Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 38/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on social security compensation, ruling employer breach did not cause statutory damage.

Numero d'incarto II PZ 38/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to reject her social security compensation claim. The plaintiff argued that the employer's failure to issue a work certificate in time constituted a special circumstance warranting reduced or waived litigation costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure. The court held that the employer's breach did not result in the specific statutory damage required to trigger the exception, leaving the plaintiff solely responsible for her own litigation expenses.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 99 k.p. prac.; The court retains sovereign jurisdiction to determine if a special circumstance exists for cost reduction, which requires the employer's wrongful act to have caused the specific statutory damage defined in the social security code, not merely a procedural breach.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security compensation work certificate issuance litigation costs reduction special circumstance exception statutory damage requirement Code of Civil Procedure employer liability breach

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
nim na naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie.
Art. 99 k.p.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 99 k.p. pracownik
art. 102 k.p.c
nim na naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 99 k.p
Wskazać należy, że zgodnie z art. 99 k.p.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 38/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. Ś.

przeciwko P. K.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 listopada 2010 r.,

zażalenia powódki na wyrok Sądu Okręgowego

z dnia 21 maja 2010 r.,

1. oddala zażalenie,

2. zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł

(sto

dwadzieścia)

tytułem

zwrotu

kosztów

zastępstwa

procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 maja 2010 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w sprawie o odszkodowanie z powództwa M. Ś. zmienił zaskarżony

wyrok i powództwo oddalił. Jednocześnie w wyroku tym Sąd postanowieniem

zasądził od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu za postępowanie

przed Sądem pierwszej instancji w wysokości 450 zł oraz przed Sądem drugiej

instancji w wysokości 250 zł.

Powyższe postanowienie powódka zaskarżyła zażaleniem powołując się w

nim na naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie. Uzasadniając

zażalenie wskazała, że Sąd Okręgowy ostatecznie oddalił powództwo z powodu

niedostatecznego wykazania przez powódkę wysokości poniesionej szkody,

stwierdził jednak za udowodniony fakt, że świadectwo pracy nie zostało powódce

wydane w przepisanym terminie, a zatem uznał, iż pozwany pracodawca naruszył

swoje podstawowe obowiązki wynikające z kodeksu pracy. Mając powyższe na

uwadze - w ocenie powódki - zaistniał uzasadniony wypadek, o którym stanowi art.

102 k.p.c. stwarzający prawną możliwość zasądzenia od strony przegrywającej

proces tylko części kosztów albo nie obciążania jej nimi w żadnej części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 102 k.p.c. Przepis ten stanowi, że w

wypadkach

szczególnie

uzasadnionych

sąd

może

zasądzić

od

strony

przegrywającej tylko część kosztów, albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Powódka powołuje się na zasady współżycia społecznego, wskazując, że w

zaistniałym stanie faktycznym bez wątpienia zachodzi szczególnie uzasadniony

przypadek, o którym mowa w art. 102 k.p.c., bowiem powódka w trakcie procesu

pozbawiona była źródeł stałego utrzymania, a proces o odszkodowanie został

wszczęty przez nią wyłącznie z powodu niewłaściwego i bezprawnego działania

pozwanego, w postaci niewydania świadectwa pracy.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że sposób skorzystania z art. 102

k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu i do jego oceny należy

przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia

odstąpienie, a jeśli tak, to w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążania

kosztami procesu strony przegrywającej spór (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

19 maja 2006 r., III CK 221/05, LEX nr 439151). Ponadto skarżąca powołuje się na

okoliczności, które same przez się nie stanowią o istnieniu wyjątkowego przypadku

uzasadniającego odstąpienie od obciążenia jej kosztami postępowania należnego

stronie wygrywającej proces. Wskazać należy, że zgodnie z art. 99 k.p. pracownik

nabywa prawo do odszkodowania, gdy poniósł szkodę będącą normalnym

następstwem niewydania świadectwa pracy, wydania go po terminie lub wydania

niewłaściwego świadectwa. W niniejszej sprawie powódka nie udowodniła takiej

szkody, a zatem powoływanie się na niewłaściwe i bezprawne działania pozwanego

w sytuacji, gdy zachowanie to nie spowodowało szkody w powyższym rozumieniu,

nie znajduje uzasadnienia.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.