Supreme Court dismisses labor dispute appeal due to failure to state legal grounds for cassation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal against a lower court ruling that reinstated the plaintiff to his job. The lower court found the immediate termination unlawful because the employee was not currently on strike, despite the employer's claim of union protection. The Supreme Court dismissed the appeal because the cassation petition failed to cite specific legal grounds or provide reasoning for its review, rendering it procedurally inadmissible under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 393 § 1 k.p.c.; art. 393 § 2 k.p.c.; Cassation must contain specific legal grounds and reasoning; failure to do so renders the appeal inadmissible and precludes its examination.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 88/05
POSTANOWIENIE
Dnia 27 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z powództwa H. Z.
przeciwko W. S.A. Oddział […]
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2005 r.,
kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w W.
z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt VII Pa …/04,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2004 r., VII Pa …/04, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w W. zmienił, w wyniku uwzględnienia apelacji powoda
Henryka Zygmunta, wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych
i przywrócił go do pracy w pozwanej „W.” Spółce Akcyjnej
,
oddalając apelacje strony pozwanej w sprawie o przywrócenie do pracy, ustalając
na podstawie zebranego materiału dowodowego, że w sprawie nie było podstaw do
rozwiązania z powodem umowy o pracę w trybie natychmiastowym (art. 52 § 1 pkt
1 kp.), to zaś uzasadnia roszczenie o przywrócenie do pracy, bowiem – wbrew
odmiennym ustaleniom Sądu pierwszej instancji – powód w chwili rozwiązania z
nim umowy o pracę w trybie natychmiastowym, nie znajdował się w trakcie
wypowiedzenie dokonanego przez pracodawcę, nie było więc podstaw do
uwzględnienia powództwa tylko w zakresie odszkodowania. Według Sądu
Okręgowego, powód był nadto pracownikiem szczególnie chronionym – art. 32
ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją strona pozwana i zarzucając naruszenie
prawa materialnego – art. 32 ustawy o związkach zawodowych oraz art. 52 § 1 kp
oraz „naruszenie przepisów postępowania (...) – art. 316 § 196 i § 2 k.p.c.”, wniosła
o uchylenie zaskarżonych wyroków i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do
ponownego rozpoznania, ewentualnie „o oddalenie powództwa w całości (...)” z
zasądzeniem kosztów postępowania za wszystkie instancje.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 393 3 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem
orzeczenia, od którego jest wniesiona, także przytoczenie podstaw kasacyjnych i
ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, a
nadto wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia lub zmiany. Wszystkie wymienione elementy kasacji mają
charakter bezwzględny (konstrukcyjny), co oznacza, że nie podlegają one
uzupełnieniu, a brak któregokolwiek z nich czyni kasację niedopuszczalną.
W orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że
brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,
która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wyklucza jej
uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –
OSNAPiUS 1997/10/173). W ten sam sposób należy traktować brak polegający na
nieprzedstawieniu w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. W
obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art.393 § 1 k.p.c. - może
odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne
zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, bądź
gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że zaskarżone orzeczenie
oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność postępowania (art. 393 §
2 k.p.c.). Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest jej
istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują
przesłanki ustawowe dla poddania kasacji rozpoznaniu (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC 2001/3/51 oraz z
dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01 – OSNC 2002/2/22).
W tym stanie rzeczy gdy kasacja jest w niniejszej sprawie dotknięta
nieusuwalną wadą, należało orzec jak w postanowieniu po myśli art. 393 7 § 2 k.p.c.