Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 415/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal for obvious merit due to lack of specific legal provision citation.

Numero d'incarto II UK 415/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the social security office's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court ignored established case law regarding hazardous work conditions for tractor drivers, but failed to cite a specific legal provision. The court ruled that merely claiming an obvious disregard of precedent does not satisfy the statutory requirement for admitting a cassation appeal based on obvious merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal based on obvious merit requires the appellant to cite a specific legal provision and demonstrate how the lower court's decision was obviously incorrect, not merely to claim the precedent was ignored.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious merit social security law hazardous work conditions legal provision citation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
„przedsądu” określonego w art. 3989 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 415/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku A. R.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 czerwca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], Sąd Apelacyjny w […] – w sprawie z wniosku A. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o emeryturę – oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 22 kwietnia 2014 r., sygn. akt V U […], w którym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną odwołaniem wnioskodawcy decyzję odmowną organu rentowego z dnia 25 listopada 2013 r. i przyznał wnioskodawcy prawo do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych od dnia 1 października 2013 r.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego organ rentowy zaskarżył skargą kasacyjną – skargę oparto na pierwszej podstawie kasacyjnej dotyczącej naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.).

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej – w ocenie jej autorki – wynika z tego, że: „…w sposób oczywisty sąd drugiej instancji dokonując oceny prawnej charakteru pracy ubezpieczonego zignorował utrwalone już orzecznictwo Sądu, ograniczając się do stwierdzenia, że skoro narażenie traktorzysty wykonującego prace w transporcie na czynniki szkodliwe jest takie samo jak narażenie na te czynniki w przypadku prac polowych wykonywanych przez tego samego traktorzystę to niezależnie od tego, czy traktorzysta wykonuje prace transportowe czy też rolnicze jego praca będzie praca w warunkach szczególnych.

Sąd Apelacyjny w […] nie przyjął by istotną dla kwalifikacji tej szkodliwości miało zaliczenie przez ustawodawcę do prac w warunkach szczególnych jedynie kierowców ciągników w transporcie, a nie w jakiejkolwiek innej branży”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawca wniósł o:

1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

2. W wypadku przyjęcia skargi do rozpoznania wnioskodawca wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kosztów postępowania kasacyjnego. W odpowiedzi nie zawarto odrębnego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w zakresie trybu tzw. „przedsądu” określonego w art. 3989 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna organu rentowego nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06 LEX nr 198531, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035, z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205, z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274, z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Odnosząc powyżej przedstawione założenia interpretacyjne na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyżej przedstawionych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Przede wszystkim autorka rozpatrywanej skargi kasacyjnej nie wskazuje w uzasadnieniu wniosku przepisu (przepisów) prawa, z którymi wiąże oczywistą zasadność swojej skargi kasacyjnej.

Brakuje odpowiedniego wywodu, którym wykazałaby oczywistą zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zamiast tego autorka skargi ogranicza się do twierdzenia o „oczywistym zignorowaniu” przez Sąd w zaskarżonym skargą wyroku „utrwalonego już orzecznictwa Sądu”. Nie jest przy tym wystarczające dla wykazania przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powołanie się na poglądy judykatury Sądu Najwyższego dotyczące kwestii charakteru prawnego emerytury z tytułu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach bez uwzględnienia stanowiska zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu drugiej instancji w zakresie sygnalizowanej kwestii.

W uzasadnieniu wniosku brakuje odniesienia się do zasadniczego stanowiska Sądu Apelacyjnego w […], przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że praca wnioskodawcy w spornym okresie powinna zostać uznana za pracę w warunkach szczególnych z uwagi na to, że ubezpieczony w ramach swoich obowiązków stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na jego stanowisku pracy był narażony na działanie tych samych czynników, na które narażeni byli pracownicy zatrudnieni w transporcie i łączności w wykazie A dziale VIII pod poz. 3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz. 43 ze zm.) - wykonujący prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych. Sąd drugiej instancji podkreślił przy tym, że Sąd Okręgowy przeprowadził na tą okoliczność szczegółowe postępowanie dowodowe, a organ rentowy nie kwestionował ustalonych warunków zatrudnienia wnioskodawcy.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. aw