Supreme Court dismisses pension bridge claim as obviously unfounded due to lack of special work conditions evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the Social Insurance Institution's denial of a bridge pension. The applicant argued that his work after December 31, 2008, met the statutory requirements for special working conditions, but the court found this claim obviously unfounded. The court determined that the applicant did not perform heavy physical labor continuously and in full working hours as required by the Bridge Pensions Act, citing specific energy expenditure standards and the absence of evidence regarding other special conditions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected when the claim is obviously unfounded, as the applicant failed to substantiate the requirement of continuous heavy physical labor or other special working conditions after the specified date.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 170/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku W. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o prawo do emerytury pomostowej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 26 czerwca 2020 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża wnioskodawcy kosztami pełnomocnika organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) – w sprawie z wniosku W. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. – zmienił zaskarżony apelacją organu rentowego wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI U (…), i oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego z dnia 10 stycznia 2018 r., w której organ rentowy odmówił W. M. przyznania prawa do emerytury pomostowej po ustaleniu, że nie spełnił on między innymi przesłanki stażu pracy w warunkach szczególnych, wymaganego art. 4 i art. 49 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1924).Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego wnioskodawca zaskarżył skargą kasacyjną.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Zdaniem skarżącego biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy, a w szczególności zeznania W. M. - ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych. Zdaniem ubezpieczonego spełnienie przesłanek określonych w art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych „jest niewątpliwe, w związku z czym, zdaniem skarżącego, nie zachodzi w tym przypadku przesłanka negatywna do wniesienia skargi kasacyjnej, określona w art. 3983 § 3 k.p.c.”W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o:
1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - o oddalenie skargi kasacyjnej;
3. w każdym z powyższych przypadków - o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony twierdzeniem o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06 LEX nr 198531; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289;z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205; z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).
Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).
W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743; z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Autor skargi twierdzenia o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej ogranicza do prostego zaprzeczenia podstawom zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…).
Konstrukcja uzasadnienia wniosku jest oparta na założeniu sprzecznym z ustaleniami zaskarżonego wyroku, że skarżący wykonywał pracę w warunkach szczególnych „w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych”. Twierdzenia te – w swojej ogólnikowości – nie zostały poparte odpowiednią argumentacją, którą autor skargi wykazałby walor oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku nie uwzględnia się stanowiska zaskarżonego wyroku w zakresie oceny spornej w sprawie kwestii tj. wykonywania przez skarżącego po dniu 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Tymczasem Sąd drugiej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustalił, że wnioskodawca przez połowę dniówki roboczej w spornym okresie pracował jako kierowca beczkowozu, a pozostałą część dniówki zajmowała mu obsługa i obserwacja urządzenia pompy zasysającej gnojowicę do beczkowozu, po uprzednim podłączeniu węża. Zgodnie z opracowaniem Centralnego Instytutu Ochrony Pracy, dotyczącym oceny obciążenia pracą fizyczną, dynamiczną na stanowisku pracy, autorstwa doktor medycyny J. B. do kategorii prac średniociężkich zalicza się prace związane z wykonywaniem czynności o wydatku energetycznym w granicach do 20 kJ minimum na minutę i przykładem takich prac, są prace związane z obsługą większości maszyn i urządzeń oraz prace montażowe.
Prace ciężkie i prace bardzo ciężkie to takie, które wymagają dźwigania ciężarów, na przykład załadunek towarów lub używania ciężkich narzędzi: łopata, kilof, młot pneumatyczny i wydatek energetyczny podczas wykonywania takich czynności wynosi do 50 kJ na minutę, a wydatek energetyczny w ciągu zmiany roboczej może przekraczać 8400 kJ dla mężczyzn. Z powyższego wynika, że w spornym okresie ubezpieczony nie wykonywał pracy wymienionej w pozycji 38 załącznika numer 1 do ustawy o emeryturach pomostowych, gdyż nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy bardzo ciężkich prac fizycznych.
Uciążliwością takiej pracy mógł być trudny do wytrzymania fetor, ale pełnomocnik wnioskodawcy nie eksponuje w skardze kasacyjnej takiego czynnika w aspekcie ciężkich prac fizycznych, co uniemożliwia ocenę tego elementu pracy. Innych okresów pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych, przebytych po 31 grudnia 2008 r. ubezpieczony nie wykazał, zatem nie spełnił łącznie wszystkich przesłanek do emerytury pomostowej, określonych w art. 4 tej ustawy. Wnioskodawca nie spełnił również warunków z art. 49 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ przed 1 stycznia 2009 r. wykonywał wyłącznie prace kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, która to praca nie jest wymieniona w załączniku numer 1 i numer 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. (pkt 1.).
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. niniejszego postanowienia ma podstawę w art. 102 k.p.c.