Supreme Court dismisses teacher's appeal for return to work, citing lack of significant legal issue and clear merit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the teacher's cassation appeal against the lower court's rejection of her claim for reinstatement and severance pay. The teacher argued that the school's proposal to reduce her workload to 6/25 was disproportionate and violated her rights under the Teachers' Charter. The court ruled that the appeal did not raise a significant legal issue requiring Supreme Court interpretation nor did it meet the threshold for obvious merit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless it raises a significant legal issue, requires interpretation of ambiguous laws, or demonstrates obvious merit, as the Court's role is to unify legal practice rather than adjudicate individual disputes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 299/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa E. B. przeciwko Gimnazjum [...] w U.o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 września 2016 r.,skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 kwietnia 2015 r., VII Pa (…) Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację E. B. (powódka) od wyroku Sądu Rejonowego w W. z 12 lutego 2015 r., IV P (…), oddalającego powództwo powódki o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła powódka, zaskarżając go w całości.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, konieczności wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Podnoszone przez powódkę istotne zagadnienie prawne w istocie sprowadza się do pytań:
1) czy propozycja ograniczenia zatrudnienia składana przez szkołę nauczycielowi mianowanemu w trybie art. 22 ust. 2 w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.- Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r. poz. 191, dalej jako Karta Nauczyciela) w związku ze zmianami organizacyjnymi powodującymi zmniejszenie liczby oddziałów nie ma żadnego związku z tymi zmianami co do proporcjonalności? Czy dopuszczalne jest, przy całościowym spojrzeniu na Kartę Nauczyciela oraz jej funkcję mającą na celu ochronę nauczycieli z wyższym stopniem awansu zawodowego, złożenie propozycji nauczycielowi mianowanemu ograniczenia jego wymiaru zatrudnienia do 6/25 etatu, podczas gdy zmniejszenie liczby oddziałów stanowiło niecałe 15% pełnego wymiaru etatu?Powódka wskazała także na potrzebę wykładni przepisów art. 73 w zw. z art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela, twierdząc iż niejednolita w tym zakresie wykładnia pociąga dla nauczycieli negatywne skutki i prowadzi do dyskryminacji tej grupy zawodowej.Z kolei oczywistej zasadności skargi kasacyjnej powódka dopatruje się w naruszeniu art. 22 ust. 2 Karty Nauczyciela, poprzez przyjęcie przez Sąd, że pracodawca miał prawo do zaproponowania powódce etatu w wymiarze niższym niż ½.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:
1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w niniejszej sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), co wymaga na wstępie uwagi o charakterze porządkującym.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się bowiem, że jednoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza możliwość oczywistej zasadności skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2013 r., I UK 291/13, LEX nr 1430990 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 343/13, LEX nr 1523355).Przechodząc do oceny podnoszonych przez powódkę przesłanek przedsądu, w pierwszej kolejności powołała się ona występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Odnosząc się do powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzić należy, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, iż w razie powołania przesłanki przedsądu, jaką jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).
Sformułowane zagadnienie powinno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego lub też będzie miało znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw w przyszłości. Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, poprzez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa pozytywnego.
Nie każde więc orzeczenie, nawet błędnie wydane, zasługuje na kontrolę w postępowaniu kasacyjnym (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).Sąd Najwyższy, w obliczu powyższych rozważań uznaje wniosek powódki w zakresie rozpoznanie tak sformułowanych zagadnień prawnych za nieuzasadniony, gdyż nie wykazała ona publicznoprawnego interesu w ich rozpoznaniu.Odnosząc się do potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych Sąd Najwyższy zaznacza, że obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że:
1) określony przepis prawa budzi poważne wątpliwość, a także sprecyzowanie na czym te wątpliwości polegają, 2) nie doczekał się wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które to orzecznictwo należy przytoczyć (postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009 nr 2-4, poz. 43; z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133).Prezentowana przez powódkę w skardze kasacyjnej potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych nie spełnia tych kryteriów, gdyż powódka nie wykazał w sposób jednoznaczny na czym polegają wątpliwości interpretacyjne, skupiając się na prezentacji preferowanego przez siebie sposobu ich wykładni.Przechodząc następnie do oceny przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej należy zauważyć, że w judykaturze przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi, zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby pogłębionej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13 LEX nr 1402642 oraz z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, LEX nr 1621619), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07 LEX nr 560577 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, LEX 1522063), czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie szczególnie, iż powódka nie przedstawiła w odrębnym wywodzie jurydycznym w czym upatruje się oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Powołanie się bowiem na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 nie zwalnia skarżącego z konieczności odpowiedniego umotywowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w tym zakresie, celem wykazania, iż podnoszona oczywista zasadność skargi rzeczywiście występuje w rozpoznawanej sprawie.Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.