Supreme Court dismissed appeal for lack of universal legal issue, ruling it was merely application of law in specific case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling that the raised legal issue lacked the universality required for Supreme Court review. The appellant argued that a claim for damages regarding a modified employment contract could be separated from a timely appeal against a final dismissal, but the Court found this argument merely applied existing labor law principles to the specific facts. Consequently, the Court determined the issue was not an unresolved universal legal problem but a matter of applying established rules to an individual dispute already settled by lower courts.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A legal issue is admissible for Supreme Court review only if it is universal, unresolved, and properly analyzed, rather than merely reflecting the specific application of law to an individual case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PSK 59/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa Z. K.przeciwko Instytutowi (…) w W.o odszkodowanie w związku z wypowiedzeniem zmieniającym,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 marca 2021 r.,skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 3 października 2019 r., sygn. akt XXI Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, II. zasądza od powódki Z. K. na rzecz pozwanego Instytutu (…) w W. 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 3 października 2019 r. oddalił apelację skarżącej powódki Z. K. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z 28 lutego 2019 r. oddalającego jej powództwo o odszkodowanie w związku z wypowiedzeniem zmieniającym. Sąd Rejonowy przyjął, że powódka wniosła tylko odwołanie od wypowiedzenia definitywnego umowy o pracę z 18 grudnia 2017 r., które później cofnęła i postępowanie umorzono. Dochodziła natomiast odszkodowania za wypowiedzenie zmieniające z tej samej daty, które w istocie było powierzeniem innej pracy na podstawie art. 42 § 4 k.p. Jednak nawet w przypadku wypowiedzenia zmieniającego odwołanie było spóźnione ze względu na termin z art. 264 k.p. Sąd Okręgowy przyjął, że nie było czasowego powierzenia innej pracy, tylko wypowiedzenie zmieniające – art. 42 § 1 k.p. Apelację jednak oddalił ze względu na przekroczenie terminu do odwołania z art. 264 k.p. Sąd nie uznał, aby pozew po wypowiedzeniu definitywnym obejmował również odwołanie od wypowiedzenia zmieniającego.Powódka we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała na istotne zagadnienie prawne:„Czy w przypadku wniesienia przez pracownika w terminie odwołania od wypowiedzenia rozwiązującego umowę o pracę, dokonanego z jednoczesną i natychmiastową zmianą wynagrodzenia i stanowiska służbowego, możliwa jest w toku postępowania, skuteczna (bez naruszenia terminu do wniesienia odwołania) modyfikacja powództwa, polegająca na ograniczeniu roszczeń wyłącznie do odszkodowania z tytułu wadliwie dokonanej zmiany warunków pracy i płacy?”.Pozwany pracodawca Instytut (…) w W. wniósł o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadniej podstawy przedsądu.Odwołuje się do istotnego zagadnienia prawnego, jednak przedstawione zagadnienie nie ma takiej rangi. Istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) to problem prawny o znaczeniu uniwersalnym, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, rzeczywiście istniejący, należycie opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa, a nawet doktryny, wymagający rozpoznania przez Sąd Najwyższy.Treść zagadnienia (pytanie wniosku) nie odwołuje się bezpośrednio do określonego przepisu prawa, który by otwierał i uzasadniał problem jurydyczny o istotnym znaczeniu.
Rzecz w tym, że uzasadnienie zagadnienia (pytania) wypełnia argumentacja odwołująca się do sytuacji skarżącej w sprawie objętej skargą. Uprawnione jest zatem stwierdzenie, że zagadnienie jest silnie uwarunkowane sytuacją w indywidualnej sprawie powódki. Znaczenie ma więc ocena zastosowania prawa w konkretnej sprawie, co nie składa się na istotne zagadnienie prawne, które ma na uwadze art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz może odpowiadać szczególnej podstawie przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., która jako jedyna podstawa przedsądu jest ściśle związana z indywidualnym interesem strony w przyjęciu jej skargi do rozpoznania.
Skarżąca nie odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Przedmiotem zainteresowania istotnego zagadnienia prawnego nie jest ocena zastosowania prawa w konkretnej sprawie. Na tym jednak w istocie koncentruje się skarżąca w uzasadnieniu wniosku.Negatywnej oceny zgłoszonej podstawy przedsądu nie zmienia wskazanie w uzasadnieniu wniosku na przepisy art. 264 § 1 i art. 45 § k.p., gdyż nie są to nowe regulacje prawa pracy. Mają już swoją wykładnię i niemałe orzecznictwie, co nie wynika z ich prawnego skomplikowania, lecz przede wszystkich z różnych sytuacji faktycznych mających w tych sprawach zastosowanie.Oświadczenia pracodawcy dotyczące wypowiedzenia definitywnego i wypowiedzenia zmieniającego są odrębne.
Konsekwentnie każde wymaga zaskarżenia. Tak wynika z prawa materialnego (art. 30 § 1 pkt 2 i 3 k.p., art. 42 § 1 k.p., art. 264 k.p.). Sytuacja może się komplikować, gdy występują wątpliwości w kwestii znaczenia czynności pracodawcy a z drugiej strony co do treści i zakresu odwołania pracownika do sądu pracy od tych czynności. Jednak wówczas nadal chodzi o stosowanie prawa w konkretnej sprawie. W tej sprawie spór został rozstrzygnięty prawomocnym wyrokiem.Pierwsza podstawa przedsądu (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) nie może być redukowana do udzielania odpowiedzi w zakresie każdej wątpliwości, w tym przypadku co do niedochowania terminu z art. 264 § 1 k.p., gdyż wówczas funkcja tej podstawy przedsądu będzie bezprzedmiotowa i postępowanie kasacyjne stanie się powszechną (kolejną) instancją.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. oraz § 9 ust 1 pkt 1 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.