Cassation appeal dismissed for lack of request to admit and failure to provide reasoning.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against a labor court judgment. The plaintiff argued that lower courts misinterpreted wage-related statutes and failed to analyze a Constitutional Court ruling, while also claiming procedural violations regarding evidence. The court rejected the appeal because the cassation petition lacked a formal request for admission and any accompanying reasoning, which are mandatory requirements under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal must contain a request for admission and its reasoning; absence of these elements constitutes an irreparable defect leading to dismissal without summons to cure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 9/06
POSTANOWIENIE
Dnia 8 czerwca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Hajn
w sprawie z powództwa A. S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 czerwca 2006 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w P.
z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt III APa …/05,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzsadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. w sprawie A. S.
przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w C. o zapłatę wyrokiem z 23
czerwca 2005 r. oddalił apelację powoda.
W skardze kasacyjnej powód zaskarżył powyższe orzeczenie w całości,
zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i
niewłaściwe zastosowanie następujących przepisów: (-) art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 16
września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych ( Dz. U. z 1982 r. Nr 31, poz. 214
z późn. zm.) w brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o
kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze budżetowej (Dz. U. z 1989 r. Nr 4, poz.
24 ); (-) art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na
wynagrodzenia w sferze budżetowej (Dz. U. z 1989 r. Nr 4, poz. 24); (-) art. 5 ust. 1 i 3
ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w
państwowej sferze budżetowej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 34,
póz. 163 ). Zdaniem autora skargi kasacyjnej „naruszenie wskazanych przepisów prawa
materialnego, a raczej ich pominięcie przez Sąd, doprowadziło do wydania orzeczeń,
które stoją w jaskrawej sprzeczności z tak istotnymi przepisami prawa, a powinny
stanowić podstawę do uwzględnienia słusznych roszczeń powoda.”
Ponadto wnoszący skargę kasacyjną zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które
miały istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, a w szczególności art. 328 § 2 k.p.c.
poprzez niepodanie przez sąd w zaskarżonym wyroku, dlaczego nie uznał dowodów
wskazanych przez powoda w apelacji oraz tych, na których oparł zaskarżony.
W opinii autora kasacji Sąd nie dokonał szczegółowej analizy treści wyroku
Trybunału Konstytucyjnego z 26 października 1993 r. sygn. akt U 15/92, a w związku
z tym niesłusznie oddalił wniosek powoda o zainicjowanie postępowania przed
Trybunałem Konstytucyjnym.
Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w
całości oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Z. z 7 lutego 2005 r. i
przekazanie
sprawy
właściwemu
Sądowi
do
ponownego
rozpoznania,
z
uwzględnieniem należnych powodowi kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa
prawnego wg norm przepisanych ; ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz
poprzedzającego wyroku SO w Z. i uwzględnienie powództwa w całości z
zasądzeniem na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego
wg norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej
przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Rozpatrywana skarga nie zawiera ani
wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani uzasadnienia takiego wniosku. Zgodnie z art.
3986 § 2 k.p.c. brak tego rodzaju jest nieusuwalny i prowadzi do odrzucenia kasacji bez
wzywania skarżącego do jego usunięcia.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.