Supreme Court dismisses cassation appeal regarding pension suspension due to unconstitutional law non-application to pre-2011 pensioners.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a pensioner against a social insurance office decision to suspend her pension payments. The applicant argued that the suspension violated her right to protection of trust because the unconstitutional provision requiring job termination did not apply to her, who acquired her pension right before January 1, 2011. The court ruled that the Constitutional Tribunal's decision rendered the specific article inapplicable to her situation, meaning the lower court correctly identified that no legal basis existed to suspend her pension.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 103a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych: The Constitutional Tribunal's ruling declaring a provision unconstitutional does not affect the substantive outcome of a case where the applicant acquired pension rights prior to the effective date of the unconstitutional norm, as the norm was never applicable to such individuals.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 351/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku Z. Z.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.o wznowienie wypłaty emerytury,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 26 marca 2013 r. Zarzucono naruszenie:
1) art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw przez przyjęcie, że „niekonstytucyjność tych przepisów, stwierdzona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12, nie miała wpływu na treść wyroku zaskarżonego apelacją, choć wykładnia ta jest błędna, gdyż art. 103a ustawy w związku z art. 28 ustawy zmieniającej nie mógł stanowić podstawy wstrzymania wypłaty emerytury ubezpieczonej, następnie oddalenia jej odwołania i apelacji, skoro w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, w tym także do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 8 stycznia 2009 r., której wypłatę podjęto po tej dacie z uwagi na uchylenie z dniem 8 stycznia 2009 r. art. 103 ust. 2a ustawy na podstawie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2008 r.) i wejście w życie art.
45. ust. 1 ustawy o emeryturach kapitałowych - jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem wstrzymanie wypłaty emerytury wnioskodawczyni naruszyło prawo materialne, gdyż wnioskodawczyni nabyła prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy i w dacie wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty emerytury nie obowiązywała norma prawna, która stanowiłaby podstawę materialnoprawną do wstrzymania wypłaty świadczenia emerytalnego”, 2) art. 213 § 2 k.p.c., i art. 4779 § 2 k.p.c. w związku z art. 47713 k.p.c., „przez nieuwzględnienie tego, iż organ rentowy, wydając decyzję z 6 marca 2013 r. o wznowieniu wypłaty począwszy od 22 listopada 2012 r., uznał w istocie odwołanie, wydając nową decyzję uwzględniającą prawne argumenty odwołania, co w świetle wskazanych przepisów oprócz umorzenia postępowania dotyczącego wypłaty emerytury od 22 listopada 2012 r. powinno prowadzić do zmiany wyroku sądu I instancji poprzez uchylenie zaskarżonej odwołaniem decyzji o wstrzymaniu wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 kwietnia 2013 r., II UK 299/12, niepubl., stwierdził, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą – jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury – nie ma zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Podobnie orzekały Sądy Apelacyjne (zob. wyroki Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 24 kwietnia 2013 r., III AUa 974/12, LEX nr 1316284, 9 kwietnia 2013 r., III AUa 975/12, LEX nr 1322707, Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 27 marca 2013 r., III AUa 212/13, LEX nr 1314786, Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 17 kwietnia 2013 r., III AUa 1448/12, LEX nr 1322572).Skutkiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt K 2/12 jest utrata mocy art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
Nr 257, poz. 1726) z chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw w zakresie, w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury - nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły prawo do emerytury w okresie od dnia 8 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.Trafnie więc w zaskarżonym wyroku stwierdzono, że „orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r. nie odnosi się do sytuacji ubezpieczonej, która prawo do emerytury nabyła 1 marca 2008 r. tj. w czasie, gdy przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS - podobnie jak obecnie - nie umożliwiały nabycia prawa do emerytury oraz kontynuowania dotychczasowego zatrudnienia (bez konieczności rozwiązania stosunku pracy).
W przypadku ubezpieczonej art. 28 ustawy z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw nie miał w ogóle zastosowania”. Z tego względu, skarga nie nadawała się do przyjęcia do rozpoznania, ponieważ nie spełniała przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c.aw