Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 209/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal as inadmissible due to failure to state grounds for admissibility.

Numero d'incarto II UK 209/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a claimant against a social insurance fund's decision on disability pension. The appellant argued a violation of medical commission regulations but failed to provide the required grounds for admissibility under the Civil Procedure Code. The court ruled that without explicitly stating why the case warrants cassation review, the appeal is procedurally inadmissible and cannot be supplemented.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3, 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to state the circumstances justifying its admissibility or provide a reasoned request for its acceptance, as these are mandatory elements of the pleading.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility grounds for admissibility Civil Procedure Code procedural defect inadmissible appeal mandatory pleading elements supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
Art. 3986 § 2, 3, 4 k.p.c.
należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
§ 29 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Pracy z dnia 5.08.1983 r.
art. 393³ § 1 k.p.c
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
art. 3984 k.p.c
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
art.3989 § 1 k.p.c
rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.
art. 3986 § 4 k.p.c
Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
uchwała Połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 209/05

POSTANOWIENIE

Dnia 6 marca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z wniosku T. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 marca 2006 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w P.

z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

1. odrzucić skargę kasacyjną,

2. zawiadomić o powyższym Naczelną Radę Adwokacką.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2005 r., III AUa …/04, Sąd Apelacyjny w P. zmienił,

w wyniku uwzględnienia apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Oddziału w P., wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

P. w sprawie z wniosku T. M. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, w ten sposób,

że zmieniając zaskarżoną decyzje organu rentowego, przyznał wnioskodawcy

prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 marca 2003 r.

do 31 grudnia 2004 r., a w pozostałym zakresie oddalił odwołanie.

Powyższy

wyrok

zaskarżył

skargą

kasacyjną

(nazwaną

kasacją)

wnioskodawca i zarzucając naruszenie prawa materialnego – „§ 29 ust. 2 pkt 2

rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 5 08. 1983 r. w

sprawie składu komisji lekarskich do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, trybu

postępowania, trybu kierowania na badania przez te komisje oraz szczegółowych

zasad ustalania inwalidztwa (Dz. U. nr 47, poz.214 ze zm.)”, wniósł o jego zmianę i

oddalenie apelacji pozwanego za zwrotem kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok

pozostałych warunków kasacji, tj oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja

została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz

wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być

argumenty,

wykazujące

dlaczego

uzasadnione

jest

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania. Skarżący winien wskazać, że w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC

2002, nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01, nie publikowane, z dnia

4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147 i z dnia 9 listopada

2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51). Może także przedstawić argumenty

wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nieważność postępowania (por.

uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC

2003/4, poz. 92).

Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 12 lipca 2005 r., a więc do oceny

złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy kodeksu postępowania

cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – art. 3 ustawy a contrario.

Stosownie do art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie

orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w

całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i

zmiany.

Oznacza to, że nie zmieniły się „składniki skargi” – a więc winna ona w

dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw.

konstrukcyjny, bezwzględny, a więc pociągające - w razie ich braku - nie tylko

niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące kasację niedopuszczalną.

W dotychczasowym orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego, utrwalony jest

pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia

stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i

wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II

UKN 12/96 – OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należało - w

poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w

kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem,

nawiązującym – co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do

rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.

W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art.3989 § 1

k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.pc.), jest jej istotnym elementem, którego brak

nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania

kasacji rozpoznaniu. W tym zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu

Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie,

dotyczące

skutków

prawnych

nie

przedstawienia

w

kasacji

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie.

W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,

uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie

jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.

156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.),

powinny być – podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie –

przedstawione w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie

z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).

W tym stanie rzeczy, skoro w ocenianej skardze kasacyjnej nie

przedstawiono wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia poza przytoczeniem podstaw skargi, wniesioną skargę kasacyjną

należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił,

zawiadomić o treści i przyczynach odrzucenia skargi kasacyjnej „właściwy organ

samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik” - adwokat Z. S.,

Kancelaria Adwokacka w P. – Naczelną Radę Adwokacką.