Supreme Court dismisses cassation appeal due to lack of reasoning for the admissibility request under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a labor and social insurance court decision. The appellant argued a material law error regarding business activity reporting, but failed to provide reasoning for the request to admit the appeal. The court ruled that without justification linking the grounds to statutory requirements, the appeal is inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the request to admit it to consideration lacks the required reasoning connecting the grounds to statutory conditions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UK 113/05
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Hajn
w sprawie z wniosku K. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w W.
o objęcie ubezpieczeniem społecznym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2006 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.
z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. w sprawie K. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W. o objęcie
ubezpieczeniem społecznym wyrokiem z 22 lutego 2005 r. oddalił apelację
ubezpieczonej.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik Kr. G. zaskarżył w całości wyrok Sądu
Apelacyjnego, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, to jest art. 88d
ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz.
1178 ze zm.) przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przedsiębiorca był
zobowiązany do zgłaszania organowi ewidencyjnemu czasowego zaprzestania
prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym wniósł o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania na rozprawie i o uchylenie zaskarżonego wyroku,
zmianę orzeczenia i uchylenie decyzji pozwanego z 10 marca 2004 r. bądź o
uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez
Sąd Apelacyjny w W.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać, miedzy
innymi: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy
jest ono zaskarżone w całości czy w części, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i
ich uzasadnienie, 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z
oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że jednym z elementów skargi
kasacyjnej jest wniosek skarżącego o przyjęcie tej skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienie. Rozpatrywana skarga zawiera taki wniosek, nie zawiera jednak jego
uzasadnienia. Ponieważ stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje
skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności
wymienione w pkt 1-4 tego przepisu, uzasadnienie wniosku o przyjęcie kasacji do
rozpoznania powinno nawiązywać do tych okoliczności. Podniesione w skardze
zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i ich uzasadnienie jest
wypełnieniem obowiązku przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art.
3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), a zatem jest to element tej skargi przewidziany w pkt 2, a nie
w pkt 3 art. 3984 § 1 k.p.c.
W świetle art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego
ustawowym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest brakiem nieusuwalnym, powodującym
odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy (zob. też postanowienie Sądu
Najwyższego z 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, Biul.SN, 2005, nr 10, s. 14).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. orzekł jak
w sentencji