Supreme Court dismisses appeal for lodging a cassation complaint personally by a party lacking legal capacity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint lodged personally by the party. The appellant argued that the lower court failed to properly inform them about the requirement for legal representation under Article 871 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that parties without legal capacity cannot personally file cassation complaints, rendering the appeal inadmissible without prior notice to correct the defect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.: A cassation complaint lodged personally by a party lacking legal capacity is inadmissible and must be rejected without prior notice to remedy the defect.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PZ 27/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło (przewodniczący)SSN Romualda SpytSSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J.G. przeciwko M.R. o ryczałt za noclegi,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2017 r.,zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV Pa (…), 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną M.R. , wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 7 lipca 2017 r. w sprawie z powództwa J.G. przeciwko M.R. o ryczałt za noclegi.Podstawą powyższego rozstrzygnięcia były następujące ustalenia. Pozwany złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 lipca 2017 r., wypowiadając jednocześnie pełnomocnictwo adwokat M.P.. Z tego względu w dniu 28 lipca 2017 r. doręczono stronie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej i wymogach z tym związanych (art. 871 k.p.c.).
M.R. w dniu 10 sierpnia 2017 r. nadał w placówce pocztowej pismo procesowe zatytułowane apelacja od wyroku z dnia 7 lipca 2017 r.W ocenie Sądu Okręgowego, od wyroku Sądu Okręgowego nie przysługuje apelacja, gdyż ten Sąd orzekał jako sąd odwoławczy. Dlatego pismo procesowe, w myśl art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. zostało potraktowane jak skarga kasacyjna. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 k.p.c.), co oznacza, że strona osobiście nie jest legitymowana do złożenia tego środka zaskarżenia.
Z tych względów podlega ona odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżył pełnomocnik pozwanego w całości, zarzucając mu naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. W ocenie skarżącego, Sąd błędnie ustalił, że doręczając odpis wyroku z uzasadnieniem wnioskodawca został pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, Sąd winien wezwać pozwanego do złożenia oświadczenia, czy jego pismo należy potraktować jako skargę kasacyjną oraz wskazać rygor, jaki skutkować będzie w razie zaniechania jego złożenia.
W każdym razie powinien pouczyć także wnioskodawcę o art. 871 k.p.c., czego w istocie nie uczynił, umożliwiając tym samym pozwanemu spełnienie warunków formalnych do wniesienia skargi kasacyjnej. W istocie rzeczy pozwany został pozbawiony prawa do rozpoznania sprawy przed Sądem Najwyższym.Mając na uwadze powyższe, skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że odrzucona przez Sąd drugiej instancji skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez ubezpieczonego, który nie jest jedną z osób wyszczególnionych w art. 871 § 2 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wynikający z tego przepisu wymóg reprezentowania strony przez adwokata lub radcę prawnego dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, które podejmowane są przed sądami powszechnymi.
W świetle art. 871 k.p.c. sporządzenie środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę nieposiadającą zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia go na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnego, bez wezwania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, LEX nr 584755; z dnia 5 października 2010 r., IV CZ 67/12, LEX nr 1232817; z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, LEX nr 964456; z dnia 31 stycznia 2014 r., II CZ 84/12, LEX nr 1231501; z dnia 30 września 2014 r., I UZ 14/14, LEX nr 1565757; z dnia 6 lutego 2015 r., II CZ 99/14, LEX nr 1652384).Oceny tej nie zmienia, suponowany w zażaleniu obowiązek Sądu Okręgowego do nałożenia na stronę powinności wydobywczej, to jest z jakim rodzajem wniesionego środka mamy do czynienia w sprawie oraz zakresu pouczeń, jaki winien był być mu udzielony.Przede wszystkim problem dotyczy pozwanego o statusie pracodawcy.
Taki podmiot, obracający się w stosunkach gospodarczych, winien legitymować się minimalnym standardem troski i rzetelności w prowadzeniu swych spraw, co sprowadza się do elementarnej wiedzy w zakresie hierarchiczności środków zaskarżenia. Ten argument zyskuje na znaczeniu, skoro pozwany już uczestniczył w tego rodzaju postępowaniach sądowych, zakończonych orzeczeniem Sądu Najwyższego (zob. postanowienie z dnia 23 marca 2017 r., II PK 164/16). W powołanym postępowaniu pozwanego reprezentował profesjonalny pełnomocnik, co w sposób jednoznaczny wyjaśnia jego udział na tym etapie postępowania.Z drugiej strony, Sąd Okręgowy ustalił, odrzucając skargę, że M.R. został pouczony o treści art. 871 k.p.c. Z akt sprawy można odkodować (k-38-40) o wydaniu stosownego zarządzenia w tej sprawie, sporządzeniu pisma i jego doręczeniu stronie.
Z tego względu mamy w sprawie domniemanie prawidłowości postępowania Sądu Okręgowego w T.. W takim układzie zależności, jeśli strona, będąc prawidłowo pouczona o treści art. 871 k.p.c., nie korzysta ze sposobu reprezentacji w nim określonej, to tego typu zaniechanie nie powoduje powstania po stronie sądu dodatkowych obowiązków informacyjnych, zwłaszcza w kontekście art. 5 k.p.c. Ten przepis statuuje uprawnienie sądu do udzielenia pouczeń procesowych w razie dostrzeżenia nieporadności strony. O takim obowiązku nie można mówić w sytuacji, w której został w terminie złożony wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, bowiem świadczy to o prawidłowym rozumieniu powinności podmiotu niezadowolonego z kierunku rozstrzygnięcia.
Przepisy prawa procesowego są łatwo dostępne, a wykorzystywany w codziennym życiu dostęp do stron internetowych ułatwia dane zadanie, zwłaszcza gdy dotyczy osoby o statusie przedsiębiorcy prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą. W każdym razie wątpliwości na tym tle rozwiązuje wizyta w sądzie albo telefoniczny kontakt z biurem obsługi klienta danej jednostki. Z tych przyczyn budowanie w zażaleniu argumentacji o obowiązkach i powinnościach sądów powszechnych nie jest adekwatne do ustalonych w sprawie okoliczności.Z tych względów zażalenie nie jest trafne, co obliguje do orzeczenia w myśl art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 98 § 1 k.p.c.as