Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue requiring Supreme Court resolution.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the defendant to pay the plaintiff's legal costs. The lower court had restored the plaintiff's position as a physical therapist teacher by interpreting the Teacher's Charter broadly to include therapeutic activities in kindergartens. The Supreme Court rejected the claim that the lower court's interpretation required a new ruling on the scope of the teacher's role, deeming it merely a disagreement on law application.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; The Supreme Court may not accept a cassation appeal based solely on questions posed by the appellant; a significant legal issue must be substantiated through legal analysis and demonstrated judicial inconsistency or serious interpretative doubts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II PK 281/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa A. M.-T.przeciwko Przedszkolu nr […] w M.o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 grudnia 2018 r.,skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B.z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt VI Pa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z 11 maja 2017 r. uwzględnił apelację powódki A. M.-T. i zmienił oddalający powództwo wyrok Sądu Rejonowego w I. z 27 października 2016 r. w ten sposób, że przywrócił powódkę na poprzednio zajmowane stanowisko nauczyciel fizjoterapeuta. W uzasadnieniu stwierdził, że Karta Nauczyciela nie określa precyzyjnie pojęcia „nauczyciel”, wyraźnie wskazując, że ma ono dwa znaczenia: szerokie i wąskie (uchwała Sądu Najwyższego z 21 marca 2012 r., III PZP 2/12). W znaczeniu szerokim odnosi się także do nauczycieli „wspomagających”, tj. np. specjalistów z zakresu pedagogiki specjalnej, których zadanie polega na usprawnieniu procesu dydaktycznego, wychowawczego w stosunku do uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie, zagrożonych takim niedostosowaniem.
Odnosi się do nich art. 42 ust. 7 pkt 3 Kraty Nauczyciela (wyrok NSA z 1 października 2013 r., I OSK 1300/13, wyrok WSA w Gliwicach z 4 września 2014 r., IV SA/Gl 674/14). Ocena, że powódka nie może zajmować stanowiska nauczyciela, jako że nie prowadziła żadnego procesu dydaktycznego nie jest trafna, nie tylko do edukacji w takim znaczeniu ograniczają się zadania przedszkola. Zgodnie z rozporządzeniem MEN z 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (…) w przedszkolu „pomoc psychologiczono – pedagogiczna jest udzielana w formie zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym.
W ocenie Sądu mogą być to również zajęcia fizjoterapeutyczne, mieszczące się w szerszej kategorii zajęć rewalidacyjnych (…).We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie „istotnego zagadnienia prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, a mianowicie czy w obowiązującym stanie prawnym dopuszczalne jest utworzenie w przedszkolu ogólnodostępnym z oddziałami integracyjnymi stanowiska nauczyciela fizjoterapeuty. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na wyżej postawione zagadnienie wnoszę o wskazanie w oparciu, o który przepis Karty Nauczyciela należy ustalić pensum nauczyciela fizjoterapeuty, czy zgodnie z art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela czy art. 42 ust. 7 pkt 3 Karty Nauczyciela.
Jeżeli pensum należałoby ustalać na podstawie drugiego z przytoczonych przepisów, to wnoszę o rozstrzygnięcie czy katalog stanowisk wymienionych w tym przepisie ma charakter otwarty. Wymienione kwestie wymagają jednoznacznego rozstrzygnięcia z uwagi na rozbieżności występujące w judykaturze”.Powódka wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Treść wniosku (wyżej in extenso) nie składa się na istotne zagadnienie prawne, które ma na uwadze art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Skarżący poprzestaje na postawieniu pytań, co nie jest wystarczające. Rola Sądu Najwyższego nie może być redukowana do odpowiedzi na pytania. Wówczas funkcja przedsądu nie miałaby granic i postępowanie kasacyjne byłoby kolejną powszechną instancją.Wykładnia i stosowanie prawa należą do sądów powszechnych.
Funkcja Sądu Najwyższego to dbałość o jednolitość orzecznictwa.Odpowiedzi na pytania udzielił Sąd powszechny w tej sprawie. Przedstawił określoną wykładnię opartą na orzecznictwie i regulacji prawnej.Treść pytań wniosku wskazuje, że skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem. Pytania powielają w istocie zarzuty podstawy kasacyjnej. Odpowiedź na pytania nie wykraczałaby poza stosowanie prawa w indywidualnej sprawie. Wówczas kontrola stosowania prawa w konkretnej sprawie to domena podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., do której skarżący nie odwołuje się i nie twierdzi, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Z tych samych przyczyn podstawa kasacyjna skargi z art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. nie zastępuje szczególnej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani jej uzasadnienia. Przedmiotem zainteresowania tej podstawy przedsądu jest problem jurydyczny o istotnym znaczeniu, odpowiednio opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa a nawet piśmiennictwa, po której to wpierw sam skarżący może stwierdzić, że istotne zagadnienie prawne rzeczywiście występuje i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy. Takiej analizy i opracowania istotnego zagadnienia prawnego brak jest we wniosku.
Czym innym jest też druga podstawa przedsądu, czyli z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż potwierdza, że podstawą przyjęcia skargi do rozpoznania jest dopiero aż kwalifikowana potrzeba wykładni przepisów, czyli wynikająca z poważnych wątpliwości w wykładni lub z rozbieżności w orzecznictwie sądów. Skarżący nie wskazuje rozbieżności w orzecznictwie sądów i nie wykazuje poważnych wątpliwości w wykładni poprzestając na samych pytaniach.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.