Supreme Court dismisses pension appeal; applicant failed to prove half-time farm work readiness for insurance credit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a social insurance office's refusal of early retirement benefits. The applicant argued that her time helping her grandmother's farm constituted valid work, but the court found the lower courts correctly determined the assistance was temporary and not performed at the required half-time rate. The decision rests on established precedent requiring continuous readiness to work for farm insurance credit, which the applicant could not substantiate.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 184 § 1 ust. 1 pkt 1; Art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 6 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; The concept of work in a farm requires constant readiness to perform half-time work, not merely occasional assistance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 353/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku P. S.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.o emeryturę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 kwietnia 2016 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od P. S. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w L. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację P. S. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 25 lutego 2014 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w L.. z dnia 21 marca 2013 r. i z dnia 30 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy prawa do emerytury. Według ustaleń Sądów meriti, wnioskodawca nie wykazał spełnienia warunków prawa do wcześniejszej emerytury przewidzianych w art. 184 w związku z art. 39 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.), gdyż przy 13 latach, 5 miesiącach i 12 dniach pracy górniczej udowodnił tylko 18 lat, 8 miesięcy i 13 dni ogólnego stażu pracy. W postępowaniu sądowym staż ten nie został uzupełniony o okres od lipca 1970 r. do sierpnia 1974 r., w którym wnioskodawca uczęszczał do szkoły i pomagał w pracy w gospodarstwie rolnym babki, gdyż ta pomoc została uznana za doraźną i nie wykonywaną stale w rozmiarze połowy czasu pracy obwiązującego pracowników.Skarga kasacyjna wnioskodawczyni została oparta na podstawie naruszenie prawa materialnego - art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin (jednolity tekst:
Dz.U. z 2016 r., poz. 277) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pojęcie pracy w gospodarstwie rolnym dotyczy wyłącznie rzeczywistego, regularnego i codziennego jej wykonywania, przy czym nie bez znaczenia dla dokonywanej oceny charakteru świadczonej pracy stanowi wielkość gospodarstwa oraz ciężar gatunkowy wykonywanych w nim prac, podczas gdy prawidłowa wykładnia pojęcia pracy w gospodarstwie rolnym prowadzi do stwierdzenia, że świadczenie tej pracy polega przede wszystkim na stałej gotowości jej świadczenia w ustawowo przewidzianym wymiarze bez względu na wielkość gospodarstwa oraz charakter wykonywanej w nim pracy pod warunkiem, że jest to praca niezbędna dla funkcjonowania całego gospodarstwa.Skarżąca - wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania - stwierdziła, że jest oczywiście uzasadniona, co wynika z treści zarzutów zawartych w podstawie kasacyjnej, w tym z tego, że Sąd Apelacyjny, podzielając ustalenia faktyczne oraz wywody prawne Sądu Okręgowego przyjął, że pojęcie stałej pracy w gospodarstwie rolnym cechuje jej faktyczne, regularne i codzienne wykonywanie oraz że zaliczenie do okresów składkowych czasu wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym jest uzależnione od wielkości gospodarstwa, podczas gdy są to jedynie dodatkowe okoliczności dotyczące charakteru wykonywania tej pracy i w tym wypadku mające drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia, gdyż najistotniejszą kwestią pozostaje ocena gotowości (dyspozycyjności) świadczenia pracy w gospodarstwie rolnym w wymiarze połowy etatu pracowniczego.Organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia skargo kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania albo gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wtedy, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.).
Takiego wniosku nie uzasadniają argumenty skargi P. S., zważywszy że w ugruntowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, może być uwzględniony w stażu ubezpieczenia emerytalnego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS na takich samych warunkach, jak przypadające przed 1999 r. okresy składkowe, czyli wówczas, gdy wymiar pracy w gospodarstwie był przynajmniej ekwiwalentny z zatrudnieniem w nie niższym wymiarze czasu pracy niż połowa etatu (por. wyrok z dnia 25 marca 2014 r., I UK 340/13, niepubl.; z dnia 8 marca 2011 r., II UK 305/10, niepubl.; z dnia 17 października 2008 r., II UK 61/08, niepubl.; z dnia 19 grudnia 2000 r., II UKN 155/00, OSNAPUS 2002 nr 16, poz. 394, czy z dnia 10 maja 2000 r., II UKN 535/99, OSNAPUS 2001 nr 21, poz. 650).Gotowość do świadczenia na rzecz gospodarstwa osoby bliskiej w wymiarze czasu stosownym do zakładanego przez rolnika prawidłowego jego funkcjonowania decyduje o stałości pracy w gospodarstwie rolnym domownika rolnika w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (wyrok z dnia 4 października 2006 r., II UK 42/06, OSNP 2007 nr 19-20, poz. 292).
Ustalenia faktyczne, którymi Sąd Najwyższy jest związany (por. art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.) nie obejmują stwierdzenia, że skarżący był domownikiem rolnika uprawnionym lub dochodzącym świadczeń z tej ustawy. W związku z tym, nie stwierdzając także innych przyczyn kasacyjnych określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. [l.n]