Supreme Court dismisses request to recuse judge citing lack of specific grounds and constitutional independence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense counsel's motion to recuse Judge Ewa Stryczyńska from the case. The applicant argued the judge's appointment raised impartiality concerns, but the court found no specific facts supporting such doubts. The decision emphasized that judicial independence is guaranteed by the Constitution and that recusal requires individualized, concrete reasons rather than abstract arguments about the judge's appointment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 48 § 1 k.p.c.; Art. 49 § 1 k.p.c.; Art. 178 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 29 § 3 u.s.n.: A request to recuse a judge must be based on specific, individualized circumstances affecting impartiality; general doubts regarding a judge's appointment or constitutional independence do not constitute valid grounds for recusal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II PSKP 5/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Sobutka w sprawie z powództwa B.K.przeciwko M. Spółce Akcyjnej w W.o nagrodę jublileuszową,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 stycznia 2026 r.,wniosku pełnomocnika strony pozwanej o wyłączenie SSN Ewy Stryczyńskiej od rozpoznania sprawy oddala wniosek. DS
UZASADNIENIE
Pełnomocnik strony pozwanej – M., w piśmie z 17 grudnia 2025 r. wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Ewy Stryczyńskiej od orzekania w sprawie, z powołaniem się na art. 48 § 1 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c., podnosząc wątpliwości, co do prawidłowej obsady sądu – w związku z powołaniem na sędziego Sądu Najwyższego, w wyniku postępowania przed Krajową Rada Sądownictwa, w składzie ukształtowanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3 ze zm.).SSN Ewa Stryczyńska złożyła 22 stycznia 2026 r. do akt sprawy oświadczenie, w którym podniosła, że żadna ze wskazanych we wniosku o jej wyłączenie przesłanek jej nie dotyczy – jako sprawozdawcy – w niniejszej sprawie.
Sędzia podniosła też, że nie pozostaje z żadną ze stron występujących w sprawie w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy mógłby oddziaływać w jakimkolwiek stopniu na jej prawa i obowiązki. Ponadto, nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość, co do jej niezawisłości i bezstronności jako sędziego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pozbawiony jest jakichkolwiek podstaw – nie zawiera żadnych argumentów, które stanowiłyby podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy – zgodnie z przywołanymi we wniosku przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Pełnomocnik strony pozwanej, powołując się na przyczyny związane z powołaniem sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego, pomija podstawowe okoliczności, mające wpływ na rozstrzygnięcie tego wniosku. Sędzia w sprawowaniu urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji RP oraz ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP).
Przywoływane w uzasadnieniu wniosku wybiórczo orzecznictwo sądowe, w tym Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie jest źródłem prawa (art. 87 Konstytucji RP), dlatego nie zastępuje i nie uzupełnia przepisów procedury cywilnej, dotyczącej wyłączenia sędziego (art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c.). W uzasadnieniu wniosku nie wskazano żadnych podstaw, które uzasadniałyby zastosowanie przywoływanych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Pełnomocnik wnioskodawcy zapomniał także, że ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 1 Konstytucji RP).
Żadna uchwała Sądu Najwyższego nie mogła wyłączyć od orzekania określonej grupy sędziów, a tym bardziej indywidualnego sędziego – powołując się wyłącznie na abstrakcyjne argumenty, które w rzeczywistości oderwane są od rzetelnego dyskursu prawnego. Przyczyny wyłączenia sędziego są bowiem zawsze indywidualne i konkretne, a nie generalne. Chodzi wszak o wyłączenie sędziego od rozpoznawania danej, konkretnej sprawy.Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania nie stanowi też przepis art. 45 ust 1 Konstytucji RP, a także powołane we wniosku przepisy prawa międzynarodowego i orzeczenia trybunałów europejskich.
Kwestie sporne, jakie wystąpiły w tym zakresie, rozstrzygnęły ostatecznie orzeczenia polskiego Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroki: z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20), z 2 czerwca 2020 r. (P 13/19), z 7 października 2021 r. (K 3/21), z 24 listopada 2021 r. (K 6/21), z 23 stycznia 2022 r. (P 10/19) i z 10 marca 2022 r. (K 7/21).Nadto, ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprost stanowi, że niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy, zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań, z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 29 § 3 u.s.n.).
Przedmiotowy wniosek ma zatem na celu obejście przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, co stanowi dodatkowy argument, przemawiający za jego bezpodstawnością.Z tych względów wniosek, jako bezzasadny, nie mógł zostać uwzględniony. DS.[SOP]