Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 15/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory legal representation rules for cassation appeals.

Numero d'incarto II PZ 15/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation appeal. The appellant argued that the lower court incorrectly treated the lack of a professional lawyer's signature as an irreparable defect rather than a formal one. The court ruled that personal filing by a party without qualifying representation renders the appeal inadmissible, not merely defective.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal filed personally by a party lacking professional legal representation is inadmissible and must be rejected without a call to remedy the defect.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal representation inadmissible appeal professional lawyer mandatory representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c.Sąd wskazał, że skutki niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego reguluje ogólnie art.
Art. 130 § 5 k.p.c.
B., zarzucając błędną wykładnię przepisu art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 2 k.p.c.
w związku z art. 398 i art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
w związku z art. 398 i art.
art. 871 § 1 k.p.c
z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c.Sąd wskazał, że skutki niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego reguluje ogólnie art.
art. 130 § 5 k.p.c
B., zarzucając błędną wykładnię przepisu art. 130 § 5 k.p.c.
art. 370 k.p.c
Oczywiście pojęcie „brak nieusuwalny” wynikający z pojęcia niedookreślonego jakim posłużył się ustawodawca w art. 370 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, LEX nr 1164756; z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11 LEX nr 964456; z dnia 5 października 2010 r., IV CZ 67/12, LEX nr 1232817), na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)‎SSN Romualda Spyt (sprawozdawca)‎SSA Piotr Prusinowski w sprawie z powództwa T. B.‎przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w […]‎o odprawę, wynagrodzenie, zadośćuczynienie i wydanie świadectwa pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 listopada 2014 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 19 marca 2014 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r., po rozpoznaniu sprawy z powództwa T. B. przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w L. o odprawę, wynagrodzenie, zadośćuczynienie i wydanie świadectwa pracy od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 grudnia 2013 r., odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c.Sąd wskazał, że skutki niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., nakazujący dokonanie zwrotu pisma dotkniętego brakiem bez wzywania do jego usunięcia, a w odniesieniu do środków zaskarżenia objętych przymusem obowiązują unormowania szczególne przewidujące ich odrzucenie.

Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność jej odrzucenia jako niedopuszczalnej i to bez wzywania do uzupełnienia tego braku.Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł powód T. B., zarzucając błędną wykładnię przepisu art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 398 i art. 370 k.p.c., przez przyjęcie, że wniesienie przez stronę postępowania niebędącą adwokatem lub radcą prawnym skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu, a nie wezwaniu do usunięcia braków formalnych przez jej podpisanie przez pełnomocnika profesjonalnego.W uzasadnieniu wskazano, że „Sąd pierwszej instancji błędnie dokonał wykładni wskazanych przepisów przyjmując, że brak formalny w postaci niepodpisania skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w art. 871 § 1 tudzież § 2 k.p.c. stanowi brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej.

Oczywiście pojęcie „brak nieusuwalny” wynikający z pojęcia niedookreślonego jakim posłużył się ustawodawca w art. 370 k.p.c. powoduje, iż Sąd drugiej instancji odrzucając skargę kasacyjną odrzucił skargę, gdzie w ocenie skarżącego winien zwrócić skargę bez wzywana do usunięcia braków zgodnie z treścią art. 130 § 5 k.p.c. W ocenie strony skarżącej winna ona mieć prawo uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika i tym samym poświadczenie jej odpowiedniego poziomu oraz zachowania rygoryzmu przewidzianego przez prawo dla tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o ile spełniałaby on takowe wymogi w ocenie ustanowionego pełnomocnika.

Ocena, iż wniesiona przez powoda skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym mieszczącym się w pojęciu zawartym w treści art. 370 k.p.c. w ocenie powoda jest błędne.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Odrzucona przez Sąd drugiej instancji skarga kasacyjna, została sporządzona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Stosownie do powołanego przepisu, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów i radców prawnych, co oznacza, iż skarga kasacyjna czy też zażalenie powinny być sporządzone i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika, chyba że strona jest osobą mającą kwalifikacje wskazane w § 2 tegoż artykułu. Jeżeli zatem została ona wniesiona przez samą stronę, nie zaś przez jedną z osób wyszczególnionych w przywołanym przepisie, to sytuacji tej nie traktuje się w kategoriach braków formalnych (podlegających uzupełnieniu przez jej podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika), lecz w aspekcie dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Konsekwencją braku zdolności postulacyjnej strony jest niedopuszczalność skargi kasacyjnej skierowanej przez nią osobiście do Sądu Najwyższego, prowadząca do odrzucenia tego środka odwoławczego bez wzywania o jego uzupełnienie (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, LEX nr 1164756; z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11 LEX nr 964456; z dnia 5 października 2010 r., IV CZ 67/12, LEX nr 1232817), na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. - gdy postanowienie w tym przedmiocie wydaje sąd drugiej instancji.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.