Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PK 33/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming obviousness of violation regarding overtime pay calculation in labor dispute.

Numero d'incarto II PK 33/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the lower court's finding that the plaintiff worked overtime without authorization. The court noted the plaintiff worked fixed daily hours under a construction foreman's schedule without receiving specific instructions for overtime, making the lower court's factual assessment of the work system correct. The appeal was rejected because the plaintiff failed to demonstrate the 'obviousness' of the alleged legal violation as required by law, necessitating a specific argument rather than a mere assertion.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 405 k.c.; Art. 300 k.p.: A cassation appeal based on the obviousness of a legal violation is inadmissible unless the appellant specifically identifies the violation and provides arguments proving its obviousness prima facie without requiring a deeper analysis of the statutory text.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviousness of violation overtime pay labor dispute fixed working hours construction work procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wynika bowiem konieczność nie tylko powołania się na okoliczność, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ale również wykazania, że przesłanka ta rzeczywiście zachodzi.
Art. 405 k.c.
w związku z art. 405 k.c. w związku z art.
Art. 300 k.p.
w związku z art. 300 k.p., art.
Art. 151 § 1 zdanie 1 k.p.
300 k.p., art. 151 § 1 zdanie 1 k.p. w związku z art.
Art. 129 § 1 k.p.
w związku z art. 129 § 1 k.p. w związku z art.
Art. 130 § 1 k.p.
w związku z art. 130 § 1 k.p., art.
Art. 1511 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.
130 § 1 k.p., art. 1511 § 1 pkt 1 i § 2 k.p. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz art.
Art. 1511 § 3 k.p.
przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz art. 1511 § 3 k.p. przez jego niezastosowanie, 2) art.
Art. 382 k.p.c.
przez jego niezastosowanie, 2) art. 382 k.p.c. w związku z art.
Art. 278 k.p.c.
w związku z art. 278 k.p.c. w związku z art.
Art. 316 k.p.c.
w związku z art. 316 k.p.c. i art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
i art. 328 § 2 k.p.c. przez niewzięcie pod rozwagę okoliczności bezspornej między stronami co do wypłaconego powodowi wynagrodzenia za pracę w okresie lipiec 2007 r.
Art. 385 k.p.c.
(11.347,58 EUR), bezzasadne powołanie dowodu z opinii biegłych i niedokonanie własnych obliczeń należnego powodowi wynagrodzenia za pracę przy przyjęciu założenia pracy powoda w systemie normalnego czasu pracy z godzinami nadliczbowymi, 3) art. 385 k.p.c. i art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
i art. 386 § 1 k.p.c. przez oddalenie apelacji zamiast wydania orzeczenia zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 336/07
Skarżący winien w wywodzie prawnym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającą na jego oczywistości (postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 336/07.
postanowienie SN z 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07
postanowienie SN z 2 sierpnia 2007 r., III UK 45/07
postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07
I UK 336/07
Skarżący winien w wywodzie prawnym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającą na jego oczywistości (postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 336/07.
I CSK 100/07
Supreme Court dismisses appeal for lack of admissibility due to missing legal argumentation requirements.
III UK 45/07
III UK 45/07 oraz z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109).
I UK 339/07
III UK 45/07 oraz z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PK 33/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z powództwa A. K.‎przeciwko F. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 czerwca 2013 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt XXI Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 18 września 2012 r. Zarzucono naruszenie:

1) art. 80 k.p. w związku z art. 405 k.c. w związku z art. 300 k.p., art. 151 § 1 zdanie 1 k.p. w związku z art. 129 § 1 k.p. w związku z art. 130 § 1 k.p., art. 1511 § 1 pkt 1 i § 2 k.p. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz art. 1511 § 3 k.p. przez jego niezastosowanie, 2) art. 382 k.p.c. w związku z art. 278 k.p.c. w związku z art. 316 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. przez niewzięcie pod rozwagę okoliczności bezspornej między stronami co do wypłaconego powodowi wynagrodzenia za pracę w okresie lipiec 2007 r. - styczeń 2008 r. (11.347,58 EUR), bezzasadne powołanie dowodu z opinii biegłych i niedokonanie własnych obliczeń należnego powodowi wynagrodzenia za pracę przy przyjęciu założenia pracy powoda w systemie normalnego czasu pracy z godzinami nadliczbowymi, 3) art. 385 k.p.c. i art. 386 § 1 k.p.c. przez oddalenie apelacji zamiast wydania orzeczenia zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z 17 listopada 2011 r. i oddalenia powództwa w całości.W opinii skarżącego skarga jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zaskarżonym wyroku Sąd ustalił, że powód pracował we Francji od poniedziałku do piątku w stałych godzinach ustalonych przez pracodawcę (latem od 6:00 do 16:00, a zimą od 7:00 do 17:00; czyli po 10 godzin dziennie oraz w soboty - średnio po 5 godzin). Taki czas pracy egzekwował kierownik budowy. Były listy obecności, chociaż nie była prowadzona szczegółowa ewidencja czasu pracy. Powodowi nie wydawano poleceń ani zgody na pracę w godzinach nadliczbowych, egzekwując 10 godzinny dzień pracy i 5 godzinny w soboty. Dalej Sąd podniósł, że powód, a właściwie jego brygada zbrojarzy, codziennie otrzymywał od swoich przełożonych zadania do wykonania i podporządkowywał się tym poleceniom, wykonując pracę w zakreślonym czasie i korzystając z przerwy na posiłek.

W ocenie Sądu nie było obiektywnych dowodów na przyjęcie, że czas pracy A. K. był określony wymiarem jego zadań, ponieważ dla przyjęcia takiego sytemu konieczne byłoby określenie zadań nie każdego dnia pracy, lecz w umowie o pracę, a powód samodzielnie decydowałby ile czasu ma poświęcić na wykonanie tego zadania i jak organizować sobie pracę. A.K. musiałby mieć obiektywną możliwość, przy dołożeniu należytej staranności, wykonania obowiązków w ustalonych ramach czasu pracy, to na nim ciążyłaby powinność takiego organizowania sobie pracy, aby realizacja nałożonych na niego zadań była możliwa w normatywnym czasie pracy.

W realiach pracy zespołowej, brygady i określonych przez pracodawcę godzin pracy powód nie miał takiej możliwości i faktycznie sam nie decydował o tempie i czasie wykonywania zadań.Wobec powyższego nie sposób uznać skargi za oczywiście uzasadnioną. Z przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wynika bowiem konieczność nie tylko powołania się na okoliczność, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ale również wykazania, że przesłanka ta rzeczywiście zachodzi. Oznacza to, że skarżący musi wskazać, w czym - w jego ocenie - wyraża się „oczywistość” zasadności skargi oraz podać argumenty na poparcie tego twierdzenia.

Skarżący winien w wywodzie prawnym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającą na jego oczywistości (postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 336/07. LEX nr 846126). Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia (niepublikowane postanowienia SN z 24 kwietnia 2007 r., I CSK 100/07 i z 2 sierpnia 2007 r.

III UK 45/07 oraz z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109). Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.aw