Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 105/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal; claimant failed to prove full-time hazardous work required for early retirement.

Numero d'incarto II UK 105/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by W. K. against the Social Insurance Institution regarding his right to early retirement. The court found that the claimant failed to demonstrate he worked continuously and in full working hours under hazardous conditions as required by law. Consequently, the court ruled that periods of non-hazardous work could not be counted toward the eligibility for early retirement privileges.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.: The right to early retirement for workers in hazardous conditions requires continuous and full-time employment specifically in those hazardous conditions; periods of non-hazardous work performed simultaneously do not satisfy this statutory requirement.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement eligibility hazardous work conditions full time employment requirement social insurance benefits cassation appeal dismissal continuous work period full working hours

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 184 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.
§ 2 para. 1 of the Ministerial Regulation of February 7, 1983 on the retirement age of workers employed under special conditions or in a special character
§ 16 of the Minister of Justice Regulation of September 28, 2002 on fees for legal activities
art. 233 k.p.c
w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, 5) art. 233 k.p.c., 6) art.
art. 382 k.p.c
233 k.p.c., 6) art. 382 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c
w związku z art. 378 § 1 k.p.c.Skarga ma być oczywiście uzasadniona.
art. 39813 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UK 306/07
Supreme Court dismissed pension claim, ruling concurrent non-harmful work cannot count as special conditions employment.
I UK 4/09
II UK 243/08
I UK 16/08
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).
I UK 339/07
– postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109.
II GZ 273/09

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 105/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku W. K.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w P.‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 25 października 2012 r. Zarzucono naruszenie:

1) art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, 2) rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, 3) zarządzenie nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów budowlanych z 1 sierpnia 1983 r., 4) art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, 5) art. 233 k.p.c., 6) art. 382 k.p.c. w związku z art. 378 § 1 k.p.c.Skarga ma być oczywiście uzasadniona.

Podniesiono także, że zgodnie z orzecznictwem SN „nie jest wymagana dla uzyskania uprawnienia do wcześniejszej emerytury konieczność stałego i w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudnienia na danym stanowisku pracy wynikającym z istniejącego w zakładzie pracy zaszeregowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). – postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109. W sprawie ustalono natomiast, że odwołujący nie wykazał, aby w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze „okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy”.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że z przywileju przejścia na emeryturę w niższym wieku emerytalnym, przysługującego pracownikom zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą korzystać wyłącznie pracownicy, którzy byli rzeczywiście zatrudnieni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szkodliwych warunkach pracy (art. 32 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze.

Nie jest więc dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wymaganych do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika, przez co tak zatrudniony nie spełniał koniecznego warunku dla uzyskania wcześniejszych uprawnień emerytalnych, jakim było stałe wykonywanie pracy szkodliwej w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na zajmowanym stanowisku pracy (wyroki SN z 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07, LEX nr 494129, 5 maja 2009 r., I UK 4/09, niepubl., 11 marca 2009 r., II UK 243/08, niepubl.).Zgodnie z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.Oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie (tak też postanowienie NSA z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09, LEX nr 582846).

Z tego względu orzeczono jak w sentencji.aw