Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 109/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for procedural defects in civil procedure code article 393 requirements.

Numero d'incarto II UK 109/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's decision. The plaintiff argued that the lower court incorrectly applied civil procedure rules regarding the apparent nature of employment contracts. The court dismissed the appeal because the cassation petition failed to meet the formal requirements of Article 393 of the Civil Procedure Code, specifically lacking proper grounds and justification.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 pkt 2, 3 k.p.c.; Art. 3935 § 2 k.p.c.; Art. 3938 § 1 k.p.c.: A cassation petition must strictly comply with formal requirements, including the specific citation of legal grounds and a detailed justification of the circumstances warranting review, under penalty of inadmissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation petition civil procedure code formal requirements inadmissible appeal apparent employment contract

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy dokonując, stosownie do art. 393 k.p.c., wstępnej oceny
Art. 3935 § 2 k.p.c.
których mowa art. 3935 § 2 k.p.c. podlegała odrzuceniu, toteż na podstawie tych
Art. 3938 § 1 k.p.c.
przepisów oraz art. 3938 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
art. 231 k.p.c
zarzuciła naruszenie art. 231
art. 393 k.p.c
Sąd Najwyższy dokonując, stosownie do art. 393 k.p.c., wstępnej oceny
art. 3933 k.p.c
ustawodawca w art. 3933 k.p.c.
art. 3935 § 2 k.p.c
których mowa art. 3935 § 2 k.p.c.
art. 3938 § 1 k.p.c
przepisów oraz art. 3938 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 109/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Tyszel

w sprawie z wniosku I. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W.

o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 stycznia 2006 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.

z dnia 8 kwietnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. decyzją z dnia 18 lutego

2002 r. orzekł, iż M. C. nie podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu

zdrowotnemu od dnia 1 września 2001 r. jako pracownik I. R. Sąd Okręgowy – Sąd

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w T. wyrokiem z 21 listopada 2002 r., V U

…/02, oddalił odwołanie I. R. i M. C. wobec ustalenia, że zawarta między nimi

umowa o pracę na czas nieokreślony była nieważna i nie wywoływała skutków w

zakresie ubezpieczenia społecznego, a Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych

w G. wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2004 r., III AUa …/03, oddalił

apelacje wniesione przez I. R. i M. C., a w uzasadnieniu swego orzeczenia podzielił

ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną dokonane przed Sądem Okręgowym.

W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego, I. R. zarzuciła naruszenie art. 231

k.p.c. poprzez jego „błędne zastosowanie” i wniosła o uchylenie wyroków obydwu

instancji i o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania

wraz z rozstrzygnięciem o kosztach procesu. Jako okoliczność, mającą

usprawiedliwić wniesienie kasacji wskazano wystąpienie istotnego zagadnienia

prawnego, „czy w sytuacji, w której dochodzi do rzeczywistego świadczenia pracy

przez pracownika na rzecz pracodawcy można mówić o bezwzględnej pozorności

(...) zawartej między stronami umowy o pracę.”

Sąd Najwyższy dokonując, stosownie do art. 393 k.p.c., wstępnej oceny

kasacji, wziął pod uwagę co następuje:

Wobec wejścia w życie z dniem 6 lutego 2005 r. ustawy z dnia 27 grudnia

2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o

ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) stosownie do jej art.

3, do rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Od początku orzekania kasacyjnego Sąd Najwyższy wyjaśnia, że kasacja

jest szczególnym środkiem zaskarżenia o charakterze ściśle prawnym, o

ograniczonym zakresie podmiotowym, przedmiotowym i

zapewnienia

kasacji

odpowiednio

wysokiego,

czasowym.

profesjonalnego

Dla

poziomu

ustawodawca w art. 3933 k.p.c. szczegółowo wymienił formalne wymagania, jakim

powinna odpowiadać.

Zgodnie z tym przepisem powinna nie tylko spełniać

wymagania przepisane dla pisma

procesowego (§ 2), lecz także wymagania

wskazane w jego § 1, czyli zawierać między innymi nie tylko przytoczenie jej

podstaw, lecz również ich uzasadnienie (pkt 2) oraz przedstawienie okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (pkt 3). Wniesiona w sprawie kasacja warunkom

tym nie odpowiada.

Przede wszystkim wadliwie została sformułowana podstawa z art. 393 1 pkt 2

k.p.c. Wydając zaskarżony wyrok, Sąd drugiej instancji nie mógł naruszyć art. 231

k.p.c., ponieważ w żadnym zakresie nie opierał się na domniemaniu faktycznym,

nie wyprowadzał wniosków „z innych ustalonych faktów”, lecz dokonał oceny

zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wadliwa ocena dowodów może

stanowić zarzut naruszenia zupełnie innego przepisu postępowania, jednakże

takiego zarzutu w kasacji nie podniesiono. W istocie, kasacja przypisuje Sądowi

drugiej instancji błędne ustalenie pozorności umowy o pracę, pomimo tego, że takie

ustalenie nie jest podstawą zaskarżonego wyroku. Podstawą tą jest ustalenie, że

umowa o pracę pomiędzy wnioskodawczyniami była zawarta w celu obejścia

prawa. Zagadnienie prawne, jakie przedstawiono w kasacji nie jest zagadnieniem,

wymagającym rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, skoro Sąd ten wielokrotnie

wypowiadał się na temat okoliczności, jakie świadczą o pozorności czynności

prawnej, a także jakie – o uznaniu czynności prawnej za dokonaną w celu obejścia

prawa (por. wyrok SN z 14 marca 2001 r., II UKN 258/00, OSNP 2002 r., nr 21,

poz. 527, wyrok SN z 23 stycznia 1997 r., I CKN 51/96, OSNC 1997 r., nr 6-7, poz.

79 – powołany w kasacji).

Wobec powyższego, ponieważ „kasacja” sporządzona została z wadami w

zakresie art. 3933 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., jako niedopuszczalna z innych przyczyn, o

których mowa art. 3935 § 2 k.p.c. podlegała odrzuceniu, toteż na podstawie tych

przepisów oraz art. 3938 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia.