Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific legal provisions and explain procedural violations under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by an insured individual against a social insurance office regarding pension eligibility. The appellant argued that lower courts incorrectly evaluated employment records without proper legal basis, claiming a significant legal issue existed. However, the court ruled that the appeal was procedurally defective because it failed to cite specific articles of law and explain the alleged procedural violations as required by statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly cite the specific legal provisions violated and explain the nature of the violation; failure to meet these structural requirements renders the appeal inadmissible and subject to immediate dismissal without opportunity for supplementation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 218/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku A. Ł.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.o emeryturę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt III AUa […], odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Ubezpieczony – A.Ł. - wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 października 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na wynik sprawy, a polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, iż praca wykonywana przez ubezpieczonego w okresie od 27 czerwca 1978 r. do 28 lutego 1987 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa Inżynierii Miejskiej „I. […]” w W. oraz od 9 marca 1987 r. do 31 grudnia 1998 r. w W. Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Przemysłowego nr […] w W. nie była pracą w warunkach szczególnych wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów, w szczególności zaś świadectw pracy, zeznań świadków oraz opinii biegłego sądowego z zakresu BHP wynika, iż w spornym okresie ubezpieczony A.Ł.
świadczył pracę w warunkach szczególnych, która była wykonywana stale i pełnym wymiarze czasu.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazując, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. W uzasadnieniu wskazano: „Opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym Sąd pierwszej instancji, a w ślad za nim Sąd Apelacyjny uznał, iż ma prawo do własnej oceny wystawionych świadectw pracy pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym i prawnym. Zachodzi jednakże pytanie, czy w istocie Sąd zarówno pierwszej jak i drugiej instancji jest uprawniony do takiej właśnie oceny w sytuacji gdy dokumenty te były wystawiane przez pracodawcę, który ponad wszelka wątpliwość posiada nie tylko uprawnienia do ich wystawienia, ale przede wszystkim wiedzę, w oparciu o którą dane stanowisko klasyfikuje jako stanowisko pracy o charakterze szczególnym”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej jako pisma procesowego uzależnione jest od zachowania przez skarżącego wymaganej co do niej konstrukcji oraz przepisanej formy. Z art. 3984 § 1 k.p.c., który w tej materii jest podstawowym przepisem, wynika, że na ustawowo określone wymagania każdej skargi kasacyjnej składa się:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, oraz wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, a więc określenie zakresu zaskarżenia, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany, a zatem sformułowanie wniosków kasacyjnych, tzw. petitum skargi kasacyjnej, czyli wskazanie, jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący ze względu na przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący powinien wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, następnie przytoczyć - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy - naruszone przepisy prawa i wyjaśnić, na czym ich naruszenie polega (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, LEX nr 424365).
Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest elementem konstrukcyjnym skargi, którego brak nie może zostać usunięty i dotknięta tym brakiem skarga podlega odrzuceniu, bez wzywania do jej uzupełnienia. Skargę kasacyjną niespełniającą wymagań z art. 3984 § 1 k.p.c. odrzuca sąd drugiej instancji, a jeśli tego nie uczyni, do jej odrzucenia jest uprawniony Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).W niniejszej skardze kasacyjnej nie przytoczono podstaw kasacyjnych, a więc przepisów prawa oznaczonych numerem artykułu (paragrafu, ustępu), poza stwierdzeniem, że chodzi o „naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na wynik sprawy”.
Brak ten prowadzi do odrzucenia skargi z przyczyn wskazanych wyżej.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. [l.n]