Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 228/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding military pension double payment rules.

Numero d'incarto II UK 228/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the pension authority's cassation appeal against a lower court ruling that denied the appellant's obligation to return military pension benefits. The authority argued that Article 12 in conjunction with Article 41(2) of the Military Pension Act was violated due to the potential for double payment of military pension and retroactive allowance. The court determined the appeal failed to raise a significant legal issue because a prior ruling had already clarified that invalidating a discharge decision does not trigger a return obligation under Article 48.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych; Art. 48 ust. 1 tej ustawy: Skarga kasacyjna nie podlega rozpoznaniu, gdy nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budząca poważne wątpliwości.

Parole chiave

Generato dall'IA
military pension double payment cassation appeal significant legal issue pension return obligation retroactive allowance Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin
naruszenie art. 12 w związku z art.
Art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin
podstawą żądania strony pozwanej może być jedynie art. 48 tej ustawy, a w
Art. 398 § 1 i 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 k.p.c.
Art. 398 § 13 k.p.c.
Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
występuje nieważność postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z powyższych motywów Sąd Najwyższy - na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 228/08

POSTANOWIENIE

Dnia 13 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z wniosku W. W.

przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu

o wysokość świadczenia,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 13 listopada 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 15 kwietnia 2008 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2008 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych na skutek apelacji pozwanego Wojskowego Biura

Emerytalnego oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2007 r. stwierdzającego, że odwołujący

W. W. nie jest zobowiązany do zwrotu świadczenia emerytalnego pobranego za

okres od 1 lipca 2004 r. do dnia 31 maja 2006 r.

Skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie wniósł organ rentowy zarzucając

naruszenie art. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o

zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r.

nr 8, poz. 66 ze zm.), polegające na ich niezastosowaniu w sprawie i przyjęciu, że

podstawą żądania strony pozwanej może być jedynie art. 48 tej ustawy, a w

konsekwencji na wadliwym ustaleniu, że wnioskodawca nie ma obowiązku zwrotu

kwoty emerytury określonej w zaskarżonej decyzji. Jako okoliczności uzasadniające

rozpoznanie skargi kasacyjnej organ rentowy wskazał istotne zagadnienie prawne

polegające na tym, że w sprawie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia kwestii

podwójnego pobierania świadczeń, tj. emerytury wojskowej oraz uposażenia

przyznanego wstecz, w sytuacji, gdy w myśl art. 41 ust. 2 wojskowej ustawy

emerytalnej, emerytury lub renty inwalidzkiej nie wypłaca się za okres, za który

żołnierz otrzymał uposażenie. Z powyższego przepisu w ocenie organu rentowego

wynika jednoznacznie, iż nie można łączyć wojskowej emerytury z równoczesnym

pobieraniem uposażenia przewidzianego w ustawie o uposażeniu żołnierzy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 k.p.c. podlega

dalszej kontroli w postaci tzw. przedsądu a więc badaniu, czy w sprawie występują

okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania (art.3989 § 1 i 2 k.p.c.) a

mianowicie, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (co polega na

przytoczeniu jego treści i wskazaniu argumentów prawnych, które z reguły

prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, M.Prawn. 2001, nr 13, poz. 670), czy istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości a także

potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów (co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że przepisy je

wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze

sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy skarga jest

oczywiście uzasadniona (przy czym oczywistość ta musi jawić się jako rażące i od

razu dostrzegalne, uwidoczniające się bez głębszej analizy naruszenie prawa

wyrażające się w sprzeczności wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem

lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji) a nadto, czy w sprawie nie

występuje nieważność postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.). Tę ostatnią okoliczność

Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, jakkolwiek może ją także podnieść

strona skarżąca, co podlega ocenie w ramach przedsądu.

Oceniając skargę Sąd Najwyższy nie dopatruje się występowania przesłanek

pozwalających na przyjęcie jej do rozpoznania. W szczególności nie formułuje ona

w istocie zagadnienia prawnego w sposób, jaki oczekiwałby tego Sąd Najwyższy,

nie jest też w świetle wywodów kasacji kwestią wymagającą rozstrzygnięcia ani

wykładnia wskazanych przepisów ani zasady ich stosowania, skoro Sąd Najwyższy

uchwałą z dnia 11 września 2008 r., III UZP 1/08 (jeszcze niepublikowana) w

składzie siedmiu sędziów przesądził, że stwierdzenie nieważności decyzji o

zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej nie powoduje obowiązku

zwrotu emerytury wypłaconej po zwolnieniu ze służby (art. 48 ust. 1 ustawy z dnia

10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich

rodzin, Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.; obecnie jednolity tekst: Dz. U. z 2004

r. Nr 8, poz. 66).

Z powyższych motywów Sąd Najwyższy - na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.