Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 406/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on bridge pension rights, ruling lower court correctly denied conditional pension rights.

Numero d'incarto II UK 406/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by K.M. against the Social Insurance Institution's decision denying a bridge pension. The applicant argued that the lower court erred by not recognizing a conditional right to the pension and failed to prove military service periods. The court ruled that social insurance courts cannot establish conditional rights in the first instance, as such matters must be decided definitively, thereby rejecting the claim that the lower court's decision was legally flawed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The Supreme Court rejects cassation appeals in social insurance cases where the lower court denies a conditional right to benefits, as social insurance courts must render definitive decisions on eligibility without establishing provisional conditions.

Parole chiave

Generato dall'IA
bridge pension rights conditional entitlement social insurance court cassation appeal dismissal definitive decision rule military service period Art. 3989 k.p.c.

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 177 ust. 1 Konstytucji
Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, gdy się weźmie nadto pod uwagę, że Konstytucja w art. 177 ust.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Ewentualna możliwość dalszego postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym, stanowi uprawnienie dodatkowe, które może zostać obwarowane szczególnymi przesłankami, w tym określonymi w art. 3989 § 1 k.p.c.Stosownie do art.
Art. 3984 k.p.c.
Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por.
Art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych
wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2015 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: art. 4 ustawy o z dnia 19 grudnia 2008 r.
art. 189 k.p.c
664), przez przyjęcie, że odwołującemu się nie przysługuje prawo do emerytury; art. 189 k.p.c.
art. 224 k.p.c
art. 227 k.p.c
i art. 227 k.p.c., przez nierozpoznanie istoty sprawy (ustalenie prawa do emerytury pod warunkiem zawieszającym) oraz nieprzeprowadzenie dowodów na okoliczność zaliczenia odwołującemu się okresów zatrudnienia;
art. 3989 § 1 k.p.c
Ewentualna możliwość dalszego postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym, stanowi uprawnienie dodatkowe, które może zostać obwarowane szczególnymi przesłankami, w tym określonymi w art. 3989 § 1 k.p.c.Stosownie do art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Ewentualna możliwość dalszego postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym, stanowi uprawnienie dodatkowe, które może zostać obwarowane szczególnymi przesłankami, w tym określonymi w art. 3989 § 1 k.p.c.Stosownie do art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UK 317/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107, z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109, z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz.
I UK 339/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107, z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109, z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz.
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
I UK 218/07
100, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616).
I PKN 434/97
Supreme Court dismisses appeal for facts lacking legal effect under Civil Procedure Code Art. 189.
I PKN 597/98
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest in declaratory action when future benefit claim exists.
I UK 160/2004
301; z dnia 12 stycznia 2005 r., I UK 160/2004, OSNP 2005 nr 16 poz.
II UK 65/06
Supreme Court dismissed pension appeal; omitting proven contribution periods from verdict sentence does not violate procedural law.
I UK 267/07
298; z dnia 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443; z dnia 9 lutego 2010 r., I UK 269/09, LEX nr 585728; z dnia 19 października 2010 r., I UK 108/10, LEX nr 688682; z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 365/12, LEX nr 1555197).
I UK 269/09
298; z dnia 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443; z dnia 9 lutego 2010 r., I UK 269/09, LEX nr 585728; z dnia 19 października 2010 r., I UK 108/10, LEX nr 688682; z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 365/12, LEX nr 1555197).
I UK 108/10
298; z dnia 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443; z dnia 9 lutego 2010 r., I UK 269/09, LEX nr 585728; z dnia 19 października 2010 r., I UK 108/10, LEX nr 688682; z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 365/12, LEX nr 1555197).
I UK 365/12
298; z dnia 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443; z dnia 9 lutego 2010 r., I UK 269/09, LEX nr 585728; z dnia 19 października 2010 r., I UK 108/10, LEX nr 688682; z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 365/12, LEX nr 1555197).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 406/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku K.M. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W. ‎o emeryturę pomostową,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Odwołujący się K.M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2015 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: art. 4 ustawy o z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 664), przez przyjęcie, że odwołującemu się nie przysługuje prawo do emerytury; art. 189 k.p.c. w związku z art. 47714 § 1 i § 2 k.p.c. a także art. 224 k.p.c. i art. 227 k.p.c., przez nierozpoznanie istoty sprawy (ustalenie prawa do emerytury pod warunkiem zawieszającym) oraz nieprzeprowadzenie dowodów na okoliczność zaliczenia odwołującemu się okresów zatrudnienia;

§ 5 ust 1, § 7 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin (Dz.U. Nr 44, poz. 318 ze zm.), przez jego niezastosowanie a w konsekwencji nieuwzględnienie okresu odbywania służby wojskowej do okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i uznanie, że K.M. nie udowodnił 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze; błąd w ustaleniach faktycznych przez ustalenie, że w czasie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie […] w W. od 8 maja 1975 r. do 31 sierpnia 1977 r.

K.M. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze oraz w związku z powyższym naruszenie art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, przez uznanie, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania emerytury pomostowej.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując, że „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”, bowiem „sądy nie powinny odmawiać ustalenia czy przysługuje odwołującemu prawo do emerytury wyłącznie z powodu ustalenia jednej przesłanki negatywnej do otrzymania świadczenia w postaci braku rozwiązania stosunku pracy” Podkreślił, że żądał wydania decyzji w przedmiocie czy posiada wymagany staż do emerytury, „a gdyby tak się okazało, spełniłby przesłankę rozwiązania stosunku pracy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wstępnie trzeba przypomnieć, że ograniczenia dopuszczalności wnoszenia skargi kasacyjnej wynikają z konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego w systemie organów wymiaru sprawiedliwości. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1254 ze zm.), rolą tego Sądu w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości pozostaje zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z prawem oraz jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych, podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia prawne i rozstrzyganie innych spraw określonych w ustawach.

Skarga kasacyjna nie jest więc (kolejnym) środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, z uwagi na przeważający w jej charakterze element interesu publicznego. Służy ona kontroli prawidłowości stosowania prawa, nie będąc instrumentem weryfikacji trafności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, gdy się weźmie nadto pod uwagę, że Konstytucja w art. 177 ust. 1 gwarantuje jedynie dwuinstancyjne postępowanie. Ewentualna możliwość dalszego postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym, stanowi uprawnienie dodatkowe, które może zostać obwarowane szczególnymi przesłankami, w tym określonymi w art. 3989 § 1 k.p.c.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).

Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., należy zauważyć, że w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika ona zwykle z oczywistego, widocznego prima facie naruszenia przepisów prawa polegającego na sprzeczności wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji. Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107, z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109, z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494, z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437, z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004 nr 6, poz. 100, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616).

Nie można podzielić stanowiska skarżącego o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, gdyż w orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest jednolity pogląd, że sąd ubezpieczeń społecznych w trybie rozpoznania odwołania od decyzji organu rentowego przyznaje konkretne świadczenie lub określa jego wysokość. Nie jest zatem dopuszczalne w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych wydanie wyroku ustalającego spełnienie przez ubezpieczonego niektórych warunków wymaganych do nabycia prawa do świadczenia i przyznającego to świadczenie pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków w przyszłości. (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 grudnia 1998 r., I PKN 434/97, OSNAPiUS 1998 nr 21, poz. 627; z dnia 23 lutego 1999 r., I PKN 597/98, OSNAPiUS 2000 nr 8, poz. 301; z dnia 12 stycznia 2005 r., I UK 160/2004, OSNP 2005 nr 16 poz. 255; z dnia 9 października 2006 r., II UK 65/06, OSNP 2007 nr 19 - 20, poz. 298; z dnia 25 kwietnia 2008 r., I UK 267/07, LEX nr 607443; z dnia 9 lutego 2010 r., I UK 269/09, LEX nr 585728; z dnia 19 października 2010 r., I UK 108/10, LEX nr 688682; z dnia 8 stycznia 2013 r., I UK 365/12, LEX nr 1555197).

Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c., należało postanowić jak w sentencji. as