Supreme Court dismisses pension case after claimant withdraws cassation appeal citing procedural rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal after the claimant withdrew it on February 14, 2014. The underlying dispute involved a suspended pension due to continued employment, with the claimant arguing that acquired rights were violated by new constitutional court rulings. The court ruled that the withdrawal of the cassation appeal is legally effective and results in the termination of proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.: The withdrawal of a cassation appeal constitutes a valid renunciation of the remedy, leading to the termination of the proceedings in accordance with the rules governing the withdrawal of an appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 433/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)SSN Romualda Spyt (sprawozdawca)SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku J. B.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w P.o emeryturę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2014 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt III AUa […], umarza postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 października 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wstrzymał J. B. wypłatę emerytury (przyznanej od 1 marca 2006 r. na podstawie decyzji z dnia 26 kwietnia 2006 r.), poczynając od dnia 1 października 2011 r. z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia.Odwołanie od decyzji wniosła J. B., powołując się na naruszenie praw nabytych i domagając się jej zmiany.Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy w P. - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie J. B..Apelację od wyroku wniosła J.
B., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 103 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), przez przyjęcie, z naruszeniem zasady ochrony praw nabytych, że prawo do emerytury nabyte na podstawie przepisów tej ustawy obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010 r. i ustalone w oparciu o ostateczną decyzję organu rentowego, ulega zawieszeniu z uwagi na kontynuację zatrudnienia.Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2012 r.
Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] oddalił apelację.W dniu 3 stycznia 2013 r. J. B. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym powyższym wyrokiem Sądu Apelacyjnego […] – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] z dnia 8 sierpnia 2012 r.Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […], wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. oddalił skargę.Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarżąca J. B., która nabyła prawo do emerytury od dnia 1 marca 2006 r., nie mieści się w kręgu osób, w stosunku do których Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność z Konstytucją art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
Nr 257, poz. 1726 ze zm.) w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dodanym przez art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. J. B. nabyła bowiem prawo do emerytury na mocy wcześniejszych przepisów, niż te które zakwestionował Trybunał Konstytucyjny. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że niekonstytucyjność przepisów stwierdzona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., K 2/12 (OTK-A 2012 nr 10, poz. 121) nie ma wpływu na treść wyroku objętego skargą.
W związku z czym nie było podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 sierpnia 2012 r. i wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 stycznia 2012 r. (art. 4011 k.p.c.).Ubezpieczona zaskarżyła ten wyrok skargą kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw i art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., K 2/12, przez błędne przyjęcie, że skutki wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. nie odnoszą się do ubezpieczonej, a także naruszenie przepisów prawa procesowego przez niewłaściwe zastosowanie art. 412 § 2 k.p.c., powodujące oddalenie skargi o wznowienie postępowania w sytuacji istnienia oczywistych podstaw do jej uwzględnienia.Pismem z dnia 14 lutego 2014 r. ubezpieczona cofnęła skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i prawnie skuteczne. Oznacza ono rezygnację strony wnoszącej ten środek odwoławczy z rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy.Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera przepisu przewidującego rozstrzygnięcie na wypadek cofnięcia skargi kasacyjnej, lecz art. 39821 k.p.c. odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów o apelacji. Według art. 391 § 2 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W okolicznościach sprawy cofnięcie skargi kasacyjnej nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 469 k.p.c. oraz art. 203 § 4 k.p.c.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. aw