Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 327/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on work injury pension due to binding force of prior judgment.

Numero d'incarto II UK 327/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an insured person against the District Social Court's decision denying a work accident pension. The appellant argued that the lower court erred by relying on a previous judgment regarding rehabilitation benefits, claiming the original proceedings were void due to an improper court composition. The court held that the binding force of the prior judgment precludes contradictory findings, and the alleged procedural defects do not justify reopening the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The binding force of a final judgment between the same parties prohibits courts from making findings or legal assessments inconsistent with those established in the previously adjudicated matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
binding force of judgment work accident pension cassation appeal dismissal procedural defect res judicata effect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 365 § 1 k.p.c.
pogląd, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia (art. 365 § 1 k.p.c.) zapadłego
Art. 366 k.p.c.
od skutków powagi rzeczy osądzonej (art. 366 k.p.c.), o której
Art. 378 § 1 k.p.c.
wartość przedmiotu sporu, może zostać oparty o wyrok sądu rejonowego”; art. 378
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
378 § 1 w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c., ze względu na brak należytego
Art. 379 pkt 6 k.p.c.
przepisów postępowania – art. 379 pkt 6 k.p.c. „przez przyjęcie, że wyrok w sprawie
Art. 382 k.p.c.
Skarżący wskazał także na naruszenie art. 382 k.p.c. w związku z art.
Art. 227 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 3989 k.p.c.
do rozpoznania (art. 3989 k.p.c.).
art. 379 pkt 6 k.p.c
przepisów postępowania – art. 379 pkt 6 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II PK 249/09
Supreme Court allows severance pay denial for gross misconduct but requires proof of actual loss for gross negligence.
II UK 403/03
Supreme Court allows appeal, ruling social fund decisions on extra fees require substantive and purposeful judicial review.
I UK 11/2005
8 lipca 2005 r., I UK 11/2005, OSNP 2006 nr 5-6, poz.
II UK 144/07
Supreme Court dismisses appeal for war disability pension due to lack of causal link between political imprisonment and current health status.
II UK 61/05
Supreme Court allows pension claim review when new medical evidence changes factual basis despite prior final judgment.
I CSK 479/06
Supreme Court allows action to correct land registry entries when prior enforcement mortgage entry was validly made after ownership change.
I CSK 456/08
Supreme Court vacates appeal judgment for remand due to unclear binding force of prior ruling's reasoning.
II CSK 452/06
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding scope of res judicata and material force of prior judgment.
II UKN 373/98
Social security appeal dismissed due to res judicata regarding prior invalidly decided disability pension claims.
II UKN 105/98
Supreme Court dismisses appeal due to res judicata when same claim was previously adjudicated between identical parties.
II UZP 2/07
Supreme Court allows appeal when new constitutional ruling changes legal status regarding work accident compensation. The court held that a change in law due to a Constitutional Tribunal ruling prevents the principle of res judicata from barring a new claim for the same incident. The court ruled that the binding legal opinion of the second instance court does not restrict the appellate court's independent assessment of the case's merits. The decision clarifies that a change in legal status resulting from a Constitutional Tribunal ruling can serve as a substantive ground for reviewing an appeal against a social insurance fund's decision. The court determined that the principle of res judicata does not apply when a new legal status arises from a Constitutional Tribunal ruling, allowing a new claim for the same incident. The court held that the binding legal opinion of the second instance court does not restrict the appellate court's independent assessment of the case's merits. The decision clarifies that a change in legal status resulting from a Constitutional Tribunal ruling can serve as a substantive ground for reviewing an appeal against a social insurance fund's decision. The court determined that the principle of res judicata does not apply when a new legal status arises from a Constitutional Tribunal ruling, allowing a new claim for the same incident. The court held that the binding legal opinion of the second instance court does not restrict the appellate court's independent assessment of the case's merits. The decision clarifies that a change in legal status resulting from a Constitutional Tribunal ruling can serve as a substantive ground for reviewing an appeal against a social insurance fund's decision. The court determined that the principle of res judicata does not apply when a new legal status arises from a Constitutional Tribunal ruling, allowing a new claim for the same incident.
II UZP 8/04
Social security body not bound by labor court judgment on work accident protocol validity.
III PZP 2/76
II UKN 129/98
Supreme Court dismissed cassation, ruling prior civil accident ruling does not bind social insurance rent proceedings.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 327/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska

w sprawie z wniosku A. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 marca 2012 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 15 września 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację A. C.

od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24

września 2010 r., którym – po ponownym rozpoznaniu sprawy – Sąd ten oddalił

odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 7 lutego 2003 r. w

przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu wypadku przy pracy wobec

nieustalenia, że skarżący uległ takiemu wpadkowi.

Skarga kasacyjna ubezpieczonego została oparta na podstawie naruszenia

przepisów postępowania – art. 379 pkt 6 k.p.c. „przez przyjęcie, że wyrok w sprawie

o roszczenie, do którego rozpatrzenia jest właściwy sąd okręgowy bez względu na

wartość przedmiotu sporu, może zostać oparty o wyrok sądu rejonowego”; art. 378

§ 1 k.p.c. „przez błędne przyjęcie, że wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21

października 2009 r., wydany został w składzie zgodnym z przepisami prawa” oraz

art. 378 § 1 w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c., ze względu na brak należytego

umocowania

pełnomocnika

organu

rentowego

w

sprawie

przed

Sądem

Okręgowym. Skarżący wskazał także na naruszenie art. 382 k.p.c. w związku z art.

227 k.p.c. „przez zdyskwalifikowanie dowodu z pisma Powszechnego Zakładu

Ubezpieczeń na życie S.A. z dnia 16 września 2002 r.”. W ramach podstawy

naruszenia prawa materialnego zarzucił błędną wykładnię art. 2 pkt 4 ustawy z dnia

12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz.144, ze zm.) i art. 6 ust. 1 pkt 1 powołanej

ustawy, twierdząc, że zdarzenie z dnia 30 listopada 2001 r. spełnia wymagania

określone w tym przepisie, „zwłaszcza warunek wywołania przyczyną zewnętrzną,

gdyż wystąpiło jako skutek opuszczania miejsca pracy umiejscowionego na

wysokości”.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego

oraz na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zawartych w pytaniu, „czy

związanie

innym

wyrokiem

zachodzi

również

wtedy,

gdy

przedmiotem

rozstrzygnięcia w nowej sprawie jest inne roszczenie, niż to, które było

przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnym orzeczeniu”. Podniósł, że przed

Sądem Rejonowym w sprawie /.../ przedmiotem rozstrzygnięcia było roszczenie o

wysokość świadczenia rehabilitacyjnego i jednorazowe odszkodowanie, a w

sprawie przed Sądem Okręgowym /.../ roszczenie o rentę z powodu niezdolności

do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Postawił także pytanie, „czy

związanie prawomocnym wyrokiem dotyczy również sytuacji, gdy wyrok ten zapadł

w postępowaniu dotkniętym nieważnością, jak to występuje w rozpatrywanej

sprawie” i stwierdził, że „wyrok Sądu Okręgowego z dnia 24 września 2010 r., jak

też wydany na skutek apelacji od tego wyroku wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15

września 2011 r., „są oparte o wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21 października

2009 r., a postępowanie zakończone tym wyrokiem dotknięte jest nieważnością,

gdyż było prowadzone przez sąd w składzie niezgodnym z przepisami prawa”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność

postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie

objętej skargą kasacyjną żadna z tych okoliczności nie zachodzi.

Sąd Okręgowy, który w toku ponownego rozpoznania sprawy przeprowadził

dowód z przesłuchania świadków, tylko odniósł się do ustaleń poczynionych przez

Sąd Rejonowy, ustalając, że żadna z osób przesłuchanych także w tamtym

postępowaniu nie potwierdziła, iż ubezpieczony uległ wypadkowi w dniu 30

listopada 2001 r. Niemniej ugruntowany jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego

pogląd, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia (art. 365 § 1 k.p.c.) zapadłego

między tymi samymi stronami w innej sprawie o innym przedmiocie polega na

zakazie dokonywania ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z ustaleniami i ocenami

dokonanymi w sprawie już osądzonej. Jest to skutek pozytywny (materialny)

powagi rzeczy osądzonej przejawiający się w tym, że sądy rozpoznające między

tymi samymi stronami nowy spór muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna

kształtuje się tak, jak przyjęto to w prawomocnym, wcześniejszym wyroku (por.

wyroki Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2010 r., II PK 249/09, OSNP 2011 nr 1718, poz. 225, z dnia 20 maja 2004 r., II UK 403/03, OSNP 2005 nr 3, poz. 44, z dnia

8 lipca 2005 r., I UK 11/2005, OSNP 2006 nr 5-6, poz. 98 oraz z dnia 6 marca

2008 r., II UK 144/07, z dnia 23 czerwca 2009 r., II PK 302/08, z dnia 4 marca

2008 r., IV CSK 441/07 i z dnia 11 lutego 2011 r., I CSK 249/10, niepublikowane).

W orzecznictwie wyraźnie rozgranicza się zakres i skutki przewidziane w

art. 365 § 1 k.p.c. od skutków powagi rzeczy osądzonej (art. 366 k.p.c.), o której

wystąpieniu decyduje tożsamość stron, tożsamość podstawy faktycznej i

tożsamość podstawy prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwały Sądu Najwyższego z

dnia 13 czerwca 2007 r., II UZP 2/07, OSNP 2007 nr 23-24, poz. 354, z dnia 21

września 2004 r., II UZP 8/04, OSNP 2005 nr 5, poz. 68, z dnia 6 maja 1976 r., III

PZP 2/76, OSNCP 1976 nr 11, poz. 239 i wyroki z dnia 15 lipca 1998 r., II UKN

129/98, OSNAPiUS 1999 nr 13, poz. 437, z dnia 13 grudnia 2005 r., II UK 61/05,

OSNP 2006 nr 23-24, poz. 371 oraz z dnia 13 kwietnia 2007 r., I CSK 479/06, z

dnia 16 lipca 2009 r., I CSK 456/08, z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06 i z dnia

6 marca 2008 r., II UK 144/07, niepublikowane, jak też postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 25 września 1998 r., II UKN 373/98, OSNAPiUS 1999 nr 21,

poz. 702 i z dnia 19 czerwca 1998 r., II UKN 105/98, OSNAPiUS 1999 nr 16, poz.

529).

Nieważność wyroku Sądu Rejonowego z dnia 21 października 2009 r.

wykracza poza zakres niniejszej skargi kasacyjnej.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania (art. 3989 k.p.c.).