Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 8/08 Generato dall'IA

Supreme Court rejects claim for return of paid performance when case is transferred to military authority under Art. 464 CPC.

Numero d'incarto II PK 8/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for the plaintiff to return a paid performance of 17,396.92 PLN. The defendant argued that transferring the case to a military organ under Article 464 of the Civil Procedure Code equates to dismissing the lawsuit due to inadmissibility, thereby triggering the return of performance rule. The Court held that while the transfer has procedural similarities to dismissal, it differs materially because the transfer does not extinguish the underlying civil claim, leaving the Supreme Court without jurisdiction to rule on the claim's merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 39819 k.p.c.; Art. 464 k.p.c.: The provision for returning performed performance applies only to dismissals due to inadmissibility of the lawsuit, not to cases transferred to another competent authority under Art. 464, as the transfer does not preclude the existence of the underlying civil claim.

Parole chiave

Generato dall'IA
return of performed performance transfer of case to military authority inadmissibility of lawsuit jurisdiction of Supreme Court civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 39819 k.p.c.
powołując się na treść art. 39819 k.p.c. i wywodząc, że przekazanie sprawy innemu
Art. 415 k.p.c.
W myśl art. 415 k.p.c., uchylając lub zmieniając wyrok, sąd na wniosek
Art. 464 k.p.c.
art. 464 k.p.c. jest na płaszczyźnie procesowej zrównane z odrzuceniem pozwu, to
Art. 39821 k.p.c.
464 § 1 k.p.c., stosowanemu odpowiednio poprzez art. 39821 i w dalszej kolejności - art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i w dalszej kolejności - art. 391 § 1 zdanie
art. 464 k.p.c
art. 464 k.p.c. jest na płaszczyźnie procesowej zrównane z odrzuceniem pozwu, to
art. 39819 k.p.c
powołując się na treść art. 39819 k.p.c.
art. 464 § 1 k.p.c
organowi stosownie do art. 464 § 1 k.p.c.
art. 415 k.p.c
W myśl art. 415 k.p.c., uchylając lub zmieniając wyrok, sąd na wniosek
art. 1 k.p.c
stan faktyczny sprawy, sformułowane żądanie oraz zastosowana przez powoda konstrukcja jurydyczna pozwalają na przypisanie sprawie cech sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 k.p.c., należącej do trybu odrębnego w sprawach z zakresu prawa pracy

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok uzupełniający z dnia 9 lipca 2008 r.

II PK 8/08

Przepis art. 415 w związku z art. 39819 zdanie drugie k.p.c. nie ma zastosowania w razie przekazania sprawy właściwemu organowi na podstawie art.

464 k.p.c.

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera,

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca

2008 r. sprawy z powództwa Romana Ś. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sztabowi Wojskowemu w P. o zapłatę, na skutek wniosku Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca

2008r., II PK 8/08

u z u p e ł n i ł wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2008 r., II PK 8/08

przez dodanie punktu III o treści: „oddala wniosek strony pozwanej o nakazanie powodowi zwrotu spełnionego na jego rzecz świadczenia".

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 października 2007 r., w sprawie Romana Ś. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sztabowi Wojskowemu w P. o odsetki, strona pozwana zawarła wniosek o

nakazanie powodowi zwrotu spełnionego na jego rzecz świadczenia w wysokości

17.396,92 zł, dołączając kopię zestawienia należności.

W wyroku z dnia 2 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy, uchylając zaskarżony wyrok

oraz poprzedzający go wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do rozpoznania organowi wojskowemu, nie zamieścił orzeczenia w przedmiocie wniosku.

Strona pozwana złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego,

powołując się na treść art. 39819 k.p.c. i wywodząc, że przekazanie sprawy innemu

organowi stosownie do art. 464 § 1 k.p.c. jest odpowiednikiem odrzucenia pozwu z

powodu niedopuszczalności drogi sądowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosownie do art. 39819 k.p.c., jeżeli pozew ulegał odrzuceniu albo istniała

podstawa do umorzenia postępowania, Sąd Najwyższy uchyla wydane w sprawie

wyroki oraz odrzuca pozew lub umarza postępowanie. Przepis art. 415 stosuje się

odpowiednio. W myśl art. 415 k.p.c., uchylając lub zmieniając wyrok, sąd na wniosek

skarżącego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie orzeka o zwrocie

spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub o przywróceniu stanu poprzedniego. Nie wyłącza to możliwości dochodzenia w osobnym procesie, także od Skarbu

Państwa, naprawienia szkody poniesionej wskutek wydania lub wykonania wyroku.

Wniosek o orzeczenie zwrotu spełnionego na rzecz powoda świadczenia nie

mógł zostać uwzględniony już tylko dlatego, że skarżący nie wykazał, iż należność

wynikająca z dołączonego do skargi kasacyjnej zestawienia rzeczywiście została

powodowi wypłacona i to we wskazanej wysokości. Okoliczność ta nie została przez

stronę pozwaną wykazana w niebudzący wątpliwości sposób, a Sąd Najwyższy jest

ograniczony w możliwości przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w tym

zakresie i dokonywania stosownych ustaleń.

Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że przepis art. 398 19 k.p.c.

jednoznacznie odnosi się do sytuacji odrzucenia przez Sąd Najwyższy pozwu z

uwagi na brak przesłanek procesowych merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie

odsyła on w jakimkolwiek zakresie do przypadku przekazania przez Sąd Najwyższy

sprawy do rozpoznania właściwemu organowi z mocy art. 464 § 1 k.p.c., stosowanemu odpowiednio poprzez art. 39821 i w dalszej kolejności - art. 391 § 1 zdanie

pierwsze k.p.c. Ta odmienność ma istotne uzasadnienie z następujących względów.

W rozpatrywanych przez sądy pracy sprawach z zakresu prawa pracy do odrzucenia

pozwu z powodu niedopuszczalności drogi sądowej dochodzi jedynie wówczas, gdy

stan faktyczny sprawy, sformułowane żądanie oraz zastosowana przez powoda konstrukcja jurydyczna pozwalają na przypisanie sprawie cech sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 k.p.c., należącej do trybu odrębnego w sprawach z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń społecznych (por. w tym zakresie uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2006 r., III PZP 1/05, OSNP 2006

nr 15-16, poz. 227, w którym przyjęto, że sprawa roszczeń funkcjonariusza służby

mundurowej - w przypadku braku przepisu przekazującego ją na drogę postępowania administracyjnego - podlega z merytorycznych względów rozpoznaniu przez sąd

pracy), w której jednak droga sądowa jest niedopuszczalna, a zarazem nie ma organu właściwego do jej rozpoznania (art. 2 § 3 k.p.c.). W przypadku, gdy droga przed

sądem powszechnym jest niedopuszczalna, gdyż do rozpoznania sprawy cywilnej z

zakresu prawa pracy właściwy jest inny organ, odrzucenie pozwu jest niemożliwe, na

sądzie ciąży obowiązek przekazania sprawy temu organowi, a - z mocy art. 464 § 2

k.p.c. - wniesiony do sądu pozew, przekazany następnie stosownie do § 1 przytoczonego artykułu, wywołuje skutki, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa.

Wynika z tego, że aczkolwiek przekazanie sprawy innemu organowi na podstawie

art. 464 k.p.c. jest na płaszczyźnie procesowej zrównane z odrzuceniem pozwu, to

wywołuje skutki na płaszczyźnie materialnoprawnej, w odróżnieniu od odrzucenia

pozwu z powodu braku dopuszczalności drogi sądowej decydującej o bezwzględnym

braku skuteczności wniesienia pozwu i wynikającej z niego niemożności wywołania

związanych z tą czynnością skutków materialnoprawnych.

Skoro zatem podstawy orzeczenia Sądu Najwyższego nie stanowił art. 398 19

zdanie pierwsze k.p.c. wprost, ale w powiązaniu z art. 464, stosowanym poprzez art.

39821 i art. 391 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., przeto nie może znajdować w sprawie

zastosowania art. 39819 zdanie drugie k.p.c. Oznacza to również, że - skoro Sąd

Najwyższy nie posiada kompetencji do orzekania w sprawie cywilnej o roszczenie

żołnierza zawodowego, przekazanej do właściwości organu wojskowego oraz sądu

administracyjnego - nie należy do jego kompetencji orzekanie o zasadności lub bezpodstawności zgłoszonych przez powoda żądań.

Z powyższych względów orzeczono jak wyżej, na podstawie art. 398 11 § 1

k.p.c. oraz art. 351 § 3 k.p.c. stosowanego poprzez art. 39821 w związku z art. 391 §

1 zdanie pierwsze k.p.c.