal issue requiring cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility evaluation of expert opinions factual assessment review civil procedure code legal issue requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Przyczyną wniesienia skargi skarżący uczynił problem niemający znaczenia jurydycznego, odnoszący się wyłącznie do oceny dowodów, która – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art.
art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 201 k.p.k
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 465/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku G. J. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W.‎o świadczenie rehabilitacyjne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 sierpnia 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt XIII Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację G. J. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 listopada 2013 r. oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, […] Oddział w W. w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 29 grudnia 2010 r.Sąd Okręgowy na podstawie dowodu z opinii biegłych wydanych w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, dodatkowej opinii biegłego diabetologa oraz zeznań diabetologa leczącego ubezpieczonego złożonych w sprawie o praw do renty z tytułu niezdolności do pracy ustalił, że po dniu 29 grudnia 2010 r. nie było wskazań do świadczenia rehabilitacyjnego.

Zdiagnozowane dolegliwości nie stanowiły przeszkody w wykonywaniu pracy.Skarga kasacyjna ubezpieczonego została oparta na podstawie „naruszenia art. 398 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, poprzez niewłaściwe zastosowanie, w wyniku czego chory wówczas i nadal skarżący nie został uznany za osobę niezdolną do pracy w wyniku czego nie otrzymał należnego mu świadczenia rehabilitacyjnego”.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący podał jako uzasadnienie, „iż istnieje zagadnienie prawne wymagające wyjaśnienia, polegającena określeniu zasad prawnych uznawania opinii biegłych lekarzy celem usunięcia z obrotu prawnego: opinii błędnych, niejasnych i niepełnych, wzorem art. 201 k.p.k. W chwili obecnej brak jest jasnych i prostych kryteriów oceny opinii biegłych dokonywanych przez sądy powszechne, wynikiem czego brane są pod uwagę opinie nielogiczne i w oczywisty sposób sprzeczne. Określenie jasnych o prostych kryteriów oceny opinii biegłych przyczyni się do poprawy jakości orzeczeń sadów powszechnych, a także ujednolici te kryteria w skali całego kraju”.Organ rentowy wniósł o oddalenie skargi w całości jako oczywiście bezzasadnej, podnosząc, że zarzuty ubezpieczonego sprowadzają się dowskazania błędów w ustaleniu stanu faktycznego oraz oceny dowodów dokonanejprzez biegłych zarówno przed sądem pierwszej jak i drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został oparty na żadnej z tych przesłanek. Przyczyną wniesienia skargi skarżący uczynił problem niemający znaczenia jurydycznego, odnoszący się wyłącznie do oceny dowodów, która – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej. Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).