Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 14/06 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for inadmissibility due to failure to state grounds for cassation review under Polish law.

Numero d'incarto II UK 14/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as inadmissible because the appellant failed to explicitly state the grounds for its admission. The lower court had rejected the request to suspend child support payments due to the appellant's incarceration and lack of income, which did not meet statutory criteria. The Supreme Court ruled that merely citing the right to a legal review without specifying the legal issues or factual grounds for cassation violates procedural requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to separately state the grounds for its admission, as these grounds must be explicitly formulated in the appeal document rather than merely alluded to within the legal arguments.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility grounds for admission procedural requirements child support suspension legal review standards

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
sytuacją zdrowotną lub rodzinną o jakim mowa w art. 68 ust.
art. 232 k.p.c.
że „na zasadzie (...) art. 232 k.p.c. należy rozstrzygnąć zagadnienie prawne i na ile
art. 233 § 1 k.p.c.
zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1 k.p.c. poprzez
pkt 3 art. 393 § 1 k.p.c.
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Stosownie do art. 3984 k.p.c.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3986 § 4 k.p.c.
Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił,
art. 233 § 1 k.p.c
zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1 k.p.c.
art. 232 k.p.c
że „na zasadzie (...) art. 232 k.p.c.
art. 393³ § 1 k.p.c
uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 14/06

POSTANOWIENIE

Dnia 20 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z wniosku T. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.

z udziałem zainteresowanej A.G.

o umorzenie zaległości alimentacyjnych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 czerwca 2006 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w B.

z dnia 12 sierpnia 2005 r., sygn. akt VII Ua …/05,

1. odrzuca skargę kasacyjną,

2. odmawia przyznania pełnomocnikowi wnioskodawcy z urzędu

- adwokatowi J. M. - Zespół Adwokacki […] - kosztów

postępowania kasacyjnego,

3. zawiadamia

o

treści

rozstrzygnięcia

Naczelną

Radę

Adwokacką.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2005 r.,

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w B. oddalił apelację wnioskodawcy T. G. od wyroku

Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B., oddalającego jego

odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. w

sprawie o umorzenie należności

likwidowanego Fundusz Alimentacyjnego,

wskazując na brak podstaw do umorzenia świadczeń

tego funduszu w kwocie

16590 zł. Sąd Okręgowy, podzielając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd

pierwszej instancji oraz ich prawną ocenę, wskazał że odbywanie kary pozbawienia

wolności i brak stałych dochodów z uwagi na niemożność podjęcia pracy w

Zakładzie Karnym nie jest szczególnie uzasadnionym przypadkiem związanym z

sytuacją zdrowotną lub rodzinną o jakim mowa w art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 28

listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255),

pozwalającym na umorzenie należności likwidowanego funduszu.

Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawcy i

zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1 k.p.c. poprzez

dowolną ocenę materiału dowodowego, wniósł o jego uchylenie w całości oraz o

uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w B. i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, z zasądzeniem

kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2196 zł. W okolicznościach

uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pełnomocnik wskazał

że „na zasadzie (...) art. 232 k.p.c. należy rozstrzygnąć zagadnienie prawne i na ile

zmiany te mogą wpłynąć na swobodną ocenę dowodową wyrażoną w art. 233 § 1

k.p.c.”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W poprzednim stanie prawnym, warunek przedstawienia okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji został ujęty w pkt 3 art. 393³ § 1 k.p.c., obok

pozostałych warunków kasacji, tj oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja

została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz

wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji miały być

argumenty,

wykazujące

dlaczego

uzasadnione

jest

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania. Skarżący winien wskazać, że w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC

2002, nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001 r., V CKN 176/01, nie publikowane, z dnia

4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147 i z dnia 9 listopada

2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51). Może także przedstawić argumenty

wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nieważność postępowania (por.

uchwałę Połączonych Izb, Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

i Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC

2003/4, poz. 92).

Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 12 sierpnia 2005 r., a więc do oceny

złożonej skargi kasacyjnej należało stosować przepisy kodeksu postępowania

cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) – art. 3 ustawy a contrario.

Stosownie do art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem

zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, zawierać oznaczenie

orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w

całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i

zmiany.

Oznacza to, że nie zmieniły się „składniki skargi” – a więc winna ona w

dalszym ciągu zawierać wymienione wyżej elementy, mające charakter tzw.

konstrukcyjny, bezwzględny, a więc pociągające - w razie ich braku - nie tylko

niemożność ich uzupełnienia, ale czyniące kasację niedopuszczalną.

W

dotychczasowym

orzecznictwie

kasacyjnym

Sądu

Najwyższego,

utrwalony jest pogląd, że brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej

uzasadnienia stanowił wadę, która uniemożliwiała traktowanie pisma jako skargi

kasacyjnej i wykluczała jej uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada

1996 r., II UKN 12/96 – OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należało - w

poprzednim stanie prawnym - traktować brak polegający na nieprzedstawieniu w

kasacji okoliczności uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, a obecnie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem,

nawiązującym – co wydaje się oczywiste - do przesłanek przyjęcia skargi do

rozpoznania, wymienionych wyczerpująco w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.

W obecnym stanie prawnym, Sąd Najwyższy – stosownie do art.3989 § 1

k.p.c. – przyjmuje skargę kasacyjną jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne,

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przedstawienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.pc.), jest jej istotnym elementem, którego brak

nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla poddania

kasacji rozpoznaniu. W tym zakresie zachowały aktualność poglądy Sądu

Najwyższego wyrażone w dotychczasowym, powołanym wyżej orzecznictwie,

dotyczące

skutków

prawnych

nie

przedstawienia

w

kasacji

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie.

W orzecznictwie tym, zachowującym również w tej części pełną aktualność,

uznaje się ponadto, że jeżeli skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia nie

jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSN 2001 nr 10, poz.

156). Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (obecnie wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, o których mowa w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.),

powinny być – podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie –

przedstawione w kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienie

z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).

Tymczasem, w skardze kasacyjnej w niniejszej sprawie skarżący wskazał na

to, że „na zasadzie bowiem art. 232 k.p.c. należy rozstrzygnąć zagadnienie prawne

i na ile zmiany te mogą wpłynąć na swobodną ocenę dowodową wyrażoną w art.

233 § 1 k.p.c.” Pomijając nawet absolutną nieczytelność tego sformułowania, nie

wystarcza to do uznania, że wchodzą w grę okoliczności uzasadniające przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania. W istocie skarżący w ogóle nie sformułował

zagadnienia prawnego ani tym bardziej nie przedstawił jego uzasadnienia w świetle

obowiązującego porządku prawnego i dotychczasowego orzecznictwa sądowego.

W tym stanie rzeczy wniesioną skargę kasacyjną Sąd Najwyższy odrzucił

jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Wniosek ustanowionego dla ubezpieczonego pełnomocnika z urzędu

adwokata J. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, Sąd

Najwyższy oddalił, skoro skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie została

sporządzona zgodnie z zasadą profesjonalizmu, nie wskazując okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie, to zaś nie może być uznane za „udzielenie

pomocy prawnej" (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r.,

II CZ 88/97, OSNC 1998 nr 3, poz. 40; z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98,

OSNC 1999 nr 6, poz. 123; z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999 nr

10, poz. 178 oraz z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, PiZS 2001 nr 1, s. 41).

Działając na podstawie art. 3986 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił,

zawiadomić o treści i przyczynach odrzucenia skargi kasacyjnej „właściwy organ

samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik” – adwokat J. M., Zespół

Adwokacki […] – Naczelną Radę Adwokacką.