Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 89/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses teacher's appeal as no new legal issue exists regarding preschool dismissal grounds.

Numero d'incarto II PK 89/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the teacher's cassation appeal against her dismissal from a public preschool. The plaintiff argued that changing the teaching plan constituted a valid ground for termination and questioned the judge's delegation, but the court found these issues already settled by prior jurisprudence. Consequently, the appeal was rejected because no new legal question requiring Supreme Court interpretation existed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal when the legal issue is already settled by existing case law, as no new interpretation is needed.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal preschool teacher dismissal teaching plan change judicial delegation error established case law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 20 ust. 1 pkt 2 i 91c ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela
z dnia 27 sierpnia 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego, przejawiające się w błędnej wykładni oraz niewłaściwym zastosowaniu art. 20 ust. 1 pkt 2 i 91c ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U.
art. 30 § 4 i 41 k.p.
oraz art. 30 § 4 i 41 k.p.
art. 75 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych
77 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych z przeniesieniem sędziego na inne miejsce służbowe (bez jego zgody) w myśl art. 75 § 2 pkt 1 tej ustawy.
art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
75 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych”, to trzeba przypomnieć, że kwestia delegowania sędziego do orzekania w innym sądzie uregulowana jest w art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, (jednolity tekst:
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
36; z dnia 8 marca 2012 r., III PK 52/11, LEX nr 1212059).W konsekwencji nie można uznać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), skoro Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w przedstawianej kwestii i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach (por.
art. 3989 k.p.c
Skarżąca nie zdołała zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jej skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II PK 146/12
Supreme Court quashes labor court ruling on teacher dismissal due to insufficient factual findings regarding teaching plan changes.
I PKN 531/98
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 stycznia 1998 r., I PKN 531/98, OSNAPiUS 2000 nr 5, poz.
I PKN 420/98
Supreme Court dismisses teacher's claim that dismissal violated equal treatment and non-discrimination principles.
I PKN 110/97
Polish Supreme Court dismissed appeal, ruling dismissal from active duty requires specific organizational grounds and immediate legal protection.
I PKN 570/00
Teacher dismissal upheld; school's interest in full-time staffing prevails over individual teacher's job security.
I PK 225/12
Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of specific legal grounds and unproven discrimination claims.
III PK 52/11
Supreme Court quashes lower court ruling for failing to address all appeal arguments regarding union protection duration.
I PK 230/02
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNAPiUS - wkładka z 2003 r.
II UK 363/09
Supreme Court dismisses appeal on football contract social security contributions classification under Civil Code.
II UK 400/09
Supreme Court dismissed soccer player's appeal on social security contributions, ruling match bonuses are service fees under contract law.
I UK 328/11
Supreme Court dismissed social security disability pension appeal citing uniform Supreme Court interpretation of qualification level.
II PK 294/11
Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of legal issue requiring interpretation or obvious error.
BSA-4110-4/13
w sprawie, BSA-4110-4/13, OSNKW 2014 nr 4, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa G. R.‎przeciwko Miejskiemu Przedszkolu Publicznemu nr […] im. [...] w B. ‎o przywrócenie do pracy i odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 listopada 2014 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w J. ‎z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt VII Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w J. na rzecz adwokata T. B. kwotę 120 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powódka G. R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 27 sierpnia 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego, przejawiające się w błędnej wykładni oraz niewłaściwym zastosowaniu art. 20 ust. 1 pkt 2 i 91c ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 191) oraz art. 30 § 4 i 41 k.p. - polegające na podaniu nieprawdziwej i niezgodnej z rzeczywistością podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy oraz dokonania tej czynności w okresie urlopu powódki.Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując, że „uzasadnieniem tego wniosku jest istnienie zagadnienia prawnego oraz konieczność dokonania wykładni przepisów.

Wykładni powinna podlegać następująca kwestia: czy zmiana planu nauczania podlegająca przepisom Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie ramach planów nauczania w szkołach publicznych może być podstawą rozwiązania stosunku pracy w przypadku nauczycieli przedszkoli, do których stosuje się inne przepisy wykonawcze regulujące program wychowawczy i jakie kryteria niedotyczące nauczyciela przedszkola powinny być brane pod uwagę przy rozwiązywaniu z nim stosunku pracy”.Skarżąca wniosła ponadto o „zbadanie z urzędu kwestii nieważności postępowania pod kątem naruszenia art. 75 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych i uchwały SN z 28.01.2014 r.

BSA 4110-4/13. Orzekająca SSR A. W.B. została delegowana do Sądu Okręgowego przez podsekretarza stanu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.W tym kontekście należy wskazać, że podstawowym celem instytucji przedsądu jest rozważenie, czy w skardze kasacyjnej podniesiono okoliczności, których rozważenie przez Sąd Najwyższy będzie wkładem w rozwój prawa i zapewnienie jednolitości jego sądowej wykładni.

Tylko wtedy wykazany zostaje publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147; oraz z 9 listopada 2005 r., V CSK 70/05). Wymaganie dotyczące przedstawienia okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ma umożliwić stronie wnoszącej skargę kasacyjną przekonanie Sądu Najwyższego o istnieniu przesłanek, na których opiera się wstępne badanie skargi pod kątem przyjęcia jej (dopuszczenia jej) do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06).

Gdy idzie o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego jego rozstrzygnięcie nie może się sprowadzać do odpowiedzi na wątpliwości skarżącego, które można wyjaśnić za pomocą obowiązujących reguł wykładni bądź w drodze prostego zastosowania przepisów (postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 grudnia 2004 r., I UK 187/04, niepubl.; z 16 marca 2009 r., III UK 90/08, LEX nr 707909; z 25 stycznia 2012 r., II UK 232/11, LEX nr 1215437; z 14 marca 2012 r., I PK 185/11, LEX nr 1214540).Oczywiste jest, że rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramach planów nauczania w szkołach publicznych (Dz.U.

Nr 15, poz. 142) – obowiązujące w dniu wypowiedzenia powódce stosunku pracy - nie miało zastosowania do przedszkoli, co wynika wprost z jego § 1. Nie oznacza to wszakże, że w przypadku przedszkola nie może być mowy o zmianie planu nauczania w rozumieniu art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela tylko dlatego, że plan nauczania tego typu instytucji nie został ujęty w formalne ramy rozporządzenia wykonawczego, a jedynie w taki sposób opracowana została podstawa programowa.Trzeba jednakże podkreślić, że Sąd drugiej instancji nie zastosował w niniejszej sprawie wprost przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie ramach planów nauczania w szkołach publicznych, ale jedynie na ich podstawie dokonał wykładni pojęcia „plan nauczania” użytego w art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, dochodząc do trafnej konkluzji, że zmniejszenie przez organ prowadzący tygodniowej liczby godzin wychowania przedszkolnego stanowi „zmianę planu nauczania” w rozumieniu powołanego przepisu, uprawniającą dyrektora przedszkola do rozwiązania stosunku pracy z nauczycielem w trybie tego przepisu (zob. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2013 r., II PK 146/12, LEX nr 1308073).Natomiast problem:

„jakie kryteria niedotyczące nauczyciela przedszkola powinny być brane pod uwagę przy rozwiązywaniu z nim stosunku pracy”, był wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego na tle określonych stanów faktycznych. Przyjmowano w nich, że chodzi o kwalifikacje, staż pracy, stosunek do wykonywanych obowiązków, a także sytuację osobistą i materialną poszczególnych nauczycieli (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 stycznia 1998 r., I PKN 531/98, OSNAPiUS 2000 nr 5, poz. 173; z dnia 5 listopada 1998 r., I PKN 420/98, OSNAPiUS 1999 nr 24, poz. 784; z dnia 17 kwietnia 1997 r., I PKN 110/97, OSNAPiUS 1998 nr 7, poz. 205 z dnia 20 sierpnia 2001 r., I PKN 570/00, OSNAPiUS 2003 nr 13, poz. 311; z dnia 19 maja 2004 r., I PK 225/12, OSNAPiUS 2005 nr 3, poz. 36; z dnia 8 marca 2012 r., III PK 52/11, LEX nr 1212059).W konsekwencji nie można uznać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), skoro Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w przedstawianej kwestii i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNAPiUS - wkładka z 2003 r.

Nr 13, poz. 5; Sądu Najwyższego: z dnia 10 marca 2010 r., II UK 363/09, LEX nr 577467, z dnia 12 marca 2010 r., II UK 400/09, LEX nr 577468; z dnia 189 stycznia 2012 r., I UK 328/11, LEX nr 1215423; z dnia 19 marca 2012 r., II PK 294/11, LEX nr 1214578).Jeśli natomiast chodzi o zarzut nieważności postępowania „pod kątem naruszenia art. 75 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych”, to trzeba przypomnieć, że kwestia delegowania sędziego do orzekania w innym sądzie uregulowana jest w art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, (jednolity tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.), a zgodnie z uchwałą pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2007 r., BSA I-4110-5/07 (Biuletyn Sądu Najwyższego 2007, nr 11, s. 6), ustawowe uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do delegowania sędziego do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie może być w jego zastępstwie albo z jego upoważnienia wykonywane przez sekretarza stanu lub podsekretarza stanu. Skarżąca myli zatem delegowanie sędziego na podstawie art. 77 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych z przeniesieniem sędziego na inne miejsce służbowe (bez jego zgody) w myśl art. 75 § 2 pkt 1 tej ustawy.

Tylko w tym ostatnim przypadku Sąd Najwyższy przyjął, że w wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu (zob. uchwałę całego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie, BSA-4110-4/13, OSNKW 2014 nr 4, poz. 31). Skarżąca nie zdołała zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jej skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c. należało postanowić jak w sentencji.