Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 133/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds regarding new evidence and knowledge of facts.

Numero d'incarto II UK 133/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, citing procedural defects under the Code of Civil Procedure. The applicant sought to reopen proceedings based on newly discovered daily orders proving an unjustified demotion, arguing the lower court erred in equating new facts with new evidence. The court held that merely citing these arguments in the cassation request does not demonstrate the appeal is obviously justified under the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the applicant fails to prove the appeal is obviously justified, as mere repetition of lower court arguments without establishing a significant legal issue or obvious merit is insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously justified new evidence procedural defect code of civil procedure reopening proceedings legal interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wymagane jest więc samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wymagane jest więc samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art.
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wymagane jest więc samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 403 § 2 k.p.c.
z dnia 27 marca 2012 r., który stwierdził, że skarga została wniesiona w terminie i oparta na podstawie wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., oddalono skargę, stwierdzając, że jej podstawa jest nieuzasadniona.
Art. 410 § 1 k.p.c.
postawiono znak równości między pojęciem "okoliczności faktyczne" i "środki dowodowe"; niezastosowanie art. 410 § 1 k.p.c. oraz niewłaściwe zastosowanie art.
Art. 412 § 2 k.p.c.
oraz niewłaściwe zastosowanie art. 412 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że skutkiem braku ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest oddalenie skargi o wznowienie postępowania, a nie jej odrzucenie.
Art. 416 § 1 k.p.c.
Ten błąd doprowadził do negatywnych skutków procesowych dla skarżącego, w myśl art. 416 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że przyczyną wniesienia skargi jest to, iż w świetle stanu faktycznego i podniesionych zarzutów jest ona oczywiście uzasadniona.
art. 403 § 2 k.p.c
z dnia 27 marca 2012 r., który stwierdził, że skarga została wniesiona w terminie i oparta na podstawie wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., oddalono skargę, stwierdzając, że jej podstawa jest nieuzasadniona.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 133/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku A. Ł. ‎przeciwko Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w W. ‎o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt XIV U (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2014 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 września 2008 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił prawomocnie odwołanie A.Ł. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej uzyskanej od dnia 29 marca 1991 r.W dniu 23 października 2009 r. ubezpieczony wniósł o wznowienie tego postępowania, powołując się uzyskanie w dniu 28 lipca 2009 r. z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych odpisów wyciągów rozkazów dziennych Nr […] z dnia 5 stycznia 1990 r., Nr […] z dnia 17 sierpnia 1990 r., Nr […] z dnia 28 sierpnia 1990 r. oraz Nr […] z dnia 27 sierpnia 1990 r.

Te nowe dowody miały wykazać, że z powierzonego mu od dnia 1 stycznia 1990 r. stanowiska kierownika klubu i biblioteki, zaszeregowanego do stopnia kapitana został niesłusznie zdegradowany do stanowiska technika-zaopatrzeniowca sekcji łączności sztabu pułku, ostatniego przed zwolnieniem ze służby, z którego uposażenie wyznaczało niższą podstawę wymiaru jego emerytury. Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 marca 2012 r., który stwierdził, że skarga została wniesiona w terminie i oparta na podstawie wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., oddalono skargę, stwierdzając, że jej podstawa jest nieuzasadniona.

Okoliczności wynikające z uzyskanych przez skarżącego dowodów nie miały bowiem wpływu na treść orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania.Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację ubezpieczonego. W ocenie tego Sądu, przedstawione nowe dowody dotyczyły faktów odnoszących się do przebiegu służby wnioskodawcy, znanych mu przed wydaniem prawomocnego wyroku. Dowody te skarżący mógł wykorzystać w poprzednim postępowaniu, co stanowiło o niespełnieniu warunku wznowienia określonego w art. 403 § 2 k.p.c.Skarga kasacyjna ubezpieczonego, obejmująca wyrok Sądu drugiej instancji w całości, z wnioskiem o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania, została oparta na podstawie naruszenia art. 403 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie braku podstawy do wznowienia postępowania, ze względu na wiedzę skarżącego co do okoliczności, na które dowody zostały ujawnione po uprawomocnieniu się wyroku z dnia 30 września 2008 r.

Skarżący zarzucił błąd w stwierdzeniu, że w art. 403 § 2 k.p.c. postawiono znak równości między pojęciem "okoliczności faktyczne" i "środki dowodowe"; niezastosowanie art. 410 § 1 k.p.c. oraz niewłaściwe zastosowanie art. 412 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że skutkiem braku ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest oddalenie skargi o wznowienie postępowania, a nie jej odrzucenie. Ten błąd doprowadził do negatywnych skutków procesowych dla skarżącego, w myśl art. 416 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że przyczyną wniesienia skargi jest to, iż w świetle stanu faktycznego i podniesionych zarzutów jest ona oczywiście uzasadniona.

Sąd Apelacyjny nie odróżnił wskazanej podstawy wznowienia postępowania, którą były nowe środki dowodowe, od nowych okoliczności faktycznych, przyjmując, że wiedza o faktach wyklucza z istoty możliwość powołania nowoujawnionych dowodów. Sąd Apelacyjny – w przekonaniu o braku przesłanek ustawowych do wznowienia postępowania – powinien zmienić wyrok Sądu Okręgowego i odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Orzeczenie merytoryczne zamyka stronie możliwość ponownego podjęcia obrony swoich praw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W ramach przedsądu ocenie w tym zakresie podlegają tylko przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie są badane podstawy skargi określone w art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wymagane jest więc samodzielne i odrębne uzasadnienie wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przytaczanie w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania argumentów sprowadzających się do opisu zarzutów ujętych w podstawach skargi nie świadczy o jej oczywistej zasadności i nie może być skuteczne. Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).