Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZP 3/94 Generato dall'IA

Solidary liability of split factories for pre-split occupational diseases applies even if diagnosis occurs post-split.

Numero d'incarto II PZP 3/94
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that split factories bear joint liability for occupational diseases diagnosed before the split, even if the official medical decision occurred after. The plaintiff, a former employee, sought compensation after his occupational dust disease was recognized post-split, while the defendant factory argued against joint responsibility. The court clarified that the relevant labor code provision covers organizational changes regardless of when the disease was officially confirmed, ensuring continuity of liability.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 231 § 4 k.p.; Art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych: In cases of factory division, all resulting entities bear joint liability for occupational diseases contracted prior to the division, irrespective of the timing of the official medical diagnosis.

Parole chiave

Generato dall'IA
solidary liability factory division occupational disease labor code joint responsibility pre-split obligations medical diagnosis timing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 231 § 4 k.p.
podziałem zakładu pracy a orzeczenie o uszczerbku na zdrowiu spowodowanym tą chorobą zostało wydane po podziale zakładu, to za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy powstałe przed zmianami organizacyjnymi odpowiadają na zasadzie art. 231 § 4 k.p. solidarnie zakłady pracy utworzone w wyniku
Art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
wyraził wątpliwość co do trafności poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego, iż art. 32 ust.
Art. 391 k.p.c.
rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.,
art. 391 k.p.c
rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.,
art. 231 § 4 k.p
podziałem zakładu pracy a orzeczenie o uszczerbku na zdrowiu spowodowanym tą chorobą zostało wydane po podziale zakładu, to za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy powstałe przed zmianami organizacyjnymi odpowiadają na zasadzie art. 231 § 4 k.p.
art. 231 k.p
Nie pozostaje przez to w kolizji z art. 231 k.p., który w

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 26 kwietnia 1994 r.

II PZP 3/94

Przewodniczący SSN: Krzysztof Kolasiński (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Stefania Szymańska, Maria Tyszel,

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Stefana Trautsolta, w sprawie z

powództwa Mieczysława Ł. przeciwko Hucie "O." w O. Ś., o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym,

zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Kielcach, postanowieniem z dnia 4 lutego 1994 r., [...] do

rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.,

"Czy art. 231 § 4 kodeksu pracy mówiący o solidarnej odpowiedzialności

zakładów pracy utworzonych w wyniku podziału ma zastosowanie w przypadku gdy

choroba zawodowa pracownika wystąpiła w czasie przed podziałem zakładu, zaś

orzeczenie o uszczerbku na zdrowiu spowodowanym ta chorą miało miejsce już po

podziale zakładu?"

p o d j ą ł następującą uchwałę:

Jeżeli choroba zawodowa wystąpiła u pracownika w czasie przed

podziałem zakładu pracy a orzeczenie o uszczerbku na zdrowiu spowodowanym tą chorobą zostało wydane po podziale zakładu, to za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy powstałe przed zmianami organizacyjnymi odpowiadają na zasadzie art. 231 § 4 k.p. solidarnie zakłady pracy utworzone w wyniku

podziału zakładu.

Uzasadnienie

Rozważane zagadnienie prawne zostało przedstawione do rozstrzygnięcia

Sądowi Najwyższemu przez Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w Kielcach w związku z następującym stanem faktycznym. Powód Mieczysław Ł.

zatrudniony był w Hucie "O." na odlewni żeliwa od 1964 r. do 1990 r. Od grudnia

1990 r. przeszedł na rentę inwalidzka z ogólnego stanu zdrowia. W sierpniu 1993 r.

Państwowy Inspektor Sanitarny stwierdził u niego chorobę zawodową - pylicę, a

Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia ustaliła w październiku 1993

r. uszczerbek na zdrowiu w 35% spowodowany tą chorobą.

Z Huty "O." zostało wyodrębnionych w styczniu 1993 r. pięć zakładów pracy,

a mianowicie Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Wdrożeniowe w O., PrzedsiębiorstwoBudowy Maszyn, Zakład Walcowni SA w O. i Zakład Odlewni SA w O.

Powód żądał w powództwie z dnia 22 listopada 1993 r. ustalenia podmiotu

zobowiązanego do zapłaty odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu spowodowanego chorobą zawodową i zasądzenia z tego tytułu odszkodowania. Huta "O."

w odpowiedzi na pozew zajęła stanowisko, że za uszczerbek na zdrowiu spowodowany chorobą zawodową odpowiadają solidarnie na zasadzie art 231 § 4 k.p.

wszystkie zakłady pracy powstałe w wyniku podziału huty i wniosła o przypozwanie

zakładów pracy powstałych w wyniku podziału Huty.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 1

grudnia 1993 r. zasądził od pozwanej Huty "O." na rzecz powoda żądaną kwotę jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego

chorobą zawodową. W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy stwierdził, że w sprawie

nie ma zastosowania art. 231 § 4 k. p. przewidujący odpowiedzialność solidarną

zakładów pracy powstałych w wyniku podziału zakładu, skoro powód nie został

przejęty jako pracownik któregoś z powstałych w wyniku podziału zakładów.

W rewizji od tego wyroku pozwany zarzucił, iż Sąd Rejonowy nie uwzględnił

wniosku pozwanego o przypozwanie zakładów pracy powstałych w wyniku podziału

Huty. Rewizja wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie solidarnie od

wszystkich powstałych w wyniku podziału Huty zakładów pracy kwoty jednorazowego odszkodowania.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach rozpoznając rewizję powziął wątpliwość, czy jeżeli choroba zawodowa powstała przed podziałem zakładu pracy, a stwierdzona została po jego podziale, to ma zastosowanie

odpowiedzialność solidarna zakładów pracy powstałych w wyniku podziału na

zasadzie art. 231 § 4 k.p. W uzasadnieniu zagadnienia prawnego Sąd Wojewódzki

wyraził wątpliwość co do trafności poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego, iż art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 1975

r. oświadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity

tekst: Dz. U. z 1983 r., Nr 30, poz. 144 ze zm.), który stanowi, że za zakład pracy od

którego przysługuje odszkodowanie uważa się zakład zatrudniający, pracownika w

czasie kiedy stwierdzono uszczerbek na zdrowiu, a jeżeli nie był on wtedy narażony

na powstanie choroby zawodowej, to zakład pracy w którym ostatnio był pracownik

na nią narażony, wyklucza odpowiedzialność zakładu, który powstał już po

stwierdzeniu choroby zawodowej.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Między korespondującymi ze sobą przepisami art. 32 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy

z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych a art. 231 § 4 k. p. nie zachodzi kolizja. Pierwszy z tych przepisów

dotyczy sytuacji, gdy pracownik zmienił zakład pracy, a drugi przypadku, w którym

nastąpiły zmiany organizacyjne po stronie zakładu pracy.

Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych nie reguluje w ogóle następstw przekształceń organizacyjnych po stronie zakładu pracy. Za przyjęciem szerokiej wykładni art. 32 ust. 2

pkt 2 tej ustawy, zmierzającej do objęcia hipotezą normy w nim zawartej poza

przypadkami zmiany zatrudnienia także zmian organizacyjnych po stronie zakładu

pracy nie przemawiają przekonywujące argumenty. Norma ta reguluje wprost sytuację dwóch zakładów pracy - zakładu, w którym pracownik był zatrudniony w

czasie kiedy stwierdzono u niego uszczerbek na zdrowiu i zakładu, w którym był on

ostatnio narażony na powstanie tej choroby. Odpowiedzialność tego drugiego

zakładu pracy ma miejsce wówczas, gdy pracownik nie był w tym pierwszym narażony na powstanie choroby zawodowej. Pośrednio norma ta zwalnia z odpowiedzialności wszystkie inne zakłady pracy, w których dany pracownik był zatrudniony i to bez względu na to, czy był w nich narażony na powstanie choroby

zawodowej. Przepis ten nie wspomina o żadnych przekształceniach organizacyjnych

po stronie zakładu pracy. Nie pozostaje przez to w kolizji z art. 231 k.p., który w

całości dotyczy następstw różnych przekształceń organizacyjnych zakładu pracy - §

1 połączenia zakładów pracy, § 2 przejęcia zakładu w całości lub w części przez inny

zakład, a § 3 podziału zakładu. Natomiast § 4 wskazuje podmiot odpowiedzialny za

zobowiązania ze stosunku pracy powstałe przed wyżej określonymi zmianami organizacyjnymi.

Między art. 231 § 1, § 2 i § 3 a § 4 nie ma ścisłej korelacji. Art. 231 § 1, § 2 i §

3 wskazują kto staje się stroną stosunku pracy wobec pracownika po zmianach organizacyjnych, a § 4 kto odpowiada ze zobowiązania za stosunku pracy powstałe

przed zmianami organizacyjnymi. Stroną stosunku pracy może stać się zakład pracy

po zmianach organizacyjnych jedynie w stosunku do przejętego pracownika. Wymóg

taki nie jest natomiast konieczny i rzeczywiście nie występuje w § 4 tego artykułu dla

wskazania zakładu pracy, który odpowiada za zobowiązania ze stosunku pracy

powstałe przed zmianami organizacyjnymi. Tak więc w przypadku podziału zakładu

pracy odpowiadają solidarnie na zasadzie art. 231 § 4 k.p. za zobowiązania powstałe

przed zmianami organizacyjnymi zakłady pracy utworzone w wyniku podziału

zakładu także wobec byłych pracowników, a w tym rencistów i emerytów.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 391 k.p.c. podjął uchwałę

jak w sentencji.