Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 44/11 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed in labor dispute where disputed value was below 10,000 PLN threshold. Appeal rejected as inadmissible due to partial challenge of judgment. Court ruled cassation requires full claim value exceeding statutory minimum.

Numero d'incarto II PZ 44/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a labor dispute for damages and vacation pay. The appellant argued the disputed value exceeded 10,000 PLN by summing all claims, but the court found the appeal only covered the specific monetary award of 7,278 PLN. Consequently, the value fell below the statutory threshold for admissibility, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: In labor and social security matters, cassation is inadmissible if the value of the appeal is under 10,000 PLN, as admissibility depends on the specific value of the appealed portion, not the total dispute.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility labor law threshold value of appeal civil procedure code partial cassation appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c.).
Art. 3981 § 4 k.p.c.
orzec jak w postanowieniu, zgodnie z art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 368 § 2 k.p.c.
3982 § 1, art. 368 § 2 zdanie 2, art.
art. 21 k.p.c
19, art. 21 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 44/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSA Maciej Piankowski

w sprawie z powództwa H. P.

przeciwko Z. S.

o odszkodowanie, ekwiwalent za urlop,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2012 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy w P.

z dnia 14 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy w P.

odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Z. S. od wyroku tego Sądu z dnia 13 maja

2011 r., w sprawie z powództwa H. P. o odszkodowanie i ekwiwalent za urlop,

wskazując w uzasadnieniu, iż w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna jest

przedmiotowo niedopuszczalna. Zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c. w sprawach z

zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, poza sprawami o przyznanie i

wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia

społecznego,

w

sprawach

o

prawa

majątkowe,

skarga

kasacyjna

jest

niedopuszczalna jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł.

Pełnomocnik wnioskodawcy w skardze kasacyjnej określił wartość przedmiotu

zaskarżenia na kwotę 14.271 zł, jednak w ocenie Sądu wartość ta została

wskazana nieprawidłowo, gdyż pozwany zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w

części, w której Sąd ten zmienił wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od pozwanego

na rzecz powoda kwotę 7.278 zł tytułem odszkodowania oraz ekwiwalentu

pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wyrok Sądu Rejonowego w

części ustalającej istnienie stosunku pracy miedzy stronami, nie został zaskarżony i

jest prawomocny.

W zażaleniu od powyższego postanowienia pełnomocnik pozwanego,

powołując się na naruszenie art. 3986 § 2, art. 3982 § 1, art. 368 § 2 zdanie 2, art.

39821, art. 231, art. 19, art. 21 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia. W jego ocenie wartość przedmiotu zaskarżenia została obliczona

właściwie, gdyż uwzględnia zsumowanie wartości wszystkich roszczeń jakie zostały

ujęte w zaskarżonym wyroku Sądu drugiej instancji – zarówno dotyczących,

ustalenia że strony były wiązane umową o pracę, jak też odszkodowania oraz

ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych skarga

kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w

sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach o

prawa majątkowe z tego zakresu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jeżeli

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 398 2

k.p.c.). Sąd Najwyższy niejednokrotnie już wyjaśniał, że wartością przedmiotu

zaskarżenia jest wartość bądź całego przedmiotu sporu, bądź jego części stosownie do tego, czego dotyczy skarga kasacyjna. O dopuszczalności skargi

kasacyjnej decyduje nie wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu, o

którym rozstrzygał Sąd drugiej instancji, lecz wartość przedmiotu zaskarżenia

kasacyjnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2011 r., II UZ

43/10, niepublikowane). Jeżeli skarga kasacyjna nie obejmuje całości roszczeń, to

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od wartości przedmiotu sporu (art. 22,

art. 3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c.). W ocenianej sprawie, Sąd Okręgowy w P.,

po rozpoznaniu apelacji powoda, obejmującej jedynie pkt 3 i 4 wyroku Sądu

pierwszej instancji (oddalający powództwo co do odszkodowania i ekwiwalentu za

niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz orzekający o kosztach procesu), zmienił

wyrok w tej części, zasądzając na rzecz powoda kwotę 7278 zł i orzekł o kosztach

procesu. Tak więc przedmiotem skargi kasacyjnej mogło być – wbrew stanowisku

zażalenia - tylko to rozstrzygnięcie.

Gdy więc zarzuty zażalenia okazały się oczywiście nieuzasadnione, należało

orzec jak w postanowieniu, zgodnie z art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.