Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 29/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed early retirement claim for welder's work as not obvious violation of law.

Numero d'incarto II UK 29/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a welder seeking early retirement based on work at a welding site. The applicant argued that his tasks, including cutting and painting, constituted 'work at welding' under the regulations, but the court found no obvious violation of law. The decision relied on established precedent defining 'work at welding' strictly as tasks directly involved in the welding process, excluding preparatory or finishing work performed by non-welders.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 32 w zw. z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The Supreme Court held that a cassation appeal based solely on the 'obvious correctness' of the claim is admissible only if the applicant concretely demonstrates the obviousness of the legal violation, which was not met in this case.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement welding work cassation appeal obvious correctness social insurance work conditions technical process

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
w sprawie o wcześniejszą emeryturę, przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Wałbrzychu w całości, zarzucając naruszenie art. 32 w związku z art.
§ 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
oraz § 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał wyłącznie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał wyłącznie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał wyłącznie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
79).Uwzględniając powyższe, skarżący nie wykazał oczywistego naruszenia przepisów prawa przez Sąd Apelacyjny, a w konsekwencji również oczywistej zasadności skargi kasacyjnej uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania.Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 16 maja 2008 r., I UK 16/08
wyrok SN z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10
wyrok SN z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10, LEX nr 950426, wyrok SN z 15 grudnia 2011 r., II UK 106/11, LEX nr 1130389, wyrok SN z 20 listopada 2014 r., I UK 127/14, LEX nr 1552141).
wyrok SN z dnia 15 grudnia 2011 r., II UK 106/11
wyrok SN z dnia 20 listopada 2014 r., I UK 127/14
wyrok SN z dnia 29 stycznia 2008 r., I UK 192/07
wyrok SN z dnia 29 stycznia 2008 r., I UK 192/07, OSNP 2009 nr 5-6, poz.
I UK 16/08
I UK 393/10
Supreme Court dismissed pension claim due to failure to prove continuous welding work in special conditions.
II UK 106/11
Supreme Court dismissed pension claim for special conditions work, ruling welding prep work is not welding itself.
I UK 127/14
Supreme Court dismisses pension claim; preparatory welding tasks do not qualify as welding work under special conditions.
I UK 192/07
Work near welding stations does not qualify as 'welding work' for early pension under Polish Social Security Law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 29/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku Z. S. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Wałbrzychu‎o wcześniejszą emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 sierpnia 2015 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt III AUa 2042/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca Z. S. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie o wcześniejszą emeryturę, przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Wałbrzychu w całości, zarzucając naruszenie art. 32 w związku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 748) oraz § 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz. 43 ze zm.), w tym poz. 12 działu XIV zawartej w wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia.Za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania miała przemawiać jej oczywista zasadność. Zdaniem skarżącego Sąd Apelacyjny w sposób oczywisty naruszył art. 32 w związku z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz § 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., w tym poz. 12 dział XIV wykaz A załącznika do tego rozporządzenia poprzez przyjęcie, że w świetle tych przepisów pracownik zakładu zatrudniony na stanowisku ślusarza i wykonujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace przy spawaniu, które były objęte procesem spawania, a ponadto przebywający stale w pomieszczeniach gdzie generowany był znaczny hałas i narażony był na kontakt z substancjami szkodliwymi uwalnianymi w ramach zwykłej pracy zakładu, nie świadczy pracy w warunkach szkodliwych.

Skarżący argumentował, że pojęcie „prac przy spawaniu”, wymienionych w poz. 12 działu XIV wykazu A do ww. rozporządzenia należy rozumieć w sposób szeroki i za prace te należy uznać także wszystkie prace niezwiązane z przebiegiem spawania, ale stanowiące pewien ciąg technologiczny umożliwiający osiągnięcie efektu finalnego. Ponadto, że użycie przez ustawodawcę określenia „przy spawaniu” zamiast terminu „spawacz” pozwala objąć nimi prace wykonywane w przebiegu procesu spawania przez pracowników nie będących spawaczami.

Wskazał, że z ustaleń stanu faktycznego wynika, że jako ślusarz zajmował się cięciem materiałów, gwintowaniem, wierceniem, przygotowane przez niego elementy konstrukcji były następnie spawane przez spawaczy, a po zespawaniu czyścił je, minował i malował. W konsekwencji twierdził, że wykonywał prace przy spawaniu i zostały spełnione przesłanki do uzyskania przez niego prawa do wcześniejszej emerytury.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał wyłącznie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). W przypadku powołania się na tą przesłankę tzw. przedsądu, skarżący powinien wykazać, że przesłanka ta rzeczywiście zachodzi, co oznacza konieczność wskazania w czym – w jego ocenie – wyraża się „oczywistość” zasadności skargi oraz podania argumentów wykazujących, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienie SN z dnia 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LEX nr 818572).Skarżący nie spełnił tych wymogów.Odnosząc się do przedstawionej w skardze argumentacji, w szczególności tezy o szerokim rozumieniu pojęcia „prace przy spawaniu” z poz. 12 działu XIV wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z orzecznictwa Sądu Najwyższego jednoznacznie wynika, że do czynności związanych ze spawaniem nie należą prace ślusarskie, montażowe i malarskie, jeżeli nie są one objęte procesem spawania, a co najwyżej stanowią etap przygotowania do tego procesu albo obejmują czynności wykończeniowe po jego zakończeniu (por. wyrok SN z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10, LEX nr 950426, wyrok SN z 15 grudnia 2011 r., II UK 106/11, LEX nr 1130389, wyrok SN z 20 listopada 2014 r., I UK 127/14, LEX nr 1552141).

W szczególności w wyroku z dnia 8 czerwca 2011 r., I UK 393/10, Sąd Najwyższy podkreślił, że nie ma podstaw, aby uznać, że w pojęciu „prace przy spawaniu” zawierają się wszystkie prace, także niezwiązane z przebiegiem spawania, wykonywane na innych stanowiskach pracy, które stanowią „pewien ciąg technologiczny umożliwiający osiągnięcie efektu finalnego”. Oznacza to, że za „prace przy spawaniu” mogą być uznane prace wykonywane przez osoby zatrudnione nie tylko na stanowisku spawacza, pod warunkiem, że uczestniczą one w procesie spawania.

Wykonywanie pracy przez pracowników zatrudnionych w bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk spawalniczych również nie mieści się w określeniu „prace przy spawaniu” (por. wyrok SN z dnia 29 stycznia 2008 r., I UK 192/07, OSNP 2009 nr 5-6, poz. 79).Uwzględniając powyższe, skarżący nie wykazał oczywistego naruszenia przepisów prawa przez Sąd Apelacyjny, a w konsekwencji również oczywistej zasadności skargi kasacyjnej uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania.Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.