Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 16/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal for lack of legal representation ground as it occurred after final judgment.

Numero d'incarto II PZ 16/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to retry a final labor dispute judgment based on inadequate legal representation. The appellant argued that the court-appointed lawyer failed to file a cassation appeal, violating their right to defense, but the court noted this occurred after the judgment became final. Consequently, the court ruled that this post-judgment inaction could not serve as a statutory ground for retrial under the Civil Procedure Code. The appeal was rejected because the alleged defect did not exist at the time of the final decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on lack of proper representation is inadmissible if the alleged failure occurred after the judgment became final and thus cannot affect the finality of the decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial appeal lack of representation final judgment court appointed lawyer civil procedure code legal representation post-judgment action

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
z odwołaniem do art. 401 pkt 2 k.p.c. tj.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Skarga nie została także wniesiona w ustawowym terminie – trzech miesięcy od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy (art. 407 § 1 k.p.c.).
Art. 408 k.p.c.
Skoro w sprawie nie zachodzi brak należytej reprezentacji lub pozbawienie możliwości działania, to skarga jest niedopuszczalna także ze względu na treść art. 408 k.p.c. (pięcioletni termin od uprawomocnienia się wyroku).Zażalenie na to postanowienie wywiódł pełnomocnik skarżącego.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Skargę wniesioną po upływie terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie sąd odrzuca (art. 410 § 1 k.p.c.).
Art. 365 k.p.c.
Mając na uwadze skutki, jakie ustawodawca wiąże z prawomocnym orzeczeniem – stan związania nie tylko stron ale także innych użytkowników obrotu prawnego (art. 365 k.p.c.) oraz powagę rzeczy osądzonej (art.
Art. 366 k.p.c.
365 k.p.c.) oraz powagę rzeczy osądzonej (art. 366 k.p.c.) – ponowne prowadzenie postępowania w sprawie pozostaje dopuszczalne jedynie w nielicznych przypadkach.
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
O kosztach orzeczono na podstawie § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
art. 401 pkt 2 k.p.c
z odwołaniem do art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Skargę wniesioną po upływie terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie sąd odrzuca (art. 410 § 1 k.p.c.).
art. 407 § 1 k.p.c
Skarga nie została także wniesiona w ustawowym terminie – trzech miesięcy od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy (art. 407 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2016 r., II CZ 77/16
postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2016 r., II CZ 77/16).
postanowienia SN z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06
postanowienia SN z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06 czy z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 33/08).
postanowienia SN z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 33/08

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 16/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Rączka (sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z powództwa W. G.‎przeciwko Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w E.‎o ustalenie i odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 października 2016 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt III APa …/15, I. oddala zażalenie, II. przyznaje adw. M. M. od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w [...]) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o podatek od towarów i usług, a poza tym wniosek oddala.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r., III APa …/15 Sąd Apelacyjny w [...] odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa W.G. przeciwko Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej, zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 listopada 2006 r., III APa …/06. Skarga została wniesiona 28 listopada 2015 r. z odwołaniem do art. 401 pkt 2 k.p.c. tj. ze względu na brak należytej reprezentacji w postępowaniu. W jej uzasadnieniu skarżący podniósł, że wyrok jest wadliwy z uwagi na stan faktyczny sprawy.

Skarżący wskazał także, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie znalazł powodów do wniesienia skargi kasacyjnej. Jego postępowanie stanowiło naruszenie prawa – art. 6 § 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny przypomniał, że w pierwszej kolejności skarga podlega badaniu pod kątem warunków formalnych, tj. weryfikacji, czy została wniesiona w terminie (art. 407 i 408 k.p.c.), czy jest dopuszczalna oraz czy oparto ją na ustawowej przesłance. Skargę wniesioną po upływie terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie sąd odrzuca (art. 410 § 1 k.p.c.).

W ocenie Sądu Apelacyjnego w sprawie nie występuje powołana przez skarżącego przesłanka nienależytej reprezentacji. Wadliwa reprezentacja przez ustanowionego pełnomocnika nie stanowi takiej okoliczności. Jeśli idzie o osobę fizyczną, w grę wchodzą bowiem przypadki wadliwej reprezentacji przez przedstawiciela (lub jej brak) bądź przypadki działania przedstawiciela nielegitymującego się należytym umocowaniem. W sprawie nie wykazano także pozbawienia strony możliwości działania (o czym także mowa w art. 401 pkt 2 k.p.c.). Skarga nie została także wniesiona w ustawowym terminie – trzech miesięcy od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy (art. 407 § 1 k.p.c.).

Skarżący był obecny na ogłoszeniu wyroku w sprawie III APa …/06, a zatem wniesienie skargi w dniu 28 listopada 2015 r. stanowiło wielokrotne przekroczenie tego terminu. Skoro w sprawie nie zachodzi brak należytej reprezentacji lub pozbawienie możliwości działania, to skarga jest niedopuszczalna także ze względu na treść art. 408 k.p.c. (pięcioletni termin od uprawomocnienia się wyroku).Zażalenie na to postanowienie wywiódł pełnomocnik skarżącego. Zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 410 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 408 k.p.c., art. 407 § 1 k.p.c. i art. 401 pkt 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi w warunkach błędnego przyjęcia, że skarżący w toku postępowania w przedmiocie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 listopada 2006 r. był należycie reprezentowany.

Sąd nie podjął także, zdaniem pełnomocnika skarżącego, żadnych ustaleń co do okoliczności uprawdopodobniających zachowanie terminu do złożenia skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu.Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. wniesioną przez wnioskodawcę skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 listopada 2006 r. Skarga taka stanowi specyficzny środek zaskarżenia, zmierzający do ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem. Mając na uwadze skutki, jakie ustawodawca wiąże z prawomocnym orzeczeniem – stan związania nie tylko stron ale także innych użytkowników obrotu prawnego (art. 365 k.p.c.) oraz powagę rzeczy osądzonej (art. 366 k.p.c.) – ponowne prowadzenie postępowania w sprawie pozostaje dopuszczalne jedynie w nielicznych przypadkach.

Sąd Najwyższy nakazuje zatem ścisłe wykładanie przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania (por. postanowienie SN z dnia 9 sierpnia 2016 r., II CZ 77/16). Wśród przesłanek tych w art. 401 pkt 2 k.p.c. ujęty został brak zdolności sądowej lub procesowej strony albo jej należytej reprezentacji. Na tę właśnie okoliczność powołuje się skarżący.Trzeba jednak podkreślić, że na dowód jej wystąpienia wskazuje zachowania przydzielonego mu pełnomocnika z urzędu w przedmiocie wywiedzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 listopada 2006 r.

Okoliczności te – bez wątpienia – miały miejsce po uprawomocnieniu się tego orzeczenia. Nie sposób zatem – z powołaniem się na nie – domagać wznowienia postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Dlatego w sprawie znajduje zastosowanie art. 410 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeśli nie jest oparta na ustawowej przesłance. W swoim dotychczasowym orzecznictwie Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że sformułowanie podstawy wznowienia postępowania w sposób odpowiadający przepisom art. 401- 404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienie wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (por. np. postanowienia SN z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06 czy z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 33/08).

Wniosek taki wynika w niniejszej sprawie – jak wskazano – właśnie z samej skargi. W związku z powyższym nie ma potrzeby czynić dalej idących rozważań dotyczących terminu na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, skoro fakt, na który powołuje się skarżący, nie stanowi okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania apelacyjnego albowiem go nie dotyczy.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. kc