Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 346/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to failure to state grounds for cassation under procedural law.

Numero d'incarto II PK 346/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a labor court decision denying reinstatement. The appellant argued a violation of substantive law regarding statutory deadlines but failed to provide specific circumstances justifying the review of the case. The court ruled that the appeal lacked the mandatory elements required by procedural law, rendering it inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 2 k.p.c.; Art. 3933 § 1 k.p.c.; Art. 3937 § 2 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if it fails to state the grounds for review and the circumstances justifying its consideration, as these elements are mandatory and cannot be supplemented.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissible appeal procedural law mandatory elements labor dispute supreme court substantive law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 § 1 k.p.c.
W obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art. 393 § 1
Art. 393 § 2 k.p.c.
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.).
Art. 3933 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3933 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem
Art. 3937 § 2 k.p.c.
jak w postanowieniu po myśli art. 3937 § 2 k.p.c.
art. 52 § 2 k.p
przepisów prawa materialnego – art. 52 § 2 k.p.
art. 233 §1 k.p.c
art. 393 § 1 k.p.c
W obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art. 393 § 1
art. 393 § 2 k.p.c
postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.).
art. 3933 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3933 § 1 k.p.c.
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96
postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 –
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 346/04

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z powództwa R. S.

przeciwko Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w O.

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2004 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O.

z dnia 25 maja 2004 r.,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 maja 2004 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w O. zmienił, w uwzględnieniu apelacji pozwanego – Wojewódzkiego

Ośrodka Ruchu Drogowego w O. – wyrok Sądu Rejonowego w O. w punkcie 1 i

oddalił powództwo R. S. o przywrócenie do pracy, odstąpił od obciążenia powoda

kosztami postępowania, oddalając jego apelację.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie

przepisów prawa materialnego – art. 52 § 2 k.p. przez błędną wykładnię oraz

naruszenie przepisów postępowania co miało istotny wpływ na wynik sprawy – art.

233 §1 k.p.c., wniósł o jego zmianę, a także zmianę wyroku Sądu pierwszej

instancji i przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach. Uzasadniając

podstawy kasacji, powód stwierdził, że „zasadniczym problemem wymagającym

wyjaśnienia i rozstrzygnięcia jest kwestia, czy pracodawca (...) naruszył ustawowy

termin wynikający z art. 52 §2 k.p. czy też nie”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W obecnym stanie prawnym Sąd Najwyższy – stosownie do art. 393 § 1

k.p.c. – może odmówić

przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie

występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w

orzecznictwie sądów, bądź gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że

zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność

postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.).

Zgodnie z art. 3933 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać, poza oznaczeniem

orzeczenia, od którego jest wniesiona, także przytoczenie podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, a

nadto wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia lub zmiany. Wszystkie wymienione elementy kasacji mają

charakter bezwzględny (konstrukcyjny), co oznacza, że nie podlegają one

uzupełnieniu, a brak któregokolwiek z nich czyni kasację niedopuszczalną. W

orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że brak

bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,

która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej i wyklucza jej

uzupełnienie (por. np. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96 –

OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 173). W ten sam sposób należy traktować

nieprzedstawienie w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie co jest

jej istotnym elementem, którego brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie

występują

przesłanki

ustawowe

dla

poddania

kasacji

rozpoznaniu

(por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 –

OSNC 2001 nr 3 poz. 51 oraz z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01 – OSNC 2002 nr

2 poz. 22). W badanej sprawie nie zostały przedstawione okoliczności, o jakich

mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że powód nie

przytoczył

okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania,

powtarzając

w

formie

pytań

przepisy

zawarte

w

podstawie

kasacyjnej.

Tymczasem, jak trafnie przyjęto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12

grudnia 2000 r. V CKN 1780/00 (OSNC 2001 nr 3 poz. 52), odwołanie się przez

skarżącego

do

uzasadnienia

podstaw

kasacyjnych,

bez

przedstawienia

okoliczności wskazanych w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., nie stanowi spełnienia

obowiązku określonego w art. 393 k.p.c.

W

tym

stanie

rzeczy,

gdy

kasacja

nieprzedstawiając

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie, dotknięta jest nieusuwalną wadą, należało orzec

jak w postanowieniu po myśli art. 3937 § 2 k.p.c.