Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 340/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal for obvious merit due to lack of objective legal error in family benefits interpretation.

Numero d'incarto II UK 340/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a debtor against a Social Insurance Fund decision refusing to waive alimentary arrears. The appellant argued that his health and financial situation constituted 'special circumstances' warranting waiver under the Family Benefits Act, but the court found the lower court's interpretation of these abstract concepts correct. The Supreme Court ruled that interpreting general clauses requires assessing the entire factual context, meaning the lower court's decision was not obviously erroneous.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 68 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal based on obvious merit if the lower court's interpretation of abstract legal concepts regarding special circumstances is not objectively flawed when viewed in the context of the specific facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
Family Benefits Act Alimentary arrears Special circumstances Cassation appeal Obvious merit Interpretation of clauses Social Insurance Fund

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
Podstawą odmowy było stwierdzenie nieistnienia szczególnie uzasadnionych przesłanek, o których stanowi w art. 68 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymaga odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych wykazania, że wadliwe zastosowanie przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w związku z § 13 ust.
§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymaga odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych wykazania, że wadliwe zastosowanie przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Przede wszystkim jednak na istnienie przyczyny kasacyjnej wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 340/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku M. T.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.‎o umorzenie należności likwidowanego Funduszu Alimentacyjnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. przyznaje adw. M. Z. Kancelaria Adwokacka w G. od Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny w […] kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. oddalił apelację M. T. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., działającego z upoważnienia likwidatora funduszu alimentacyjnego, z dnia 22 stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia alimentacyjnego. Podstawą odmowy było stwierdzenie nieistnienia szczególnie uzasadnionych przesłanek, o których stanowi w art. 68 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.). Sąd stwierdził, że ustawa nie definiuje pojęcia „szczególnie uzasadnionych wypadków”, wskazując jedynie, że mają one dotyczyć sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej dłużnika alimentacyjnego, a jednocześnie, że przepis ten stanowi wyjątek od reguły zwrotu wypłaconych z funduszu świadczeń. Wskazał, że „szczególnie uzasadnione wypadki” mają charakter obiektywny i niezależny od strony.W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego, wnioskodawca zarzucił rażące naruszenie art. 68 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych przez błędną wykładnię prowadzącą do uznania że jego sytuacja zdrowotna i finansowa nie stanowi podstawy do umorzenia zaległości, oraz że zasada wyrażona w tym przepisie nie ma zastosowania w jego sprawie.

Argumentując na rzecz zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że jest oczywiście uzasadniona, gdyż orzeczenie zostało wydane z rażącym naruszenie przepisów prawa materialnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, czyli na naruszenie prawa o charakterze kwalifikowanym, wymaga odrębnego od uzasadnienia podstaw kasacyjnych wykazania, że wadliwe zastosowanie przepisu doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Co do zasady nie odpowiada temu odwoływanie się w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania argumentów sprowadzających się do zarzutów ujętych w podstawach skargi, te bowiem nie są badane w ramach przedsądu, w którym Sąd Najwyższy ocenia tylko przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Przede wszystkim jednak na istnienie przyczyny kasacyjnej wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wskazuje zaprzeczanie przyjętej przez Sąd meriti wykładni pojęć abstrakcyjnych w kontekście ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

Stosowanie przepisów zawierających klauzule generalne odwołujące się do zwrotów niedookreślonych (szczególnie uzasadnione wypadki) zależy od całokształtu konkretnych okoliczności, stąd też kwestia ich prawidłowej interpretacji, nie może być oceniana w kategoriach oczywistości.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 i § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jednolity tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). l.n