Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 92/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal ground, citing established labor law precedent.

Numero d'incarto II PK 92/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the employer against a lower court ruling awarding damages for wrongful dismissal. The plaintiff argued that the court should review the formal validity and reasonableness of the termination notice under specific labor code provisions. The court rejected this, stating that the appeal lacked a valid legal ground for review because the matter was already sufficiently clarified by existing case law and general clauses of the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 30 § 4 k.p.; Art. 45 § 1 k.p.; Art. 3989 § 2 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if it fails to demonstrate a specific legal ground for review, particularly when the legal issue is already settled by established case law and general legal clauses.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal labor law termination legal ground for review general clause reasonableness established case law wrongful dismissal damages procedural inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Przedmiot zainteresowania podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest uniwersalny i nie może być redukowany do zastosowania prawa w tej konkretnej sprawie.Uprawnione jest więc stwierdzenie, że wniosek jedynie hasłowo odwołuje się do podstawy przedsądu z art.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Wykracza to ponad potrzebę argumentacji, gdyż wystarczy stwierdzić, że wniosek o przyjęcie skargi nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie art.
Art. 30 § 4 k.p.
Na tym gruncie orzecznictwo Sądu Najwyższego wystarczająco jasno przedstawia wykładnię i znaczenie art. 30 § 4 k.p. Nie ma w tym zakresie rozbieżności w orzecznictwie.
Art. 45 § 1 k.p.
30 § 4 kodeksu pracy oraz jego zasadnością w rozumieniu art. 45 § 1 k.p.”Powódka wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Wykracza to ponad potrzebę argumentacji, gdyż wystarczy stwierdzić, że wniosek o przyjęcie skargi nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821 k.p.c. oraz § 12 ust.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Przedmiot zainteresowania podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 45 § 1 k.p
30 § 4 kodeksu pracy oraz jego zasadnością w rozumieniu art. 45 § 1 k.p.”Powódka wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 92/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa A. D. przeciwko E. Sp. z o.o. w W. ‎o odszkodowanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt XXI Pa 119/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 7 listopada 2014 r. zmienił oddalający powództwo wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza z 3 października 2013 r. i zasądził od pozwanego pracodawcy na rzecz powódki A. D. 24.312 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem i nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., „albowiem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ustaleniu kryteriów uznania złożonego przez pozwaną Spółkę oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia jako spełniające wymogi formalne określone w art. 30 § 4 kodeksu pracy oraz jego zasadnością w rozumieniu art. 45 § 1 k.p.”Powódka wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (wyżej in extenso) nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Zasadniczy mankament wynika z tego, że ocena „złożonego przez pozwaną Spółkę oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę…”, to ewentualny przedmiot podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Do tej podstawy skarżący nie odwołuje się i nie twierdzi, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Przedmiot zainteresowania podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest uniwersalny i nie może być redukowany do zastosowania prawa w tej konkretnej sprawie.Uprawnione jest więc stwierdzenie, że wniosek jedynie hasłowo odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprawy z odwołania od wypowiedzenia nie są rzadkie, co nie znaczy o ich szczególnym skomplikowaniu.

Również niemałe jest orzecznictwo, co wynika z tego, że różne są przypadki i sytuacje uzasadniające wypowiedzenie. Na tym gruncie orzecznictwo Sądu Najwyższego wystarczająco jasno przedstawia wykładnię i znaczenie art. 30 § 4 k.p. Nie ma w tym zakresie rozbieżności w orzecznictwie. Natomiast przepis art. 45 § 1 k.p. oparty jest na klauzuli generalnej zasadności wypowiedzenia. Klauzuli generalnej z racji jej funkcji w systemie prawa (podobnie jak klauzul generalnych z art. 8 k.p.) nie można wypełnić i zamknąć w pozytywnej albo negatywnej egzemplifikacji przypadków zasadnego albo niezasadnego wypowiedzenia.

Ujęcie wszystkich przypadków byłoby niemożliwe i wbrew funkcji takich regulacji. Wykracza to ponad potrzebę argumentacji, gdyż wystarczy stwierdzić, że wniosek o przyjęcie skargi nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. oraz § 12 ust. 1 pkt 1 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.