Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 266/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on pension rights, ruling industry classification defines hazardous work status.

Numero d'incarto II UK 266/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a worker against the Social Insurance Institution regarding early retirement rights. The applicant argued that hydraulic work should qualify as hazardous based on job titles, but the court held that industry classification within the regulatory list determines the status of such work. Consequently, the court rejected the appeal because the legal issues were not sufficiently doubtful to warrant Supreme Court intervention.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 32 ust. 1; Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: The qualification of work as performed under special conditions depends on the specific industry branch assigned in the regulatory list, not merely the employer's name; cassation is inadmissible when legal issues are clearly resolved by lower courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement pension hazardous work classification industry branch regulation cassation appeal dismissal special working conditions social insurance law legal interpretation standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
184 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
32 w związku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze
32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U.
Art. 328 § 2 k.p.c.
Pełnomocnik wskazał także na naruszenie przepisów postępowania - art. 328 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
oraz art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawarte w pkt 1 i 4 art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 328 § 2 k.p.c
Pełnomocnik wskazał także na naruszenie przepisów postępowania - art. 328 § 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
oraz art. 233 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawarte w pkt 1 i 4 art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UK 306/07
Supreme Court dismissed pension claim, ruling concurrent non-harmful work cannot count as special conditions employment.
I UK 20/09
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 16 czerwca 2009 r., I UK 20/09 i I UK 24/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10, a także z dnia 14 marca 2013 r., I UK 547/12; niepublikowane).
I UK 24/09
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 16 czerwca 2009 r., I UK 20/09 i I UK 24/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10, a także z dnia 14 marca 2013 r., I UK 547/12; niepublikowane).
II UK 21/10
Supreme Court quashes pension award due to misclassification of furniture factory work as oil industry work.
I UK 547/12
Supreme Court dismissed pension claim as wood industry work does not match metal industry special conditions list.
III UK 174/10
Supreme Court annuls pension award for early retirement due to incorrect classification of sugar mill work as heavy construction machinery operation.
I PK 43/11
Supreme Court dismisses cassation appeal where employer's dismissal was lawful and no legal question exists.
I PK 306/02
11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, s.
V CSK 3/05
Cassation appeal dismissed for lack of legal issue; plaintiff's argument was factual, not legal, violating procedural requirements.
I PK 230/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP – wkładka z 2003 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 266/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku W. Z. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w W. ‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 marca 2017 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r., III AUa […], Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację wnioskodawcy W. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 listopada 2012 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W., którym oddalono jego odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 16 listopada 2011 r., odmawiającej przyznania prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, po ustaleniu, że wnioskodawca nie legitymował się 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach i w związku z tym nie spełnił przesłanek określonych w art. 32 w związku z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2016 r., poz. 887 ze zm., dalej ustawa emerytalna).W skardze kasacyjnej od tego wyroku, zaskarżając go w całości, pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 184 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm., dalej rozporządzenie) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że nazwa zakładu pracy decyduje o kwalifikacji zatrudnienia w szczególnych warunkach w określonej branży, oraz, że zatrudnienie w zakresie prac hydraulicznych obejmuje wyłącznie pracę w głębokich wykopach.

Pełnomocnik wskazał także na naruszenie przepisów postępowania - art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. poprzez „sporządzenie uzasadnienia w sposób sprzeczny z powołanym przepisem i dokonanie niejednoznacznych ustaleń faktycznych z pominięciem zasadniczej części materiału dowodowego jak i brakiem uzasadnienia, brak analizy materiału dowodowego - w szczególności pominięcie dowodów z zeznań świadków przesłuchanych w sprawie, brak wyjaśnień podstaw prawnych wyroku”, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniono wystąpieniem istotnych zagadnień prawnych, a mianowicie:

„1) Czy nazwa zakładu pracy i nazwa stanowiska pracy, czy też faktyczna działalność i zakres wykonywanych czynności decydują o zakwalifikowaniu pracy jako szczególnie uciążliwej w rozumieniu przepisów wykonawczych Rozporządzenia w związku z art. 32 Ustawy, 2) Czy roboty wodnokanalizacyjne, o których mowa w dziale V poz. 1 wykazu A załącznika do Rozporządzenia muszą być wykonywane w głębokich wykopach, czy też inne roboty wodnokanalizacyjne mające charakter pracy o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości spełniają kryteria art. 32 ustawy emerytalnej?, 3) Czy wykonywanie prac objętych dwiema pozycjami załącznika do rozporządzenia, kwalifikowane jako prace w szczególnych warunkach, przy zachowaniu kryterium wykonywania ich stale i w pełnym wymiarze czasu może być uznane za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach, kwalifikującą do uzyskania wcześniejszej emerytury?”.Ponadto w ocenie pełnomocnika wnioskodawcy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu cytowanego przepisu uznaje się zagadnienie dotychczas niewyjaśnione i nierozwiązane w orzecznictwie, a więc cechujące się nowością, którego rozstrzygnięcie może sprzyjać rozwojowi prawa.

W utrwalonym orzecznictwie przyjmuje się, że powołanie się na tę okoliczność wymaga, obok sformułowania tego zagadnienia, także przytoczenia związanych z nim konkretnych przepisów prawnych, wskazania, dlaczego jest ono istotne oraz przedstawienia argumentacji wskazującej na rozbieżne oceny prawne (por. postanowienia: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11, z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 nr 7-8, s. 51, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, LEX nr 180841). W sytuacji gdy podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa, konieczne jest określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności w orzecznictwie sądów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, Biuletyn SN 2002 nr 7, s. 10).

Wypada również dodać, że podobnie jak w przypadku gdy podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest występujące w sprawie zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), nie zachodzi ona, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii tego zagadnienia prawnego lub wykładni przepisów i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, brak nadto okoliczności uzasadniających zmianę tego poglądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP – wkładka z 2003 r. nr 13, poz. 5).

Kwestie wskazywane jako zagadnienie wywołujące wątpliwości prawne – powołane powyżej in extenso - w istocie zmierzają do odmiennej niż uczyniły to Sądy orzekające w sprawie wykładni zastosowanych przepisów jak i oceny stanu faktycznego sprawy, zmierzając do odmiennego rozstrzygnięcia. Tymczasem powtarzając za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07 (OSNP 2009 nr 21-22, poz. 290), nie jest dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wymaganych do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika.

W judykaturze przyjmuje się także, że w świetle przepisów wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia, wyodrębnienie poszczególnych prac ma charakter stanowiskowo - branżowy. Pod pozycjami zamieszczonymi w kolejnych działach wykazu wymieniono bowiem konkretne stanowiska przypisane danym branżom, uznając je za prace w szczególnych warunkach uprawniające do niższego wieku emerytalnego. Przyporządkowanie danego rodzaju pracy do określonej branży ma istotne znaczenie dla jej kwalifikacji jako pracy w szczególnych warunkach.

Usystematyzowanie prac o znacznej szkodliwości i uciążliwości do oddzielnych działów oraz poszczególnych stanowisk w ramach gałęzi gospodarki nie jest przypadkowe, gdyż należy przyjąć, że konkretne stanowisko narażone jest na ekspozycję na czynniki szkodliwe w stopniu mniejszym lub większym w zależności od tego, w którym dziale przemysłu jest umiejscowione. Konieczny jest bezpośredni związek wykonywanej pracy z procesem technologicznym właściwym dla danego działu gospodarki (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 16 czerwca 2009 r., I UK 20/09 i I UK 24/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10, a także z dnia 14 marca 2013 r., I UK 547/12; niepublikowane).

Oznacza to, że przynależność pracodawcy do określonej gałęzi przemysłu ma znaczenie istotne i nie można dowolnie, z naruszeniem postanowień rozporządzenia, wiązać konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których nie zostały przypisane w tym akcie prawnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2011 r., III UK 174/10, niepublikowany). Ponadto wobec wskazania we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jej oczywistej zasadności, należy przypomnieć za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2011 r., I PK 43/11 (niepublikowany), że jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi, pomijając nawet, że potrzeba wykładni przepisów prawa nie została w skardze kasacyjnej uzasadniona.

Przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawarte w pkt 1 i 4 art. 3989 § 1 k.p.c. wzajemnie się krzyżują i wykluczają możliwość przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zarówno z uwagi na interes publiczny (pkt 1 powołanego przepisu), jak i prywatny skarżącego (pkt 4 powołanego przepisu). Trudno sobie bowiem wyobrazić sytuację, w której wyrok jest oczywiście wadliwy a jednocześnie w sprawie występuje tak poważna wątpliwość prawna, że wymaga interwencji i rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.

Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. l.n