Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 214/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation against social security disability pension due to lack of evidence linking deportation to illness.

Numero d'incarto II UK 214/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by C. B. against the Social Security Institution's decision regarding a disability pension. The appellant argued that the lower court violated procedural rights and failed to examine expert opinions linking her childhood trauma from deportation to her current inability to work. The court rejected these claims, noting that the appellant's lawyer submitted no new evidence at the cassation hearing and that the lower court's evaluation of existing evidence fell within the judge's discretionary power.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 382 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to present new evidence or substantiate procedural violations, and the lower court's assessment of evidence remains within the bounds of judicial discretion.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal social security disability pension judicial discretion evidence procedural rights violation expert opinion evaluation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 382 k.p.c.
sprawiedliwości, 2/ naruszenia art. 382 k.p.c. w związku z art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
dowodów określone w art. 233 § 1 k.p.c. w związku z 382 i 391 § 1 k.p.c.
Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.
kasacji, przeto Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji stosownie do art. 393 § 1
Art. 3937 § 1 k.p.c.
w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji
wykładni art. 45 ust. 1 Konstytucji wskutek uniemożliwienia wnioskodawczyni
Art. 217 § 2 k.p.c.
w związku z art. 217 § 2 k.p.c. w
Art. 233 k.p.c.
związku z art. 233 k.p.c. wskutek niedopuszczenia dowodu na fakty sporne między
Art. 299 k.p.c.
w związku z art. 299 k.p.c. i art.
Art. 473 k.p.c.
G., 3/ naruszenia art. 382 k.p.c. w związku z art. 299 k.p.c. i art. 473 k.p.c. –
Art. 224 § 1 k.p.c.
i art. 224 § 1 k.p.c. wskutek zaniechania przesłuchania świadka E.
Art. 391 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 214/04

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z wniosku C. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K..

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2005 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 27 maja 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

W kasacji wnioskodawczyni C. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 27

maja 2004 r. pełnomocnik skarżącej podniósł następujące zarzuty: 1/ błędnej

wykładni art. 45 ust. 1 Konstytucji wskutek uniemożliwienia wnioskodawczyni

„prawa do odpowiedniego ukształtowania procedury sądowej zgodnie z wymogami

sprawiedliwości, 2/ naruszenia art. 382 k.p.c. w związku z art. 217 § 2 k.p.c. w

związku z art. 233 k.p.c. wskutek niedopuszczenia dowodu na fakty sporne między

stronami, co doprowadziło do niewyjaśnienia sprzeczności w opiniach biegłego J.

G., 3/ naruszenia art. 382 k.p.c. w związku z art. 299 k.p.c. i art. 473 k.p.c. –

polegającego na nieprzesłuchaniu wnioskodawczyni co do istotnych okoliczności

sprawy, 4/ naruszenia art. 382 k.p.c. w związku z art. 473 k.p.c. oraz. 217 § 2 k.p.c.

i art. 224 § 1 k.p.c. wskutek zaniechania przesłuchania świadka E. D. W ocenie

skarżącej zaskarżony wyrok w oczywisty sposób narusza wskazane przepisy

postępowania cywilnego wskutek wydania wyroku w sprawie niedostatecznie

wyjaśnionej „mimo zgłaszanych przez wnioskodawczynię wniosków dowodowych”.

Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania „Sądowi I instancji” ewentualnie Sądowi drugiej

instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście bezzasadna już dlatego, że z protokołu rozprawy

apelacyjnej wynika, iż profesjonalny pełnomocnik wnioskodawczyni, wbrew jej

kasacyjnym zarzutom, nie składała żadnych wniosków dowodowych na tej

rozprawie, podnosząc jedynie, że „treść opinii biegłych znajdujących się w aktach

pozwala na przyjęcie, że niezdolność do pracy może pozostawać w związku z

pobytem na deportacji”. W konsekwencji nie zostały naruszone proceduralne

podstawy kasacyjne i to

jakoby w sposób kwalifikowany, bo bezzasadnie

kwalifikowany przez skarżącą jako rzekomo oczywisty, tj. dający się jednoznacznie

stwierdzić od razu („na pierwszy rzut oka”) i bez wgłębiania się w szczegóły sprawy.

Przeciwnie Sąd

Apelacyjny prawidłowo oparł się na materiale dowodowym

zebranym przez Sąd pierwszej instancji, a w konsekwencji władny był ocenić jego

wartość dowodową jako niepozwalającą przesądzić, że trapiące wnioskodawczynię

schorzenia pozostają w związku przyczynowym z jej przeżyciami z dzieciństwa

(„na deportacji”), co nie wykraczało poza granice swobodnej sędziowskiej oceny

dowodów określone w art. 233 § 1 k.p.c. w związku z 382 i 391 § 1 k.p.c. W

żadnym razie tak dokonana uprawniona ocena tego Sądu nie mogła być uznana za

oczywiście wadliwą lub rażąco dowolną. Skoro skarżąca nie sformułowała innych

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, poza nietrafnym twierdzeniem o

rzekomo oczywistym naruszeniu zaskarżonym wyrokiem proceduralnych podstaw

kasacji, przeto Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji stosownie do art. 393 § 1

pkt 3 k.p.c. w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.