Supreme Court dismisses cassation appeal regarding pension suspension due to continued employment after Constitutional Court ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an insured individual against a lower court decision denying pension reinstatement. The insured argued that the continued employment requirement violated acquired rights and the Constitution, citing a Constitutional Court ruling that suspended pension payments for those who kept working. The court rejected this claim by clarifying that the Constitutional Court's ruling only applied to those who acquired pension rights before January 1, 2011, leaving the insured's situation unaffected as they qualified under different transitional rules.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 103a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The Supreme Court held that the Constitutional Court's ruling suspending pension payments applies only to those who acquired rights before January 1, 2011, and does not affect those who acquired rights between that date and January 8, 2009, where continued employment legally suspended the right.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 400/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku R. J.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.o emeryturę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 grudnia 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] oddalił skargę R. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 września 2012 r., przyjmując za prawidłowe wstrzymanie wypłaty emerytury w związku z kontynuowaniem przez niego zatrudnienia u ostatniego pracodawcy. Sąd Apelacyjny stwierdził, że ubezpieczony nabył prawo do emerytury z dniem 1 października 2008 r., a zatem nie w okresie, który wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. (K 2/12, Dz.U. z 2012 r., poz. 1285), co oznacza brak podstaw do zastosowania w sprawie art. 4011 k.p.c. Skarga kasacyjna ubezpieczonego, obejmująca zaskarżony wyrok w całości i zawierająca wniosek o uchylenie obydwu wyroków Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, została oparta na podstawie naruszenia art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
Nr 257, poz. 1726 ze zm.) w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wywołującego rozbieżności w orzecznictwie oraz na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). W szczególności podważył zastosowanie w jego wypadku przepisów sprzecznych z art. 2 i 67 Konstytucji, naruszających zasadę państwa prawa w zakresie ochrony praw nabytych po spełnieniu warunków nabycia prawa do emerytury co do wieku i stażu pracy.
Zarzucił także naruszenie przepisów prawa procesowego przez niezasadne przyjęcie braku podstaw do wznowienia postępowania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Uwzględniając, że o istotności zagadnienia, którego istnienie stanowi przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, powinien decydować brak jego stanowczego rozstrzygnięcia w dotychczasowym orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., II PK 66/10, niepubl.), należy dostrzec zaprezentowane w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego stanowisko potwierdzające niekolizyjność zastosowania art. 103a ustawy o emeryturach rentach z FUS z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą zaufania obywateli do Państwa i stanowionego przez nie prawa wobec emerytów, którzy uzyskali prawo do emerytury przed dniem 8 stycznia 2009 r. (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 czerwca 2013 r., II UK 330/12, z dnia 25 kwietnia 2013 r., I UK 593/12 i z dnia 24 kwietnia 2013 r., II UK 299/12, z dnia 6 sierpnia 2013 r., II UK 4/13, z dnia 14 sierpnia 2013 r., III UK 117/12 i III UK 118/12 – niepublikowane).
Sąd Najwyższy rozważył, że skoro Trybunał Konstytucyjny uchylił art. 28 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych tylko „w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy”, to poza zakresem przedmiotowym tego orzeczenia pozostają osoby, które nabyły prawo do emerytury w okresie, kiedy prawo do emerytury podlegało zawieszeniu z powodu kontynuowania zatrudnienia u pracodawcy, na rzecz którego ubezpieczony wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.
W tym kręgu pozostają osoby, które nabyły prawo do emerytury realizowane na podstawie art. 103 ust. 2a ustawy emerytalnej, obowiązującego od dnia 1 lipca 2000 r. na podstawie art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 9, poz. 118) do dnia 8 stycznia 2009 r. na podstawie art. 37 pkt 5 lit. b ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz.U. Nr 228, poz. 1507). Zastosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS wobec wszystkich pozostałych emerytów, a więc tych, którzy uzyskali prawo do emerytury po dniu 1 stycznia 2011 r. i przed dniem 8 stycznia 2009 r., nie narusza wzorców konstytucyjnych zastosowanych przez Trybunał.
Pozostanie przez nich w zatrudnieniu w chwili nabywania prawa do emerytury równało się z decyzją o zawieszeniu prawa do emerytury. W wyniku zmiany prawa przez powrót dawnej regulacji po dniu 1 stycznia 2011 r. nie ustanowiono nowego, lecz tylko przywrócono nieobowiązujący przez pewien czas warunek wypłaty emerytury.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 39814 k.p.c.).aw