Supreme Court allows cassation appeal where mislabeled section clearly requests review of the case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland allowed the appellant's cassation appeal after the lower court rejected it for a formal defect. The lower court held that the appellant's mislabeled section failed to meet the statutory requirement for a separate request to admit the appeal. However, the Supreme Court determined that the substance of the text, despite the incorrect heading, clearly expressed the appellant's intent to have the case reviewed. Consequently, the court ruled that the formal requirement was satisfied and the appeal was admissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A formal defect in the request to admit a cassation appeal is cured if the text clearly demonstrates the intent to seek review, even if the heading is erroneous.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 13 lutego 2006 r.
II PZ 68/05
Błędnie nazwany element skargi kasacyjnej, w którym wskazuje się, że
skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę, powinien być
potraktowany jako wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania (art. 398 § 1 pkt 3
k.p.c.).
Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk
(sprawozdawca), Roman Kuczyński.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego
2006 r. sprawy z powództwa Danuty Ś. przeciwko Ministrowi Zdrowia, Narodowemu
Funduszowi Zdrowia - W. Oddziałowi Wojewódzkiemu w P. o wynagrodzenie, odprawę i odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej Narodowego Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. na postanowienie Sądu Okręgowego
w Poznaniu z dnia 23 września 2005 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2005 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu odrzucił skargę pozwanego Narodowego
Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. od wyroku tego Sądu z dnia 13
maja 2005 r. Sąd ustalił, że skarga nie zawiera uzasadnionego wniosku o przyjęcie
jej do rozpoznania. Nie został zatem spełniony określony w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
wymóg, którego niezachowanie powoduje z mocy art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucenie
skargi kasacyjnej.
Postanowienie to pozwany zaskarżył zażaleniem wnosząc o jego uchylenie.
Zarzucił on, że określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie zostało spełnione.
Pełnomocnik pozwanego w petitum skargi kasacyjnej użył sformułowania „wnoszę
skargę kasacyjną” rozumiejąc w ten sposób „wniosek”, o którym mowa w powołanym
przepisie. Ponadto skarżący wyodrębnił w osobnym punkcie przyczyny uzasadniające rozpoznanie skargi kasacyjnej, wskazując na występowanie istotnego zagadnienia prawnego. Skarżący posłużył się zwrotem „okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, który jest rodzajowo tożsamy z „uzasadnieniem wniosku o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania. Występująca między tymi sformułowaniami różnica redakcyjna ma wyłącznie znaczenie stylistyczne”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 3984 k.p.c. określa wymogi formalne jakim powinna odpowiadać
skarga kasacyjna. W § 1 tego artykułu określone są bezwzględne wymagania, co do
których ewentualne braki nie mogą być uzupełnione po upływie terminu do wniesienia skargi, natomiast w § 2 określone są wymagania, które w wypadku braku ich
spełnienia mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Zachowanie tych wymagań
formalnych jest badane przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398 6 k.p.c.
Zgodnie z § 1 i 2 tego przepisu sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków skargi niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c., natomiast w przypadku
stwierdzenia braków co do wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. sąd drugiej
instancji odrzuca skargę.
Bezwzględne wymagania skargi kasacyjnej określone są w czterech punktach
art. 3984 § 1 k.p.c. i są następujące: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1),
przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (pkt 2), wniosek o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej sąd
drugiej instancji bada, czy wszystkie wymienione elementy zostały zawarte w skardze. Wskazany przepis w punkcie 3 wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem stanowił odrębny element pisma. Zarówno ten wymóg
jak i pozostałe określone w art. 3984 § 1 k.p.c. wymagania mają charakter czysto
formalny. Ich spełnienie bada sąd drugiej instancji, którego kontrola ogranicza się do
sprawdzenia, czy wszystkie określone w przepisie elementy znalazły się w skardze
kasacyjnej.
W niniejszej drodze wnoszący ją pełnomocnik pozwanego użył sformułowania
„wnoszę skargę kasacyjną”, po czym następuje oznaczenie zaskarżonego wyroku i
przytoczenie podstaw kasacyjnych. Kolejny element skargi został zatytułowany
„przedstawiam następujące okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, a
ostatni zawiera wnioski o zmianę, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku.
Zdaniem skarżącego ten trzeci element powinien być uznany za wniosek o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Zawarte zostało w nim między
innym następujące sformułowanie: „rozpoznając skargę kasacyjną Sąd Najwyższy
ukształtuje relacje pomiędzy organami nadzoru i zarządzania nad systemem ochrony
zdrowia; ponadto rozpoznanie skargi usunie stan niepewności w zakresie oceny relacji pomiędzy przepisami o charakterze władczym, traktując o czynnościach z zakresu prawa pracy, podejmowanych przez inne osoby niż pracodawca, o których
mowa w art. 31 k.p.”. Sformułowanie to może być potraktowane jako wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania mimo jego błędnego zatytułowania, skoro wyraźnie się w nim wskazuje, że skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę. Od strony formalnej skarga kasacyjna spełnia więc wszystkie określone
w art. 3984 § 1 k.p.c. wymagania i nie było podstaw do jej odrzucenia.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z
art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.