Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 96/08 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed; plaintiff failed to prove obvious violation of procedural law regarding missed appeal deadline.

Numero d'incarto II PK 96/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a teacher against a labor court decision. The plaintiff argued she missed the appeal deadline due to severe mental health issues and being misled about the dismissal reason, claiming this constituted an obvious violation of procedural law. The court held that the assessment of whether the missed deadline was intentional or unintentional is a factual matter primarily for the lower court, and the plaintiff did not demonstrate an obvious legal error in the first instance judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 265 § 1 k.p.: The assessment of whether a party intentionally missed a procedural deadline is a factual matter; a cassation appeal is only obviously justified if the lower court's finding of intentional delay is clearly erroneous without requiring deep legal analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal missed procedural deadline intentional delay assessment obvious violation standard labor law procedure mental health defense factual findings cassation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 k.p.c.
iż skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 w zw.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. należy wykazać
Art. 265 k.p.
Zgodnie z przepisem art. 265 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej
Art. 264 § 2 k.p.
winy - w terminie czynności, o których mowa, między innymi, w art. 264 § 2 k.p.,
art. 265 § 1 k.p
z naruszeniem tego przepisu, 2) przepisów postępowania, tj. art. 265 § 1 k.p. przez
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 265 k.p
Zgodnie z przepisem art. 265 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej
art. 264 § 2 k.p
winy - w terminie czynności, o których mowa, między innymi, w art. 264 § 2 k.p.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05
uchwała połączonych izb Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02
postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07
postanowienie SN z dnia 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1994 r., I PRN 21/94
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.
I CSK 100/07
Supreme Court dismisses appeal for lack of admissibility due to missing legal argumentation requirements.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 96/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa J. S.

przeciwko Zespołowi Szkól Nr [...] w W.

o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 30 września 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w W.

dnia 6 grudnia 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie:

Powódka J. S. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu

Pracy z dnia 6 grudnia 2007 r. oddalającego apelację powódki od wyroku Sądu

Rejonowego we W. Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2007 r.

oddalającego powództwo J. S. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za

bezskuteczne i przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach oraz zasądzenia

od pozwanego zespołu szkół nr [...] we W. wynagrodzenia za okres pozostawania

bez pracy, zarzuciła wyrokowi Sądu drugiej instancji naruszenie: 1) prawa

materialnego, tj. art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela poprzez niezastosowanie tego

przepisu i wypowiedzenie powódce umowy o pracę z naruszeniem tego przepisu i

art. 39k.p. poprzez jego niezastosowanie i wypowiedzenie powódce umowy o pracę

z naruszeniem tego przepisu, 2) przepisów postępowania, tj. art. 265 § 1 k.p. przez

błędne przyjęcie, że powódka w sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia

odwołania od dokonania powyższego wypowiedzenia umowy o pracę.

Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, albowiem błędnie przyjęto, że powódka w

sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia odwołania od dokonanego

wypowiedzenia o pracę, podczas gdy powódka uchybiła temu terminowi bez swej

winy, z przyczyn nie leżących po jej stronie, a mianowicie z powodu bardzo złego

stanu jej zdrowia psychicznego, przewlekłej depresji uniemożliwiającej jej podjęcie

jakichkolwiek

działań

oraz

pozostawanie

przez

nią

w

usprawiedliwionym

przekonaniu, że nie przysługuje jej odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę,

spowodowane wprowadzeniem jej w błąd co do rzeczywistej przyczyny

wypowiedzenia umowy o pracę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że gdy przesłanką

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego,

iż skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4

k.p.c.), powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący,

w czym wyraża się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że

rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, niepubl.; uchwała połączonych

izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej oraz Izby Administracyjnej, Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 OSNC 2003/78/92).

Pojęcie "oczywistości" mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z

powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów

są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i

bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienie SN z 24kwietnia 2007 r., sygn.

akt I CSK 100/07, nie publ.). Innymi słowy, w celu spełnienia przesłanki

przewidzianej w art. 3984 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. należy wykazać

"oczywistość skargi kasacyjnej" przez odwołanie się do argumentacji, która prima

facie wskazuje, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z oczywistym

naruszeniem prawa (postanowienie SN z 30 czerwca 2007 r., sygn akt II CSK

184/07, nie publ.).

Zgodnie z przepisem art. 265 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej

winy - w terminie czynności, o których mowa, między innymi, w art. 264 § 2 k.p.,

sąd pracy na jego wniosek postanawia przywrócenie uchybionego terminu ( § 1),

przy czym wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu

siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a we wniosku tym

należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu ( § 2).

Z przytoczonego przepisu nie wynika, że okoliczności usprawiedliwiające

przekroczenie terminu i uzasadniające jego przywrócenie muszą być szczególne

albo wyjątkowe. Mają to być okoliczności uzasadniające ocenę, że przekroczenie

terminu nastąpiło bez winy pracownika, z przyczyn od niego niezależnych w tym

znaczeniu, że uchybienie terminu nie było skutkiem braku z jego strony należytej

staranności. Ocena co do braku zawinienia powinna być dokonywana z

uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od

strony należycie dbającej o swoje interesy, a także wszystkich okoliczności sprawy i

indywidualnych cech pracownika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 maja 1994 r.,

I PRN 21/94, OSNAPiUS z 1994 r. nr 5, poz. 85).

Oznacza to, że ocena, czy skarżąca w sposób zawiniony lub niezawiniony

uchybiła terminowi do wniesienia odwołania w trybie art. 265 § 1 k.p. należy do

sfery faktów, które tylko wyjątkowo mogą być kwestionowane w postępowaniu ze

skargi kasacyjnej. Prowadzi to do wniosku, że w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne

Sądu wskazujące na zawinione przez skarżącą uchybienie terminowi do wniesienia

odwołania

od

wypowiedzenia

umowy

o

pracę

nie

zostały

przez

nią

zakwestionowane w skardze kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia przepisów

postępowania innych niż art. 265 k.p., nie można przyjąć, że skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona.

Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

/km/