Cassation appeal dismissed as case concerns deputy coal allowance, where cassation is inadmissible under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's cassation appeal against the appellate court's order to pay a coal deputy allowance. The institution argued that the relevant social security law did not apply to this specific allowance derived from the privatization of Polish State Railways. The court rejected this, ruling that the dispute over the deputy allowance and its monetary equivalent falls under the category of cases where cassation appeals are inadmissible. Consequently, the appeal was rejected without remanding the case for further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.; Art. 74 ust. 1 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji PKP; Art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach; Skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent, niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 273/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący)SSN Zbigniew MyszkaSSN Maciej Pacuda (sprawozdawca) w sprawie z wniosku I.G.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.o deputat węglowy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 lutego 2020 r.,skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt III AUa […], odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., wydanym na skutek apelacji wniesionej przez ubezpieczoną I.G. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 16 maja 2017 r., zmienił ten wyrok w punkcie 1. i zobowiązał Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. do wypłaty na rzecz ubezpieczonej deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego za okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od poszczególnych kwot ekwiwalentu za okres od marca 2003 r. do dnia zapłaty oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania w sprawie.Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 marca 2018 r., zaskarżając ten wyrok i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, to jest art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przez przyjęcie, że nie ma on zastosowania do wypłaty ekwiwalentu za deputat węglowy, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz.U.
Nr 84, poz. 948 ze zm.).Powołując się na tak sformułowany zarzut kasacyjny, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie przysługuje między innymi w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent. Przedmiotem sporu (a następnie zaskarżenia) w niniejszej sprawie była zasadność roszczenia ubezpieczonej o wypłatę (za okres od dnia 1 marca 2003 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.) ekwiwalentu pieniężnego za przysługujący jej deputat węglowy, do którego prawo nabyła na podstawie art. 74 powołanej przez skarżącego w podstawie zaskarżenia ustawy z dnia 8 marca 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”.
Tak też przedmiot sporu określiły Sądy obu instancji w komparycji swoich orzeczeń.Zdaniem Sądu Najwyższego, określony w takich sposób przedmiot sporu bez wątpienia mieści się w pojęciu „sprawy o deputaty lub ich ekwiwalent”, użytym w art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., określającym przedmiotowo rodzaje spraw, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06, LEX 948795).Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji swojego postanowienia.